Tomorrowworld maakt sterk debuut in de VS

Tomorrowworld heeft zijn debuut in de VS niet gemist. Onder een stralende zon kreeg het dancefestival van Belgische makelij al op dag 1 ook the Americas aan haar zij. Met mensen uit voornamelijk de Verenigde Staten, Canada, Mexico en - op de vierde plaats - België, die met graagte de op 8 podia gepresenteerde beats binnenspeelden.

Dat Tomorrowworld is voortgevloeid uit Tomorrowland bij ons is trouwens voor weinigen een geheim. Toen we (mijn camera/geluid/montagevrouw en ik) op de vooravond van het festival, op het prefeestje The Gathering, met mensen spraken en duidelijk werd dat we van België afkomstig waren, kregen we telkens een brede grijns te zien. 'From Belgium? Cool, that's where Tomorrowland's from! Never been there as it sells out so fast. But it's here now'. Blink blink.

Uitverkocht is Tomorrowworld niet, al scheelde het niet veel. En wat wil je ook met een event dat eigenlijk nog maar voor de eerste keer georganiseerd wordt. Nee, die keren in België tellen niet, al helpen ze wel om de nodige buzz te creëren. Maar een nieuw terrein (letterlijk en figuurlijk) wordt nooit zonder slag of stoot veroverd, maar moet overwonnen worden. En die stap is wel degelijk gezet. Een massa mooie mensen en aandacht van tv-zenders CNN, NBC, CBS en ABC, die hier met helikopters overvliegen en zelfs in alle vroegte verslag van het festival uitbrengen. Zo zagen we een reporter van ABC om half zes 's morgens live vanop het bezoekersloze terrein verkondigen dat wat de komende dagen op Tomorrowworld zou plaatsvinden, nooit gezien was - en hij had al wat concerten en venues achter de kiezen, verzekerde hij.

Het domein waar Tomorrowworld op plaatsvindt, doet aan de Schorre in Boom denken, met uitgestrekte vijvers in het groen, maar dan wel een pak groter. Een beetje zoals de porties hier: in een broodje hesp vind je niet één sneetje vlees maar een paar lagen - als het er geen tien zijn, dan scheelt het toch niet veel. Maar de locatie, de Bouckaert Farm van de Belgische industrieel en olympische ruiter Carl Bouckaert, is 8.000 hectare groot, en terwijl niet de volledige oppervlakte gebruikt wordt, is het toch meer dan 2 kilometer wandelen van de ene kant naar de andere van de festivalsite.

Een "feels like home"-gevoel

En er is nog meer vertrouwds: het hoofdpodium is dat van 2012 met het reusachtige, van videoschermen voorziene Book of Wisdom dat hier een tweede hoofdstuk schrijft. Alle decoratie die het terrein in Boom sierde, is meegekomen, en het "feels like home"-gevoel is van dien aard dat je het gevoel krijgt na afloop van de festivaldag gewoon de auto te kunnen nemen om naar huis te rijden. Niet zo natuurlijk. Wie niet op de camping verblijft, logeert in Atlanta in één van de vele hotels. Toch een dik half uur rijden van en naar het festival.

Iets minder lang duurt het voor de buren om richting festival af te zakken, al scheiden toch ettelijke kilometers hen van het domein. Desondanks werden en worden zij ook betrokken bij Tomorrowworld. Zo kregen ze gisteren een rondleiding op het terrein dat velen van hen kennen als wandeloord, of plek om op je gemak een hengel uit te gooien. Dezer dagen kijken ze in verwondering om zich heen. Ze werden op voorhand wel goed gebrieft van wat er aan zat te komen en méér nog: mensen uit de buurt die een job zochten, kregen als eerste de kans om als tijdelijke arbeider op Tomorrowworld aan de slag te gaan. Of hoe er ook een sociale dimensie aan deze onderneming vastzit.

Vandaag start hier de Belgian Day op Tomorrowworld, met een podium vol dj's van bij ons, met onder andere DJ Licious, Mystique en Regi. Een fijne zet van de organisatie om die Belgische kaart uit te spelen, de roots niet te verloochenen en ze integendeel hoog in het vaandel te voeren. Eens zien hoe de patriottische Amerikanen dat zullen omarmen.