Actiegroepen zijn te machtig - Karel Van Eetvelt

Ik zeg het vaak op tv, radio of in kranteninterviews. Een vergunning aanvragen als ondernemer is lijden. Niet een beetje, maar vaak heel veel en vooral lang. Een concreet voorbeeld spreekt natuurlijk meer tot de verbeelding dan mijn statement in de media. Voorbeelden genoeg, maar ik beperk me tot één. Zoals één beeld meer zegt dan duizend woorden, zegt dit voorbeeld namelijk meer dan genoeg.
opinie
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

Onlangs kreeg ik een mail van de zaakvoerder van een goed draaiend familiebedrijf met een tiental werknemers in de voedingsindustrie. Over enkele jaren vieren ze hun tweehonderdjarig bestaan. Of dat is toch de bedoeling, want een schijnbaar simpele vergunningsprocedure dreigt daar een stokje voor te steken.

Eén en twee ...

Elke kmo die zich staande wil houden in een sterk evoluerende en concurrentiële markt, wil of moet investeren, uitbreiden of diversifiëren. Zo ook dus dit familiebedrijf. Om een bijkomend bedrijfsgebouw te realiseren, begint het bedrijf vol goede moed aan de verplichte milieu- en stedenbouwkundige vergunning. Een resem aan overlegmomenten met diverse instanties later kan het bedrijf de milieuvergunningsaanvraag indienen bij de provincie. Het daaropvolgende openbaar onderzoek levert geen enkel bezwaarschrift op. Niet te verwonderen, het bedrijf kan bouwen op een goede relatie met de buurtbewoners en ruimere omgeving. Alle adviezen van de overheidsinstellingen zijn gunstig of voorwaardelijk gunstig. Goed nieuws voor het bedrijf, want het krijgt de milieuvergunning.

Tweede stap: de stedenbouwkundige vergunning. Opnieuw geen enkel bezwaarschrift tijdens het openbaar onderzoek. En ook de meerderheid binnen de gemeentelijke adviescommissie ruimtelijke ordening (GECORO) adviseert positief. Gevolg, de gemeente levert de stedenbouwkundige vergunning af.

Drie en vier ...

Tot hiertoe verre van een lijdensweg, dat geef ik toe. Maar zoals steeds moet het ergste nog komen. In die lokale GECORO zetelt een vertegenwoordiger van een regionale milieuactiegroep. En die komt op het onzalige idee om de vergunning via een beroepsschrift toch aan te vechten op basis van enkele bepalingen in een omzendbrief inzake gewestplannen. Die bepalingen hebben juridisch geen bindende kracht, ze zijn veeleer richtinggevend. Na een hoorzitting beslist de provincie daarom om de stedenbouwkundige vergunning te bevestigen.

Verhaal afgelopen? Helemaal niet. De milieuactiegroep laat het hier niet bij en dient een verzoek tot schorsing en tot nietigverklaring in bij, jawel, de Raad voor Vergunningsbetwistingen. Dé Raad die bekend (of berucht) staat voor zijn trage werking. Eén tot twee jaar kunnen dossiers soms aanslepen. Faliekant voor het familiebedrijf dat nú wil investeren.

Actiegroep?

Het voorbeeld is tekenend voor de realiteit van vandaag. Het is bijna niet te begrijpen hoe vertragingen in vergunningsdossiers ondernemingen afremmen in hun groei. Ondernemingen die perfect in het lokale weefsel zijn ingebed, geen enkele hinder veroorzaken en een goede relatie met de buurt hebben. Ook wraakroepend is de macht van de regionale milieuactiegroepen. Hoe zij zomaar twee vlekkeloos verlopen vergunningsprocedures in vraag kunnen stellen.

Wordt het niet tijd om een aantal drempels in te bouwen? Zoals het aantonen van voldoende representativiteit. Zodat niet elke vereniging of actiegroep met twee man en een paardenkop een beroepsschrift kan indienen. Ook de financiële drempel moet omhoog. Vandaag kost het amper iets aan lokale milieu- of actiegroepen om een beroepsprocedure aan te spannen, de economische gevolgschade voor de kmo is echter des te groter. Hetzelfde geldt voor overheden of instanties die in beroep gaan tegen een vergunning. Waarom is dan eerst een vergunning afgeleverd? Ik krijg dat aan de ondernemers niet verkocht. Het valt ook niet te begrijpen.

Ondernemers die in dit huidige economische klimaat willen investeren, verdienen snellere procedures. En concrete beslissingstermijnen die elke (beroeps)instantie respecteert. Geen procedurele ezelsstamp.

(Karel Van Eetvelt is gedelegeerd bestuurder UNIZO.)
 

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.