Bedrijfswagens zwaarder belasten! - Bart Van der Leenen

De Zevende Dag berekende laatst dat de totale overheidssteun aan openbaar vervoer (2,4 miljard) ver achter loopt op die voor bedrijfswagens (4,1 miljard). “De gunstmaatregel terugschroeven” en “bedrijfswagens extra belasten om méér mensen naar het openbaar vervoer te lokken” was de gemiddelde politieke respons. Samen met menig andere ondernemer was mij meteen duidelijk dat voor de zoveelste keer het debat ver voorbij ging aan de dagelijkse realiteit. Dringend tijd dus voor een reality check ...

“Een subsidie is een financiële aansporing om het gedrag van de bevolking te beïnvloeden in de door de overheid gewenste richting.” De vraag stelt zich dan: welk gedrag wil de overheid met de subsidiëring van bedrijfswagens beïnvloeden? Het antwoord ligt in de cijfers.

De cijfers van de ondernemer

Neem een gewone Volkswagen Golf, lage uitstoot, afgeschreven op 4 jaar tijd, 30.000 km/jaar, inclusief alle kosten voor verzekering, onderhoud, brandstof, enz. Wil een zelfstandige deze milieuverdienstelijke wagen aan één van zijn medewerkers ter beschikking stellen, dan kost hem dat, op het einde van de rit, net boven de 50.000 euro. Ruim één vierde daarvan gaat rechtstreeks naar de staat (BTW, accijnzen, taksen, BIV, enz.). Niet slecht als business model.

Maar alsof dat nog niet genoeg is, verwerpt diezelfde overheid nog eens 25% van zowat alle kosten én 50% van alle BTW. Lees: de zelfstandige mag bijna 12.000 euro (van die 50.000 betalen) niet in kosten brengen. Die verworpen kosten interpreteert de overheid vervolgens als inkomsten, waardoor hij nogmaals 55% belastingen betaalt op diezelfde 12.000 euro. Belastingen op inkomsten die in realiteit kosten zijn, dus.

De cijfers van de overheid

Voor elke Golf die deze zelfstandige zijn personeel aanbiedt, ontvangt de staat dus ruim 21.000 euro aan inkomsten. Anders gezegd: de inkomsten voor de staat zijn hoger dan de initiële aankoopkost van de wagen. Of nog anders gezegd: de staat int ruim 40% van alle kosten verbonden aan die bedrijfswagen. Een mens zou voor minder subsidies uitdelen. In elk geval een veel lucratiever model dan te investeren in een verlieslatend openbaar vervoer. Vandaar de subsidie, dus?

Geen gunst, maar een noodzakelijk kwaad

Wie na het lezen van bovenstaande concludeert dat die zelfstandige dan maar beter geen bedrijfswagens ‘uitdeelt’, is nog nooit ondernemer geweest. De ‘gunstmaatregel’ die hem verbiedt een groot deel van zijn effectieve kosten in rekening te brengen - en daar bovenop extra belastingen doet betalen - is één van de weinige strohalmen die hem resten om gekwalificeerd personeel uit de handen van kapitaalkrachtige ondernemingen te houden.

Maar bovendien is die bedrijfswagen in de meeste gevallen ook noodzakelijk. Ofwel als werkinstrument, ofwel om de simpele reden dat het quasi onmogelijk is om met het openbaar vervoer binnen aanvaardbare tijd op het werk te geraken. Voor de medewerker is deze wagen vaak een luxe, maar voor de ondernemer een noodzakelijk én kostelijk kwaad waar hij liever van af is.

En het milieu dan?

Wat steevast vergeten wordt in dergelijke debatten is dat een steeds grotere groep ondernemers zélf het initiatief in handen nemen. Lang voordat de taxeringen op basis van CO2 uitstoot hun ingang vonden, koos ik - samen met vele andere ondernemingen - reeds voor milieubewuste wagens, met lage uitstoot. Uit overtuiging hiermee mijn steentje te kunnen bijdragen. Ook de ligging van onze kantoren buiten de traditionele centra draagt bij: korter woon-werk verkeer, werk in eigen streek, minder files, ..., zowat alle argumenten die in het debat werden aangehaald hebben we zélf al in rekening gebracht op eigen initiatief.

Ondanks dat zij nu net - voor de zoveelste keer op rij - de CO2 barema’s verscherpt, waardoor alle werknemers en ondernemers met het hart op de juiste plaats opnieuw gestraft worden: zij moeten allen extra inleveren op de investeringen die ze net vorig jaar gemaakt hebben. Ziet iemand nog de logica?

Taxeren maar!

Niet het systeem van de bedrijfswagens is de oorzaak van de files en het fijn stof, maar het gebrek aan alternatief. In plaats van steeds meer te taxeren, zou er beter eindelijk écht werk gemaakt worden van een degelijk openbaar vervoer. Bedrijven die files helpen verkleinen moeten beloond worden in plaats van gestraft. Zelfstandigen die milieuvriendelijke wagens kopen moeten dezelfde fiscale voordelen krijgen dan vennootschappen. Er moet werk gemaakt worden van gratis parkings die direct aansluiten op efficiënt openbaar vervoer. En ga zo maar door. Want zolang uren in de file staan nog steeds sneller is dan het alternatief kunnen we nog duizend debatten organiseren.

De bedrijven en haar medewerkers nogmaals financieel onder druk zetten is enkel garantie op meer inkomsten voor de staat. Het is zoals je kind nog harder slaan om hem te doen stoppen met wenen. Of zoals een pakje sigaretten telkens met 20 cent opslaan onder het voorwendsel dat iedereen dan gaat stoppen met roken. Get real !

(Bart Van der Leenen is zaakvoerder van de communicatiebureaus Whizpr en Outofthecrowd.)

 

lees ook