Nazilla uit Afghanistan mist haar vader

Verhalen van mensen op de vlucht eindigen niet wanneer je hen ergens op de wereld tegenkomt. Sommige mensen grijpen je aan, maken je nieuwsgierig naar wat ze nadien nog hebben meegemaakt. Dat dacht Katrien Vanderschoot nadat ze Makie, Franck en Nazilla had ontmoet. Ze zocht hen opnieuw op en luisterde naar hun "Vervolgverhalen": over lijden en zoeken, over gemis en doorzettingsvermogen.
Nazilla met haar moeder, broers en zus

Half september, op een vroege ochtend, stond ze ineens voor mijn neus en voor mijn microfoon. Het negenjarige Afghaanse meisje met het Oostends accent. Tussen tientallen andere Afghanen die een gebouw in Brussel bezet hielden om papieren te krijgen.

Nazilla laten interviewen werd afgedaan als 'morele chantage'. De bezetting werd stopgezet, sommige actievoerders bleven achter in de Begijnhofkerk. Maar ik wilde weten wat er intussen met Nazilla en haar familie is gebeurd. Hoe erg weegt de onzekerheid op hun dagelijkse bestaan? Het vervolgverhaal van een nuchter meisje.