Albert de Arme - Van Dievel Consulting

'Sire,' sprak ik het voormalige staatshoofd op licht vermanende toon toe wijl ik nadrukkelijk op mijn vestzakhorloge keek, 'u bent wel heel laat.' Twee uur en een dik kwartier lang had ik samen met Brabançonne en Dinska Bronska aan de poort van mijn modeste villa op de oude koning staan wachten, tot wij kramp in de kuiten kregen en nat waren tot op ons vel. Onze hele dagindeling naar de vaantjes, bovendien! Albert van België, vorst in ruste, veegde het zweet van zijn nobele voorhoofd (wat een vette zwarte veeg veroorzaakte, daar zijn handen onder de smeerolie zaten) en keek mij hulpeloos aan. 'Mijnheer Van Dievel,' verdedigde hij zich, 'wij hebben een platte band gehad, daarna een vuile bougie, wij zijn zonder nafte gevallen en we hebben op de Ring rond Antwerpen in de file gestaan.'

Onwillekeurig keek ik eerst naar de passagiersstoel en vervolgens naar de achterbank van de gedeukte en verroest koninklijke 2PK. Pas toen ik daar niemand zag zitten besefte ik dat Albert II nog altijd in de majestatis pluralis sprak, een gewoonte die allicht niet meer af te leren viel.

Het regent binnen

Even later zat de vorst in ruste zich behaaglijk te warmen aan het knapperende haardvuur. Hij liet zich door Dinska Bronska vier van de zes aan de mouwen gestopte truien die hij over elkaar had aan getrokkken wederom uittrekken, en goot in één keer de grote bel cognac naar binnen die Brabançonne voor hem had ingeschonken. 'Laat de fles maar staan, fiston,' knipoogde hij naar mijn raszuivere dobermann. 'Het doet deugd,' vervolgde de oude koning, ' om eens warm en droog te zitten, want op kasteel Belvedère regent het binnen en is de chauffage kapot.'

'En hoe gaat het met mevrouw uw gade, sire?' informeerde ik bezorgd.
'Très bien,' antwoordde onze hoge bezoeker, 'mijn madame gaat na de noen altijd kaarten in café la Perle in Laken en ze heeft al een een heps gewonnen. En ze krijgt al eens een koffietje of een porto betaald als de mensen haar herkennen.'

Uittredingspremie

Op de gang stond Brabançonne intussen al boos te telefoneren met premier Di Rupo, dat het toch geen pas gaf om een gepensioneerd koningspaar zonder uittredingsvergoeding van een paar honderdduizend euro op straat te zetten. Dinska Bronska stelde in de keuken een pakket niet bederfbare etenswaren samen, om mee te geven naar Laken. 'Maar enfin, Elio!' hoorde ik mijn vriend en junior partner zeggen, 'iedereen krijgt tegenwoordig een uittredingspremie, ook lieden die niets gepresteerd hebben.'

De staat van de natie

'Hoe gaat het eigenlijk met het vaderland, mijnheer Van Dievel? wilde de vorst in ruste weten, 'want ik heb de gazet moeten wegdoen, wij lezen alleen nog de Vlan.'
'Uitstekend sire,' verzekerde ik hem, 'de middenstand betaalt graag belastingen, de notionele interestaftrek wordt minder misbruikt, grote fraudeurs krijgen van de rechtbanken zware straffen en buigen deemoedig het hoofd, de banken hebben geleerd uit hun fouten, prinses Astrid rijft de contracten binnen in het buitenland, de crisis is vanzelf aan het overgaan, zonder kostelijke relancemaatregelen, het vertrouwen van de burger in de politiek zit in de lift.'
'Het is gentil dat u het schoner voorstelt dan het is, mijnheer Van Dievel,' wees Albert mij terecht, 'maar ik verkies de waarheid.'
'Sire,' vatte ik na enig nadenken aan, 'als ik het zo oneerbiedig mag formuleren: uw hebt de boîte net op tijd doorgegeven aan uw zoon, want na de verkiezingen van volgend jaar zal er van het koninkrijk niet veel meer overschieten.'
'Ligt de uitslag dan al vast?' wilde de oude vorst weten.
'Nog niet helemaal', gaf ik toe, 'maar de vooruitzichten zijn wat ze zijn.'
'Ik was er al bang voor,' zei de vorst.
Zijn nobele gelaat versomberde zienderogen.

Een lege doos

'Zijn ze weer bezig over ce-re-mo-ni-eel koningschap?'
Hij sprak het woord uit alsof het een vieze smaak in de mond gaf.
'Het is erger, sire,' moest ik toegeven, 'de koning mag blijven, maar hij wordt operettekoning van een lege doos, en niet te vergeten, roi de la dette publique.'
'En wat zeggen mijn, pardon dé Belgische onderdanen daarvan, mijnheer Van Dievel?'
'Vier op de tien vinden dat dik oké, sire. Volgens een opiniepeiling, moet ik erbij zeggen. Eéntje van de VTM,' voegde ik er nog aan toe, maar het kon Albert niet opvrolijken.

Tom Boonen

'Ik zal maar niets zeggen tegen mijn madame,' mompelde de oude koning in zichzelf, 'ze slaapt al niet goed in dat vochtig krot.'
'Maar Tom Boonen rijdt volgend jaar de Tour, sire. En de Rode Duivels spelen zeker de finale in Brazilië.'
'Jaja, 'zei de koning, 'en het spaarboekje gaat weer geld opbrengen zeker.'

Moeizaam kwam Albert overeind.
'A propos, mijnheer Van Dievel, wat zegt onze Filip daarvan?'
'Uw zoon doet het uitstekend,' verzekerde ik, 'die roept aan het eind van ieder Blijde Inkomst: LEVE BELGIË!

(De auteur is schrijver en journalist bij VRT-nieuws.)

lees ook