Een aardgasboete - Van Dievel Consulting

Misschien hadden wij één Duvel te veel genuttigd in café 't Centrum, in de schaduw van de St-Jozefkathedraal in Heide. Het is mogelijk. Maar ja, hoe gaat dat? Wij - zijnde Brabançonne, Dinska Bronska en mijn eigen persoon, partners van Van Dievel Consulting - begeven ons maar zelden buitenshuis en nog minder vaak beoefenen wij het herbergbezoek. Dus als wij eens een stapje in de wereld te zetten, vallen alle tooghangers uit de wijde omtrek ons lastig met onnozele vragen, idiote voorstellen, sterke verhalen en in het algemeen dronken gezeur. Zo rond middernacht maakte ik een eind aan een dovemansgesprek met mijn buurman aan de toog - over de wanprestaties van de lokale veldrijder Kevin Pauwels nota bene, die de nijdas aan de "diabolisering" van de N-VA toeschreef - en gaf aan mijn vennoten het vertreksein.

Eenmaal buiten liep Brabançonne onder het slaken van cowboykreten enkele meters op zijn handen/voorpoten en voerde vervolgens een perfecte radslag uit, wijl Dinska Bronska levenslustig erotisch getinte danspasjes uitvoerde op het zeventig centimeter hoge kerkmuurtje, onder het suggestief verorberen van een Bifi-worstje. Ikzelf waagde mij aan een hoogst persoonlijke interpretatie van Strangers in the Night, de hit van Frank Sinatra uit 1966, gecomponeerd door Bert Kaempfert. Tot plots uit de schaduw van een sierspar een heer naar voren trad, getooid met een oude gendarmenklak en een snorretje genre procureur-generaal Yves Liégeois, die zich voorstelde als beëdigd GAS-ambtenaar. 'Aardgas of propaangas?' grapte ik nog, wat ik beter had gelaten.

Hufterigheid

'Uw gedrag valt onder de noemer hufterigheid en overlast in de derde graad,' sprak de GAS-ambtenaar wijl hij de extreemvage artikelen van de GAS-wetgeving consulteerde, 'het gaat uw beste dag niet zijn als u mij deze plastische formulering wil vergeven.'
'Meneer,' poogde ik vriendelijk, hoffelijk en kalm te blijven, 'we zijn hier toch niet in Antwerpen, Mechelen of Aalst? Wij zijn hier op de buiten, in Kalmthout, waar de mensen nog iets van elkaar kunnen verdragen, waar de regels niet zo strikt worden toegepast als in de stedelijke jungles .'
'Voorkomen is beter dan genezen, Van Dievel. En het is niet omdat ge een Beetje Bekende Vlaming (BBV) zijt dat ge boven de GAS-wet staat.'
'Dan kunt ge iedereen in het café wel een GAS-boete geven,' pruttelde ik tegen.
Alle andere cafégangers hadden inmiddels café 't Centrum ijlings via de achterdeur verlaten en de bazin trok haastig de gordijnen dicht.
'Ik bepaal hier de regels, Van Dievel, ge moogt al content zijn dat het schrijven van slechte romans niet als een overtreding beschouwd wordt.'
Daar stond ik even met mijn mond vol tanden. Ja zeg, stel u voor dat...

Kleine ontucht

'Ik heb te uwen laste genoteerd,' richtte de rechter-en-partij-in-één zich tot Brabançonne: 'nachtlawaai, het slaken van volksvreemde kreten en het in gevaar brengen van de eigen persoon door het opzettelijk aannemen van gevaarlijke houdingen.
'U, juffrouw Bronska Dinska,' wendde hij zich tot onze ravissante trainee, 'hebt zich schuldig gemaakt aan kleine ontucht en het aanzetten daartoe, blasfemie en schending van de scheiding tussen kerk en staat.'
'Schending van de scheiding tussen kerk en staat????'
De ravissante Dinska Bronska trok grote ogen.
'Hoe moet ik het ongeoorloofd betreden van het kerkmuurtje anders benoemen?' antwoordde de ambtenaar gortdroog met een tegenvraag.
'En gij, Van Dievel,' besloot de man met een van tevredenheid glimmend gezicht, 'rekenen wij schending van het auteursrecht aan, burengerucht, het bezingen van promiscuïteit, met inbegrip van het aanmoedigen van deze bandeloosheid in een andere taal dan het Nederlands, alsmede deelname aan een niet aangevraagde en al zeker niet toegelaten muzikale manifestatie.'
'Allez toe, meneer de ambetantenaar*,' veroorloofde ook Brabançonne zich een geintje, 'wij geven toch enkel uiting aan onze levensvreugde.'
'Wij noteren,' zo sprak de GAS-man, ' de verzwarende omstandigheid van smaad aan de beëdigde GAS-ambtenaar.

