Michiel Geluykens: "Ik heb zot veel chance gehad"

Michiel Geluykens (24) is de fietser die in de vroege ochtend van 31 december in Molenbeek zomaar in de rug werd geschoten. Wonder boven wonder heeft hij aan het incident niets overgehouden. Vandaag fietst hij zelfs opnieuw door Molenbeek, ook 's nachts. "Ik hou van Brussel, ik wil hier niet weg", zegt hij in een interview met het weekblad Humo.

Michiel Geluykens beseft dat hij ongelooflijk veel geluk heeft gehad. De kogel raakte ei zo na zijn aorta. "Een beetje naar links of rechts, en ik had hier niet gezeten", weet hij.

Al vrij snel na zijn operatie en herstel begon hij opnieuw te fietsen, ook langs de plaats van het incident. "Vergelijk het met een vrachtwagenchauffeur die een zwaar ongeval heeft gehad: die moet ook zo snel mogelijk weer achter het stuur gaan zitten, anders durft hij niet meer te rijden."

Hij zit wel nog met erg veel vragen over het incident, dat officieel gekwalificeerd is als poging tot moord. Over de stand van het politie-onderzoek weet hij niets, maar hij schrok er wel van hoe onbeholpen de politie op de avond van het incident en ook daarna nog reageerde. "Er is veel kostbare informatie verloren gegaan", zegt hij.

"Doodjammer dat het weer over "kut-Marokkanen" moest gaan"

Waar hij zich op dat moment niet van bewust was, was dat het schietincident ook een mediahetze ontketende. Studio Brussel-stem Frederika Del Nero, huisgenote van Geluykens, schreef een open brief in De Morgen ("Wij willen onze straten terug!") die gevolgd werd door een discussie over de onveiligheid in Brussel.

"Ik vond het doodjammer dat mijn incident de aanleiding was om weer over "kut-Marokkanen" te beginnen", zegt Geluykens. "Al die mensen die opeens de aandrang voelden hun eigen nare ervaringen in de hoofdstad te gaan delen. Brussel is voor veel Vlamingen nog altijd de grote boze stad, hé."

Zelf denkt Michiel Geluykens er niet over om Brussel te verlaten. "Ik hou van deze stad, ik wil hier niet weg. Wat op de Ninoofsesteenweg gebeurd is, is niet typerend voor Brussel. Daarvoor was het te absurd."

"Ik was op het verkeerde moment op de verkeerde plek, dat was een grote tegenslag", zegt hij. "Maar het geluk dat daarop is gevolgd, was nog véél groter: ik heb zot veel chance gehad."