Krijgt u het thuis uitgelegd? - Kolet Janssen

Jannie Haek, president Obama en Bruno Tobback hebben iets gemeenschappelijk: ze vragen zich allemaal hardop in de media af of ze het thuis krijgen uitgelegd.

Een buitensporige opzegvergoeding als je meteen een andere baan krijgt aangeboden? Een gepland bombardement boven Syrië, waarbij ook onschuldige slachtoffers zullen vallen? Afghaanse kinderen terugsturen naar een onzekere toekomst? Even wachten, even nagaan of ik dat thuis krijg uitgelegd. Ook grote mannen beroepen zich soms op een criterium dat blijkbaar weinig uitleg behoeft. Want als je het thuis, aan partner en kinderen, niet krijgt uitgelegd, dan is het meestal niet echt oké. En als je tegen het thuisfront ingaat en toch die beslissing neemt, kun je er vergif op innemen dat je er de rest van je levensdagen regelmatig fijntjes aan herinnerd zult worden.

Waarom voeren we dit criterium niet nog veel breder voor iedereen in? Telkens als er maatregelen op het spel staan voor armoedebestrijding, voor opvang van daklozen, voor de bescherming van het milieu bijvoorbeeld? Maar ook als u of ik de belastingen willen ontduiken, als we achter het stuur kruipen met te veel alcohol in ons lijf, als we onze vooroordelen tegenover iedereen die anders is de vrije loop laten. Krijgen we het thuis niet uitgelegd? Gewoon niet doen dan!

Elke mens heeft een geweten, of toch iets wat daarvoor moet doorgaan. Bij sommigen is dat geweten al wat rekbaarder dan bij anderen. Er komt in de loop van de jaren ook wel wat sleet op. Het is tenslotte niet zo moeilijk om jezelf iets wijs te maken. En dat is nu juist het sterke punt van ons nieuwe criterium: het thuisfront valt niet zo gemakkelijk om de tuin te leiden. Een liefdevolle, maar kritische partner, een paar kinderen – liefst op puberleeftijd – met het hart op de rechte plaats, een stel vrienden die geen blad voor de mond nemen, zijn de ideale ingrediënten om door elke valse verklaring te prikken en messcherp te analyseren of iets kan of niet. Met redeneringen waar meestal geen speld is tussen te krijgen.

Misschien moeten we het rechtvaardigheidsgevoel van vooral kinderen en jongeren wat meer serieus gaan nemen. Misschien moeten we ons wat minder verschuilen achter uitspraken als ‘Het ligt gecompliceerder dan je denkt’ of ‘Je begrijpt niet welke belangen er allemaal meespelen’. Het is natuurlijk waar dat je als volwassene altijd vuile handen krijgt. Dat geen enkele beslissing of maatregel 100% goed of slecht is. Maar dat mag geen excuus zijn om niet te blijven streven naar het meest goede en dus het minst slechte.

Voor de fijnproevers onder u: in het vakjargon van de christenen heet dit ‘het Rijk Gods’. U weet wel, die stokoude droom over een mosterdzaadje dat ooit een boom van formaat zal worden. Het draait om vrede en rechtvaardigheid voor alle mensen. Hoe weet een christen dat hij goed leeft en het Rijk Gods dichterbij brengt? Heel eenvoudig: als hij het thuis kan uitleggen. Laat die boom maar groeien.

(Kolet Janssen is jeugdauteur, oud-lerares, (pleeg)moeder en oma.)

lees ook