"Evolutie naar land met vier gemeenschappen/regio's"

Volgens Hervé Hasquin, historicus en voormalig kopstuk van de Franstalige liberalen, evolueert België onvermijdelijk in de richting van een land met vier gemeenschappen/regio's. Hij heeft gezegd tegen de Franstalige openbare omroep RTBF.
BELGA/ WARNAND

Zoals bekend zijn veel Franstaligen niet gewonnen voor een splitsing van België, een idee dat nogal wat Vlamingen wél genegen zijn. "België zal blijven evolueren in de richting van een ontvette centrale staat", zegt Hervé Hasquin. "We beseffen dat, hoewel veel Walen daarover liever niet praten: België is gedoemd om op korte termijn vier gemeenschappen/regio's te hebben."

"De Duitstaligen laten niet zo vaak van zich horen, maar ze zijn het wel over een ding eens: ze zijn een erg performante economische regio", waarschuwt Hasquin. "Hun grootste bekommernis is een hele reeks bevoegdheden te erven die nu onder het Waals Gewest vallen."

Hasquin voorspelt dat we inderdaad nog een zevende staatshervorming krijgen. Volgens hem hebben de Vlaamse partijen zich daarvoor al unaniem uitgesproken.

Kijken over de grote plas

Volgens Hervé Hasquin gaat de huidige toestand van België terug op de jaren 1840-1850: "Er bestaat een Vlaams nationalisme, maar geen Waals of francofoon nationalisme."

Hij ziet ook parallellen met de toestand in Canada. "In tegenstelling met wat je zou denken, zijn de Walen hier veel meer verwant met de Engelstaligen in Canada. Daarnaast zijn er veel gelijkenissen tussen de Engelstaligen in de Franstalige provincie Quebec en de Vlamingen in België." Dat komt volgens hem omdat de Franstaligen hier zich beroepen op hun taalgenoten in het veel grotere Frankrijk, terwijl de Engelstaligen zich kunnen beroepen op hun taalgenoten in de rest van Canada en in de Verenigde Staten.

"Bij die groepen is er geen frustratie, geen nood aan een eigen identiteit die kan leiden tot een xenofobe attitude en ultranationalistische oorlogstaal", vindt Hasquin.

Hervé Hasquin is historicus en was in de jaren 80 rector van de Université Libre de Bruxelles (ULB). Vanaf de jaren 70 engageerde hij zich in de politiek, eerst bij de Parti Réformateur Libéral (PRL) en later bij de Mouvement Réformateur (MR).

Voor de Franstalige liberalen zat hij in de Senaat, de Kamer en de Brusselse Hoofdstedelijke Raad. Van 1999 tot 2004 was hij minister-president van de Franse Gemeenschapsregering. Sinds 2007 speelt hij geen grote politieke rol meer.

Meest gelezen