Veertien jaar

'Ik wil er u op wijzen, meneer de pakkeman, 'zei Brabançonne enigszins overmoedig, 'dat ik jonger ben dan veertien en dus niet in aanmerking kom voor een GAS-behandeling.'
En hij zwaaide met zijn eenzelvigheidsbewijs, in casu een geboorteattest alsmede inentingsbewijs, afgeleverd door de kennel waar ik hem als pup was gaan uitkiezen, en waaruit overduidelijk bleek dat dobermann Brabançonne niet ouder was dan zeven jaar.
'In dat geval,' sprak de absoluut niet uit zijn lood geslagen beambte, 'heb ik de mogelijkheid om de politie erbij te halen, daar u zich als minderjarige aan drankmisbruik te buiten bent gegaan.'
Maar deze lekkere kluif uit handen geven leek hem toch niet zo'n goed idee.
'Valt deze minderjarige onder uw hoede, Van Dievel?' richtte de ambtenaar zich daarop tot mij.
'Min of meer, meneer,' antwoordde ik enigszins verrast.
'Dan wil u wijzen op de mogelijkheid om uw ouderlijk gezag uit te oefenen en uw minderjarige gezinslid op passende wijze te corrigeren bij middel van een ouderlijke sanctie. Vermits het hier om een dierlijke overtreder gaat behoort een ferme corrigerende tik op de snuit, met de hand of met een daartoe geschikt hulpmiddel, tot de mogelijkheden.'
'Zal 't gaan, ja!' protesteerde Brabançonne.
'Ik werk niet mee,' zei ik stoer.
'Dan zijn de gevolgen voor u,' zei de GAS-ambtenaar tevreden, 'ruw geschat bent u goed voor een paar duizend euro boete en een paar honderd uren werkstraf.'
'Ik ga naar de rechter,' zei ik nog stoerder.
'Doe maar,' zei de ambtenaar, 'jaag uzelf maar op kosten. Werk de overbelaste rechter maar op de zenuwen met uw prutsen.'

Mogen wij beschikken?

'Mogen wij nu beschikken, meneer?' wilde ik weten, 'wij willen huiswaarts keren. Wij zijn nette burgers die met eerlijk werken hun kost verdienen.'
'Ik loop met u mee,' sprak de GAS-man, 'wie weet val er nog iets uit de boom.'
Nog geen vijftig meter hadden wij aan de linkerkant van de openbare weg en in ganzenpas afgelegd, of de ambtenaar sloeg zich vertwijfeld op het voorhoofd.
'Gerard!' sprak hij vermanend tot zichzelf, 'ge moet bij de les blijven.'
'Van Dievel!' klonk het , 'het is hier zone 30, ge loopt te snel. Boete.'
'Van Dievel!' riep hij vervolgens, 'uw hond loopt niet aan de leiband. Nog een boete.'
'Van Dievel!' klonk het een minuut later, 'uw hond draagt geen fluoriscerend hesje. Boete.'
Van Dievel! Neuriën op straat is nachtlawaai. Boete.'
'Van Dievel! Luidruchtig ademen op straat is ook nachtlawaai. Boete.'
'Van Dievel!' Zuchten op straat...'
'Van Dievel!...'

GAS is good for you

Enfin, we kregen nog boetes omdat de hakken van Dinska Bronska te veel lawaai maakten, omdat ze een vinger had opgestoken naar een automobilist die ons bijna van de weg maaide in de Guido Gezellelaan, omdat ze met een vreemd accent spreekt, omdat ze de beëdigde GAS-ambtenaar vuil had aangekeken. Brabançonne omdat hij zich van de zenuwen had gekrabd (inbreuk tegen de volksgezondheid) en een snel plasje had gemaakt tegen een berkenboom(vervuiling der oppervlaktewateren en exhibitionisme). Ikzelf omdat onze vuilnisbak (gemeentelijk reglement op het buitenzetten en binnenhalen der vuilcontainers) nog buiten stond en omdat mijn gsm zachtjes had gerinkeld (burengerucht). Ik had niet durven opnemen.
'Wie was het?' wilde de GAS-ambtenaar weten.
'Annemie Turtelboom,' antwoordde ik naar waarheid.
'Een dame naar mijn hart,' sprak de ambtenaar, 'ook al ben ik zelf geen liberaal. Kent gij haar?'
'Ja,' zei ik, 'de minister van Justitie is klant bij ons. Wij krijgen veel geld om aan de burger te verkopen dat de GAS-wetgeving voor zijn/haar goed is.'
'Een nobel streven.'
'Een moeilijk project, toch,' opperde ik.
'Ik ben blij,' besloot de GAS-ambtenaar door de tralies, toen wij ons uiteindelijk veilig achtten achter de fraaie gietijzeren poort van ons domein, 'dat ik daartoe heb kunnen bijdragen.'

(De auteur is schrijver en VRT-journalist.)
 

*copyright Vincent Van Quickenborne

lees ook