De weg van "verloren zoon" naar "Koninklijke Hoogheid"

Prins Laurent wordt vandaag 50. Wie even gaat kijken op de site www.monarchie.be en doorklikt naar Agenda, ziet iets opmerkelijks bij de naam prins Laurent. Sinds begin september heeft de prins twaalf keer de monarchie vertegenwoordigd bij plechtige openingen of gelegenheden. Dat is een spectaculaire stijging.
DPA/Reporters

Zo begaf hij zich op 6 oktober naar het domein Planckendael in Muizen waar de Nationale Kinderkankerdag plaatsvond. Zo was hij op 8 oktober aanwezig bij de opening van het Filmfestival in Gent. En zo woonde hij op 12 oktober de opening bij van het natuurgebied van het Park Groot Schijn in Deurne.

Sterker nog: soms staat er uitdrukkelijk bij vermeld dat hij bij zo’n gelegenheid officieel de Koning vertegenwoordigt. Zoals bij een gala-avond van de Steunraad Oost-Vlaanderen voor de Koning Boudewijnstichting, op 12 september in Gent. En straks, bij de 95e herdenking van de Wapenstilstand op 11 november, zal hij zijn broer opnieuw officieel vertegenwoordigen in Ieper, als onder de Menenpoort een speciale Last Post geblazen wordt. Koning Filip zelf is dan aanwezig bij de plechtigheid aan het Monument van de Onbekende Soldaat in Brussel.

Wat is er aan de hand? Wat is er gebeurd met het zwarte schaap van de familie? De ommekeer is wel bijzonder drastisch.

Incidenten stapelden zich op

Precies tien jaar geleden schreef historica Joke Vanhaeren een boek met de titel: "Laurent, prins op overschot". Dat was wellicht een goede omschrijving van hoe prins Laurent zich voelde: een prins te veel. Zeker na de afschaffing van de Salische wet in 1991, waardoor voortaan ook vrouwen de Belgische kroon konden dragen. Daardoor tuimelde Laurent van de derde plaats in de troonopvolging naar de - inmiddels - elfde plaats.

Sindsdien stapelden de incidenten zich op. Er waren de zware snelheidsovertredingen met blitse wagens. Er waren de verhalen over Wendy van Wanten. Over wangedrag tegenover vroegere vriendinnen en hufterig gedrag op vliegtuigen. Er was het oneigenlijk gebruik van geld van de marine voor de herinrichting van zijn villa. Laurent werd als eerste lid van het Koningshuis als getuige opgeroepen in een rechtszaak, en uiteindelijk betaalde zijn vader het geld terug uit eigen zak. Een gênante vertoning. Koning Albert wijdde er zelfs een streng zinnetje aan in zijn Kersttoespraak in 2006, waarin hij zei dat niemand boven de wet stond. En dan was er twee jaar geleden nog zijn omstreden reis naar Congo. Die leidde tot Kamervragen, en een stevig gesprek van premier Leterme met Laurent. Ook het Paleis was "not amused". Koning Albert deed zelfs op een bepaald moment geen moeite meer om zijn ergernis te verbergen.

Bij een deel van het publiek kon de rebelse prins altijd nog wel een potje breken. Zijn optredens als Kerstman of circusartiest werkten op de lachspieren, en ook toen hij zich op een volksfeest ongedwongen onder de feestvierders mengde op het Brusselse Vossenplein kon hij op veel sympathie rekenen. Belgen houden van underdogs. Even leek het helemaal de goede kant op te gaan, toen hij trouwde met Claire Coombs en de Franse rockpriester père Gilbert het hele land ontroerde met een pakkende preek. En ook bij de aankondiging van de geboorte van zijn kinderen charmeerde hij telkens het publiek met een paar welgemikte kwinkslagen. Maar na de strapatsen rond zijn "villa Clémentine" werd het al minder.

"Er heerst een andere sfeer nu"

De prins is ondertussen vijftig jaar. Zijn oudere broer Filip is nu de nieuwe koning. Daarmee is ook de vroegere kabinetschef van de koning Jacques Van Ypersele de Strihou vervangen door oud-diplomaat Frans Van Daele. Er heerst een andere sfeer, zo luidt het. En blijkbaar heeft dat een positieve uitwerking op de relatie tussen Laurent en Filip. Er zijn verhalen dat er ooit een diepe kloof gaapte tussen die twee. Daar zou de strijd tussen twee ideologische strekkingen aan het hof, katholieken en vrijdenkers, niet vreemd aan zijn. Daarbij zou elk kamp een van de broers hebben opgeëist en ze vervolgens tegen elkaar hebben uitgespeeld. Filip zou zijn jongere broer ooit verwelkomd hebben met de zin: "Wat kom je hier nog bij ons doen?"

Er is nog de vreemde episode met de advocaat van prins Laurent, meester Pierre Legros. Die verklaarde op de commerciële omroep RTL-TVi dat het scenario waarbij prins Laurent een DNA-staal zou afstaan, om bij te dragen aan de vraag van Delphine Boël om voormalig koning Albert II te laten erkennen als haar vader, "geheel plausibel" zou zijn. Maar Laurent zelf liet prompt weten dat hij "niets zal doen wat de verstandhouding met mijn broer in het gedrang kan brengen" en dat hij "veel respect heeft voor zijn broer".

Blijkbaar is er een grote spons over het verleden geveegd. Dat Laurent weer helemaal lid van de club is blijkt ook uit de berichten die het paleis verspreidt. Vroeger hadden ze het over "prins Laurent", nu over "Zijne Koninklijke Hoogheid". Misschien gaat het hier om een moderne versie van de Bijbelse parabel van de verloren zoon. Misschien wordt er strategisch gedacht: if you can’t beat them, join them. Maar hoe dan ook: als beide partijen hier gelukkig mee zijn, is er wederzijds sprake van een win-winsituatie. Happy Birthday, Monseigneur.