VERKEER(D) - Jürgen Mettepenningen

Brug defect

De brug is defect en staat open. Uren. Vilvoorde, donderdagavond… En ik was nog zo goedgezind van de trein gesprongen, klaar voor de bus op weg naar huis, in Grimbergen. We moeten een andere brug nemen om aan de overkant te geraken. Cynisme bekruipt me: het lijkt soms gemakkelijker om van Vilvoorde richting Syrië te gaan dan richting Grimbergen… Ach, laat het cynisme varen en laat ons wandelen. Samen met een vriendelijke meneer stap ik na een tijdje van de bus en trek al wandelend sneller dan de mobiele medeburger naar de brug. Het is een flink eind stappen. De meneer moest in Grimbergen zijn, maar had geen gsm om aan zijn zus te vragen hem te komen oppikken aan de andere kant van de brug. Ik had een gsm, maar geen zus in de buurt die me zou kunnen oppikken. We vulden elkaar aan! Er werd zowaar een brug gebouwd onderweg. Eveneens onderweg zag ik veel wat niet hoort. En al zeker niet in het verkeer… Het bracht me terug tot een tekst die ik enkele maanden geleden in mijn dagboek schreef, toen de emmer van verkeersergernissen vol was gelopen en ik besefte zelf deel te zijn van het onderwerp van mijn ergernis:

Verkeer defect

Ben ik voor jou te traag als ik steeds ‘slechts’ 5 kilometer per uur sneller rijd dan de maximumsnelheid toelaat?

Misschien ergert het je als een oranje licht voor mij meer op rood lijkt dan op groen?

Ben ik voor jou een hindernis als ik het voetpad oversteek als jij in de buurt bent?

Waarom verander je in de auto in iemand die louter aan zijn eigen wil en bestemming denkt?

Misschien stoort mijn achterruit met daarop de naam van mijn kind jouw vliegend geweten?

Ben ik voor jou een hindernis als ik voor jouw snelle voet rijd?

Misschien is het voor jou onbegrijpelijk dat ik geen zinloze boetes meer wil krijgen?

Ben ik als chauffeur die zich aan de regels houdt werkelijk zo’n slecht mens dat ik je grove verwijten verdien?

Misschien bezorg ik je een hoge bloeddruk als ik de tractor niet voorbijsteek 100 meter voor het erf?

Ben ik voor jou teveel bestuurder van een machine in plaats van racer tegen de klok en het leven?

Misschien doet het je iets nu je weet dat ik je middenvinger beantwoord met een gebed voor jou?

Misschien lijk ik op sommige momenten te veel op jou…


(Jürgen Mettepenningen is theoloog)

lees ook