Twitter: klinkt er gerinkel na het geratel?

Geld ophalen om te kunnen investeren, om te groeien, om nieuwe gebruikers te lokken en om adverteerders waar voor hun geld te kunnen bieden. Dat is in 140 tekens waarom het sociale medium Twitter naar de beurs trekt. Maar lust de beurs de sociale media nog wel? En zal Twitter erin slagen om de kritische belegger tevreden te houden met steeds stijgende inkomsten, zonder zijn kritische volgers te enerveren?

Hebt u vandaag uw Twitterfeed al nagekeken? Dan bent u 1 van de 100 miljoen actieve gebruikers op dagbasis van het sociale medium dat van bondigheid zijn handelsmerk heeft gemaakt. Het bedrijf uit San Francisco wil echter meer. Om die groei te financieren, klopt het aan bij de belegger.

De beursgang van Twitter gaat al maandenlang over de tongen. Wellicht wilden de bonzen bij Twitter al vroeger de handelsvloer op, maar de beursellende die sectorgenoot Facebook te beurt viel vorig jaar, met technische problemen en dalende koersen, noopte de Twitterbazen tot voorzichtigheid.

Nu is de tijd dan toch rijp. Twitter wil 1,5 tot 2 miljard dollar verzamelen op de beurs om zo de wereld op gevatte wijze verder te veroveren. Het bedrijf kan het geld bovendien goed gebruiken. Twitter verdient immers niks. Integendeel, de verliezen stapelen zich op. 80 miljoen dollar in 2012 alleen al.

Schrik niet

De reden waarom Twitter nog geen geld verdient, is omdat het bedrijf zuinig is met reclame. In de internetwereld van vandaag valt het dan ook op hoe "naakt" Twitter.com eigenlijk is. Geen banners, geen pop-ups, geen advertenties in uw Twitterfeed. Gebruikers moeten haast speuren naar iets dat naar reclame ruikt.

Als je weet dat Twitter het gros (80 à 90 procent) van zijn inkomsten uit die - schaarse - reclame haalt, moet het niet verwonderen dat monsterwinsten alsnog uitblijven. Een van de opdrachten van het Amerikaanse bedrijf wordt dus de uitbouw van zijn advertentiemodel. Schrik dus niet als uw Twitterfeed de komende maanden wat minder maagdelijk wordt. Iets wat ondertussen al duidelijk is geworden bij Facebook.

Beleggers willen immers een zogenoemde return on investment. Ze hopen hun aandelen ooit met veel winst weer te verkopen. Dat kan pas als de aandelenkoers stijgt en die zal pas stijgen als duidelijk wordt dat Twitter erin slaagt om geld te verdienen en liefst zo snel mogelijk, want een belegger blinkt doorgaans niet uit in geduld.

Die belegger zal ook reikhalzend uitkijken naar wat Twitter nog zal aanvangen met de schat aan informatie die het elke dag verzamelt van zijn gebruikers. Die informatie wordt nu uiteraard al doorverkocht, maar ook daar is er nog een stevige groeimarge.

A2013

Van nature mobiel

Twitter heeft alvast een belangrijk voordeel ten opzichte van grote broer Facebook. Omdat Twitter van nature een mobiel medium is, puurt het nu al 65 procent van zijn inkomsten uit zijn mobiele versie. Een percentage waar Facebook voorlopig alleen maar van kan dromen. Dat is belangrijk, want de internetgebruiker zit letterlijk niet meer stil.

Maar er is ook minder goed nieuws. De stijging van het aantal gebruikers lijkt af te toppen. Er komen dus minder snel nieuwe gebruikers bij. Twitter is dan ook niet mainstream, zoals Facebook dat wel is. Wie zit er op Twitter? Politici, journalisten, mediafiguren, sportlui en bedrijven. Jos en Jeanine van om de hoek hebben wellicht nog nooit van Twitter gehoord en vragen zich licht geërgerd af waarom er overal hekjes opdoemen.

Bovendien verdient Twitter vooral geld in zijn thuismarkt, de VS. 75 procent van de inkomsten komen uit de States, maar daar woont maar 25 procent van de Twitteraars. Zo is Twitter hot in groeilanden als Indonesië, maar het spreekt voor zich dat adverteerders daar (nog) niet even kapitaalkrachtig zijn en dat ze sociale media vaak nog niet tot hun reclameportfolio rekenen.

AP2013

Een Twitteraar is een moeilijke mens

Twitter heeft dan weer wel het klimaat mee. De storm na het Facebook-debacle vorig jaar is gaan liggen. De beurskoersen van sociale media bereiken nieuwe hoogtes of herstellen tenminste een beetje van de eerdere malaise. Zelfs zorgenkindjes als Groupon zijn weer aan de beterhand.

Die positieve trend is voor een groot deel te danken aan Facebook. De moeder aller sociale media is erin geslaagd om zijn advertentiemodel stevig en met succes uit te bouwen. Voorlopig worden de gebruikers nog niet horendol van al dat advertentiegeweld, maar daar wordt ongetwijfeld sterk over gewaakt.

Het is nu aan Twitter om dat kunstje over te doen. Niet eenvoudig, want een Twitteraar is geen gemakkelijke mens, constant op zijn of haar hoede en superkritisch. Twitter moet de adverteerder (en dus de belegger) te vriend houden, zonder 140 tekens lange klaagzangen over te opdringerige reclame uit te lokken. #geeneenvoudigeopgave.

AP2011