Brussel in de ban van de fantastiek

Griezelfans hebben al sinds de allereerste jaargang de weg gevonden naar het Brussels Internationaal Fantastic Film Festival (BIFFF). De organisatoren hebben het echter nog altijd moeilijk om het brede publiek ervan te overtuigen dat het festival veel meer om het lijf heeft dan enkel luid gekrijs, liters bloed en rondslingerende ledematen. Een greep uit het programma om dat te staven. Let ook op het uitgesproken internationale karakter van de films.

ACTIE

Voorbeeld: "The raid 2"
Drie jaar geleden werd de Indonesische actiefilm "The raid" (weliswaar geregisseerd door een Brit) onverwacht een wereldwijde hit en het vervolg belooft de volumeknop nog wat meer open te draaien. Deze keer gaat hoofdacteur Iko Uwais undercover bij de maffia van Jakarta.

ANIME

Voorbeeld: "Ghost in the shell – Arise"
Mamoru Oshii, de regisseur van de oorspronkelijke anime-klassieker "Ghost in the shell", heeft met deze prequelserie niets te maken maar dat zal de fans niet deren. In deze vierdelige Japanse serie (het festival toont de eerste twee afleveringen) maken we kennis met een cyborg/hacker die betrokken raakt bij het onderzoek naar een bomaanslag.

FANTASY

Voorbeeld: "The last incubus"
U weet het misschien niet, maar in Roemenië krijgen meisjes op de vooravond van hun huwelijk het bezoek van een "zburator", een kruising tussen een engel en een demon. Dat onsterfelijke schepsel vertelt hen dan wat ze moeten weten over de liefde. In "The last incubus" zien we hoe de laatste van die wezens (die eruitziet als een biker) verliefd wordt op een gewone vrouw. Maar enkel als hij zijn onsterfelijkheid opgeeft, zal hij bij haar kunnen zijn.

PARABEL

Voorbeeld: "Moebius"
De naam Kim Ki-duk zegt eigenlijk genoeg. De Zuid-Koreaanse regisseur maakt al zijn hele leven films die uit de band springen en vaak heel lang in je hoofd blijven hangen. "Moebius" is geen uitzondering, een even mooie als monsterlijke familieparabel die bij momenten zelfs geestig uit de hoek komt. En er wordt geen woord in gewisseld.

PSYCHOLOGISCH DRAMA

Voorbeeld: "The hour of the lynx"
Het wemelt van de bekende Deense gezichten in "The hour of the lynx"’, met voorop Sofie Gråbøl. De hoofdactrice uit "The killing" speelt hier een priester die de vraag krijgt om te gaan praten met een moorddadige psychiatrische patiënt. Die beweert namelijk dat God met hem praat. De regie is in handen van Søren Kragh-Jacobsen, destijds een van de originele Dogma 95-cineasten.

SCIENCEFICTION

Voorbeeld: "Biodegradable"
De allereerste sciencefictionfilm die de Dominicaanse Republiek ooit voortgebracht heeft, kiest resoluut voor de sociaalkritische invalshoek die je bijvoorbeeld ook in "Snowpiercer" terugvindt. In deze toekomst bestaan geen naties meer, maar internationale politiestaten die gerund worden als bedrijven. In die context ontspint zich een Romeo & Julia-achtig liefdesverhaal tussen twee mensen uit verschillende klassen.

SLASHER

Voorbeeld: "Wolf creek 2"
Aanvankelijk denk je dat de Australische regisseur Greg Mclean gewoon verder borduurt op zijn horrorhit van 8 jaar geleden, met de sadistische redneck Mick Taylor in de hoofdrol. Maar beetje bij beetje ontspint zich een heel ander verhaal. Zegt Mclean: "Australië stelt zichzelf graag voor als een progressief en warmhartig land. Maar de waarheid is dat er nog heel veel racisme, xenofobie en vrouwenhaat heerst. Daar wou ik even de vinger op leggen."

SPROOKJE

Voorbeeld: "De Verenkoning"
Kinderen zijn zeker ook welkom op het BIFFF, bijvoorbeeld bij "De Verenkoning", een avontuurlijke animatiefilm uit Scandinavië over een jong konijn, Johan, dat met zijn vader op een boot woont. Zijn moeder is ooit ontvoerd door de Verenkoning en Johan heeft gezworen dat hij haar zal terugvinden. Maar hoe kan zo’n klein konijntje het opnemen tegen een vreselijk wezen als de Verenkoning?

THRILLER

Voorbeeld: "Enemy"
Sinds "Incendies" en vooral "Prisoners" is de Canadese regisseur Denis Villeneuve geen onbekende meer. In "Enemy" slaat de handen opnieuw in elkaar met Jake Gyllenhaal, een van zijn hoofdacteurs uit "Prisoners". Die speelt een docent geschiedenis wiens lusteloze leven terug opflakkert wanneer hij in een film zijn identieke dubbelganger ziet opduiken. Gebaseerd op een roman van Nobelprijswinnaar José Saramago.

ZWARTE KOMEDIE

Voorbeeld: "Heavenly shift"
Lijkenpikkers tijdens de Balkanoorlog, het lijkt niet meteen een onderwerp dat zich leent tot een zwarte komedie. In de handen van de Hongaarse regisseur Mark Bodzsar druipt niet alleen het bloed, maar ook de groteske humor er vanaf. Tarantino en de Coens kijken goedkeurend over zijn schouder.

BUITEN CATEGORIE (wegens onbeschrijfelijk)

Voorbeeld: "The zero theorem"
De naam Terry Gilliam zegt eigenlijk voldoende. Het vroegere Monty Python-lid heeft altijd al koppig zijn eigen koers gevaren, en die ziet er steevast bizar uit. "The zero theorem" herinnert ergens aan zijn meesterwerk "Brazil" maar is tegelijk volkomen eigenzinnig. Christoph Waltz speelt een kale computerspecialist die de zin van het leven probeert te becijferen. Als hij niet lastiggevallen wordt door allerlei rare kwieten en sexy Françaises tenminste.

32e BIFFF, van 8 tot en met 20 april in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel. Alle info: www.BIFFF.net.