Hoe de Duitsers de Engelse kerst "ge-Stollen" hebben

Het zat er al even aan te komen, maar nu weten we het zeker: de Engelse kerst heeft zijn beste tijd gehad. Ze is onherroepelijk en in recordtempo aan het verduitsen. Tot groot genoegen overigens van de Britse consument.
AP2012

Het begon met de Duitse kerstmarkten. In het Londense Hyde Park stonden Britten gistermiddag in de rij voor de houten kraampjes met Beierse braadworsten en handgemaakte kerstboomversieringen.

Was de Duitse kerstmarkt tien jaar geleden nog uniek, nu heeft iedere zichzelf respecterende Engelse stad er een. De grootste, in Birmingham, had in 2003 enkele tientallen kraampjes. Dit jaar zijn het er 190.

De Engelse kerst is, met zijn vrolijke versieringen, dure cadeaus en drank, een triomf van commerciële overdaad. Christmas staat voor feestvieren. Uitbundig. Getuige de slingers en ballonnen bij de kerstborrels op het bedrijf en de kleurrijke verlichtingen op de daken.

Misschien dat het contrast met de ingetogen Duitse Weihnachten er iets mee te maken heeft. Of de economische crisis. Zeker is dat de Duitsers de stijlvolle producten en natuurlijke materialen waarmee ze Het Kanaal oversteken, niet aangesleept kunnen krijgen.

"De Britten weten nu dat de Duitsers het beter doen"

Britse supermarkten melden dat er dit jaar voor het eerst meer Duitse Stollen verkocht zijn dan de traditionele Engelse mince pie, de deegkoekjes met gedroogd fruit. In Waitrose, zaak van welgesteld Midden-Engeland, ligt de verkoop van Stollen zelfs 50% hoger dan vorig jaar. "Duitsers hebben onze kerst ge-Stollen", kopte The Sun.

In Lakeland, speciaalzaak van keukengerei, zijn de vormpjes voor het maken van Hans en Grietje-achtige peperkoekenhuisjes al weken geleden uitverkocht. Duitse supermarkten Lidl en Aldi (de twee snelst groeiende supermarktketens in Groot-Brittannië) breken records met de verkoop van glühwein, Lebkuchen en ‘spekulatius’.

De Engelse hang naar een kerstmis Duitse stijl, is eigenlijk niet verrassend. De Duitsers vonden kerstmis praktisch uit (afgezien van het religieuze aspect natuurlijk) en de Britten namen het gebruik dankbaar over.

De "Britse" kersttraditie begon in 1840, toen koningin Victoria (Duitse van afkomst) haar neef prins Albert van Saksen-Coburg en Gotha huwde. Toen het paar zich acht jaar later met hun kroost rond een kerstboom liet fotograferen, was het pleit beslecht.

De Britse onderdanen wilden ook een dennenboom met glazen kerstballen en kaarsen in hun huis. Wat de Engelse kersttraditie verankerde, was de publicatie rond die tijd van "A Christmas Carol" door Charles Dickens en de verzending van de eerste kerstkaart.

De Britse kerst heeft, anders gezegd, van oudsher meer te danken aan de broeders Grimm, dan aan Walt Disney. De Britten hebben lang gedacht dat zij kerstmis goed deden, maar weten nu dat de Duitsers het beter doen. Of misschien hebben ze er gewoon genoeg van net te moeten doen alsof ze Christmas Pudding lekker vinden, terwijl iedereen weet dat alles waar marsepein in zit, stukken beter is.