Eentje voor de zieken - Celia Ledoux

Bij alle regen-, wind-, sjaal- en druipneusgoden: na die gouden nazomer is het tóch herfst. Als ik de wereld vanuit de bibberende navel van mijn omgeving bekijk, betekent dat dat zo'n 2/3 van u ziek is. Mijn sinusitishoofd sympathiseert met u, en u krijgt deze week veel lichtere kost dan anders. Van boeken, actiefilms of zwaar nieuws zwellen uw ontstekingen maar aan. Documentaires werken als balsem op een overvoerd brein. Thuisgetest zielenvoedsel, dat goed verteert.

Deze onverdiende stiefkindjes helpen u dagen vol snot door:

 

 

The pervert's guide to ideology

Een film vol filmfragmenten, filosofisch geduid door Slavoj Zizek.
Ja, daar krijgt een mens zin in kijken van. Maar een vreselijke samenvatting hebben de meeste steengoede documentaires gemeen, waarna ze u op het puntje van uw stoel (of uw koortsig kussen) houden. Zizek is onbeholpen fascinerend, ontwapenend passioneel. Sophie Fiennes regisseert hem met kunde.
De meest bevlogene aller antiglobalisten toont zich verrassend mild en erudiet terwijl hij parel aan filmparel rijgt, en linkt moeiteloos Beethoven in A Clockwork Orange aan Mao-beelden en The Sound of Music.
Bevat, aan de hand van The Last Temptation of Christ, een fantastische redenering waarom het katholicisme de enige ware weg naar atheïsme zou zijn. “Christ tells his followers: 'I am not here anymore. I have already risen, you are now alone, a community, independent.' This is why I believe only Christians can be true atheists. All other atheists still believe in some Big Cause, be it evolution or natural selection.”

The Business of Being Born

Verbluffend genoeg was de drijvende kracht achter deze film Ricky Lake – de Amerikaanse talkshowhost die zich ergens in het onsmakelijker luchtledige tussen Oprah en Jerry Springer hangt.
Deze film bevat nochtans nauwelijks sensatie, licht in over geboorte in de VS – en per extensie: ook bij ons. Verrassend correct-informatief, overlopend van notabele experts, ontspannen om te zien.

The Sound of Belgium (TSOB)

Vorige week op Canvas, lopend in de Brusselse bioscoop Aventure, gescreend op festivals en in cultuurhuizen allerhande: het verhaal van hoe België een globale grootmacht werd in elektronische muziek. Goeie montage, interviews zo spitant dat ik ze met mijn duffe hoofd geen recht kan aandoen, joyeus nostalgisch en nonchalant à la belge. Als ook uw hoofdpijn het overneemt, laat dan de cinema links liggen en bekijk 'm op YouTube, met alle elektronisch geweld op onverantwoord zacht.

The Gatekeepers

Het kostte Dror Moreh naar verluidt jaren om zijn hoofdfiguren voor de camera te krijgen. Geen wonder: het zijn zes langdienende x-hoofden van de Shin Bet, de Israëlische geheime politie. In mijn opleiding Internationale Betrekkingen was het Israëlisch-Palestijns conflict het buisvak: het is moeilijk te vatten en messy, zowel ethisch als geschiedkundig. Dat deze bevlogen docu vol suspens er gestructureerd licht op werpt, is een prestatie op zich.
Maar de sterkte zit in zijn menselijk gezicht. Je ziet deze mannen overwegen, zoekend naar hun eigen (en mekaars) rol op een wip tussen goed en kwaad. Het is fascinerend hoe ze van keihard naar zeer genuanceerd glijden, van wreed naar begrijpend, soms binnen één redenering. Echte veiligheidsmensen: schijnbaar weinig geëmotioneerd, terwijl hun woorden verraden hoeveel ze voelen. “ A war is about getting a better outcome at the end of it. The tragedy here is that we are winning every battle, but we are losing the war.”


Mocht u niet ziek zijn, dan kan u de Religiometer van Anne Provoost raadplegen, kijken hoe (on)gelovig u bent, uw ranking op Facebook delen en verwoed discussiëren over ontstaan, doel en zin van het leven.
Intussen kruipen wij zieken iets dieper onder de lakens, kruik en glaasje Oxo in de aanslag, en spoelen we ons brein met heilzame documentaires. Zoals het hoort, in de eerste aanslag van de herfst.

(Celia Ledoux is columniste en auteur.)

 

 

lees ook