Internationaal Kortfilmfestival Leuven viert 19e editie

Wie er nog aan twijfelde dat het Internationaal Kortfilmfestival Leuven een evenement met standing is, werd vorig jaar terechtgewezen. Sinds 2012 behoort het IKL namelijk tot het selecte kransje "qualifying festivals" waarvan de winnaars rechtstreeks in aanmerking komen voor een Oscarnominatie. Zo’n eer moet je natuurlijk verdienen, en dat doe je in de eerste plaats door jaar na jaar een kwaliteitsvol programma samen te stellen.

Om ons wegwijs te maken in de 19de editie van het festival klopten we aan bij programmatiecoördinator Maarten Alexander en algemeen coördinator Johan Van Schaeren.

Waarop zijn jullie bij deze editie het meest trots?

Maarten Alexander: De Europese competitie is diverser dan ooit. Er zijn films uit 20 landen geselecteerd voor de competitie en dat geeft een zeer mooi, divers lijstje.

Johan Van Schaeren: We hebben ook nog nooit zoveel premières gehad, zowel Belgische als internationale. Dat heeft enerzijds te maken met het groot aantal producties dit jaar en anderzijds ook met het feit dat regisseurs hun film maar wat graag in première op het IKL willen. Dat doet ons uiteraard heel veel plezier. Uiteraard zal het gestegen internationale prestige, sinds het IKL “Oscar qualifying” is, er ook wel voor iets tussen zitten.

Maarten: Het programma van de focus op Noorwegen is erg knap. Ik denk bijvoorbeeld aan Gunhild Enger. Ze won vorig jaar de Europese Fictieprijs met "Premature", een film van 15 minuten in één take over een jonge man en zijn zwangere Spaanse vriendin die op bezoek gaan in Noorwegen en gênante gesprekken moeten voeren met hun ouders in de auto. Een schitterend, herkenbaar, knap subtiel gefilmd portret. Nog in deze reeks: "Procter" van Joachim Trier, wiens langspeler "Oslo, August 31st" vorig jaar uitkwam in de Belgische zalen. Dat zijn allebei absolute topfilms van een regisseur van wie we nog gaan horen. Net als van Gunhild trouwens.

Het overzichtsprogramma A Short History of Belgian Cinema geeft een indrukwekkend overzicht van 100 jaar Belgische (kort)film, met werk van onder andere Raoul Servais, Robbe De Hert en Roland Lethem. Het debat met een aantal van die heren op woensdag 4 december wordt iets om naar uit te kijken. We hebben over het algemeen trouwens een mooie lijst professionele activiteiten dit jaar, met onder andere ook Erik Van Looy die komt vertellen over zijn carrière. Hij zit bovendien voor het eerst in een jury, die voor de Vlaamse fictie.

Wat vinden jullie de opvallendste trend/vaststelling bij deze editie?

Maarten: De Vlaamse animatiefilm kent een erg sterk jaar. Op het festival zullen twee programma’s te zien zijn met zowel professionele als studentenfilms, met evenveel vakmanschap als diversiteit. Neem nu de animatiefilms: "Kassa 9" van Anna Heuninck is knappe en subtiele kleianimatie, "Day_6011" van Raf Wathion is sf over robots en "Mia" van Wouter Bongaerts is 3D-animatie over een klein meisje.

Het lijkt trouwens sowieso of kortfilmregisseurs minder de noodzaak voelen om toch maar vooral een dramatische film te maken. Dat zie je ook internationaal. Andere genres komen meer en meer aan bod. Nagelbijters zoals "Avant que de tout perdre" of de beklijvende onderhuidse spanning in "Sang froid". Zombies en aanverwanten zijn ook erg aanwezig. "Horizonte" is prachtig gefilmd en heel spannend. En dan heb je dingen zoals "Stew & punch" of "Simpler life", die gewoon pretentieloos grappig zijn. Of die appelleren aan een plaatsvervangend schaamtegevoel, wat ze zo mogelijk nog hilarischer maakt.

Johan: Professionaliteit is dit jaar echt het sleutelwoord, zowel inhoudelijk als qua production value. Maar dat is dan ook iets waar de Vlaamse kortfilm al lang in uitblinkt. Het zegt ook veel dat we voor het eerst in de geschiedenis van het IKL genoeg nieuwe Vlaamse animatiefilms vonden om 2 programma’s mee te vullen. En ook daar gaat het om internationale kwaliteit. Zowel "Mia" als "Day_6011" kregen nog voor hun Belgische première al prijzen op buitenlandse festivals. De Vlaamse animatiefilm lijkt de Vlaamse korte speelfilm achterna te gaan.


Kortfilm is niet meer uitsluitend een medium voor de echt jonge filmmaker. Ook meer ervaren filmmakers wagen zich eraan. Sahim Omar Kalifa, die we dit jaar in de kijker plaatsen, is zo iemand, net als Hans Vercauter en Bülent Öztürk. De redenen lijken me duidelijk: het feit dat Vlaamse kortfilms zo fantastisch aanslaan in het internationale filmfestivalcircuit (met een ongeziene karrenvracht aan awards) en het feit dat er in binnenland steeds meer kanalen zijn die kortfilm bij het publiek brengen, maakt het medium meer dan ooit tevoren relevant.

Het 19de Internationaal Kortfilmfestival Leuven loopt van 29 november tot 7 december in Kunstencentrum STUK in Leuven.
Alle info op www.kortfilmfestival.be.