Talentenjachten maken kandidaten minder euforisch of teleurgesteld dan ze denken

U kent die beelden uit talentenjachten wel: pure euforie bij de kandidaten die van de jury groen licht krijgen, diepe ontgoocheling en tranen bij degenen voor wie de droom stopt. Nu blijkt uit onderzoek van de UGent dat kandidaten aan talentenjachten hun emoties consequent overschatten. Wanneer ze niet door mochten naar een volgende ronde, voelden ze zich daar minder ongelukkig over dan ze zelf hadden verwacht. Maar ook wanneer ze wel verder gingen in de wedstrijd, waren ze daar eigenlijk minder blij om dan ze zelf vooraf hadden ingeschat.

In de studie die binnenkort verschijnt in het wetenschappelijke tijdschrift "British journal of social psychology", onderzochten Marjolein Feys en Frederik Anseel van de UGent het geluksniveau van kandidaten die deelnamen aan de audities van Idool 2011.

De deelnemers moesten vooraf inschatten hoe ze zich zouden voelen indien ze geselecteerd werden voor de volgende ronde, en hoe ze zich zouden voelen indien hun deelname er na hun auditie al op zat. "Verrassend genoeg voelden kandidaten die niet door mochten naar de volgende ronde zich achteraf minder ongelukkig dan ze zelf hadden verwacht", zegt Marjolein Feys (UGent). "Kandidaten die wel door mochten, voelden zich dan weer minder gelukkig dan zelf voorspeld."

De manier waarop de kandidaten behandeld werden door de juryleden speelde een belangrijke rol in hun geluksniveau. "Gemiddeld genomen vonden de kandidaten dat de jury rechtvaardig had gehandeld. Wanneer de kandidaten het gevoel hadden respectvol en eerlijk behandeld te worden door de juryleden van Idool 2011, voelden ze zich achteraf gelukkiger, ongeacht of ze geselecteerd werden voor een volgende ronde."

Conclusie van het onderzoek: mensen slagen er niet in om in te schatten hoe ze zich in de toekomst zullen voelen bij belangrijke gebeurtenissen.