2. Hoeveel loon pakt de N-VA u af? - Chris Serroyen

Ook dat dovemansgesprek gezien vorige week in "Terzake" tussen Liesbeth Homans (N-VA) en prof. Jan Vranken? Het moest over zijn boek "Thatcher aan de Schelde gaan". Maar ik herinner me vooral dat doorzichtige afleidingsmanoeuvre van Homans: u kent mij niet!
opinie
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

Vlamingen voor de index

U kent mij niet! Ik moest onwillekeurig aan dat verweer denken toen ik nog eens die twee opvallende enquêteresultaten van vorige week bekeek. Opvallend vooral omdat ze bezwaarlijk te rijmen zijn.

Enerzijds die peiling van VRT en De Standaard naar aanleiding van hun Stemtest 2014, met als opmerkelijk resultaat :“Ruim 80 procent vindt dat leefloners moeten werken voor hun leefloon, maar hun eigen loon moet wel geïndexeerd blijven”. Streng voor zijn medemens, mild voor zichzelf, besloot De Standaard. Anderzijds die nieuwe verwachte monsterscore van 32% voor N-VA bij de verkiezingen van 25 mei.

Hoe die twee enquêteresultaten rijmen, gezien de N-VA nu net het hevigst is in het bekampen van de indexering? Ik kan geen andere uitleg verzinnen dat dat veel van die bevraagden nog niet goed naar de verkiezingsprogramma’s van de partijen hebben gekeken. U kent mij niet…

V-plan tegen de index

Volgend jaar d’office geen indexering van de lonen, stelt N-VA in zijn V-plan, onmiddellijk goed voor 2% inlevering voor de hardwerkende Vlaming. Zoals N-VA overigens ook aanstuurt op een min 2% voor de uitkeringen bij ziekte, invaliditeit, gebrek aan werk, slecht weer, technische stoornis, volledige werkloosheid, beroepsziekte, arbeidsongeval en kennelijk ook voor de gezinsbijslagen, waarbij nog enkel de laagste uitkeringen zouden worden gevrijwaard.

Al is die min 2% voor de werknemers in 2015 nog maar de amuse-gueule voor de werkgevers. Want na 2015 moet je als werknemer ook al niet meer rekenen op automatische indexering van je loon. Die aanpassing van de lonen aan de stijgende levensduurte zal voortaan sectoraal of op bedrijfsvlak telkens opnieuw moeten worden afgedwongen bij cao. En waarbij de werknemers bij weigering van de werkgevers om nog zo’n cao te sluiten, in de kou zullen blijven staan.

Voorwaar geen prettig vooruitzicht. Zeker niet voor de werknemers in KMO’s waar zelfs geen normaal cao-overleg mogelijk is. En als de vakbonden er dan voor die bedrijven toch in zijn geslaagd een sectorale loon-cao af te sluiten, dan mogen individuele bedrijven er toch onder duiken.

Met bovenop nog de vraag voor het overheids- en onderwijzend personeel hoe zij het verlies van indexering van hun weddes kunnen tegenhouden. Bij de Vlaamse overheid hebben ze zelfs nog geen cao voor 2013-2014.

Stemkost

Alleen al die indexsprong in 2015 leidt voor de voltijdse werknemer met een gemiddeld loon tot een verlies van 888,65 euro bruto op jaarbasis. Ben je 45 jaar, dan kost je dat over je loopbaan (tot 65 jaar in de N-VA-voorstellen en liefst geen jaar vroeger) haast 17.773,06 euro bruto. Werk je met twee voltijds, dan verlies je dus samen over 20 jaar bijna 35.546,12 euro bruto.

Dat is het lot van het zo geroemde koppel van hardwerkende Vlamingen.

Toegegeven, daar staan dan op papier lastenverlagingen tegenover: vermindering van persoonlijke bijdragen voor werknemers met een laag loon en verlaging van de personenbelasting voor werknemers met een midden- of hoog inkomen. Terwijl iedereen nu al weet dat ze daarvoor nooit de beleidsruimte gaan vinden. Omdat ze de mogelijkheden om te snijden in de federale overheid zonder de sociale zekerheid en de federale collectieve voorzieningen drastisch te ontwrichten, zwaar overroepen. Niet in het minst omdat ze eerst en vooral veel snoepgoed willen uitdelen naar de bedrijven en zelfstandigen. En zelfs moest de pijn van de indexsprong wat zijn verzacht door de lastenverlagingen, dan is dat slechts voorzien voor die eerste indexsprong. Niet voor al die indexsprongen de jaren nadien.

Als we uitgaan van een gemiddelde stijging van de gezondheidsindex met 2% per jaar, dan betekent dat einde legislatuur, in 2019, in prijzen van nu, een inlevering van 4.443,25 euro bruto op jaarbasis. Tenzij de werkgevers kunnen worden overtuigd wat meer boter bij de vis te doen. Over de hele legislatuur van vijf jaar bekeken ben je, zonder loon-cao’s, bruto 13.329,75 armer.

De sociale uitkeringen krijgen nog wel een indexering, maar voortaan met enig uitstel en zonder nog rekening te houden met de stijging van energieprijzen, noch met prijsstijgingen die door de overheid worden veroorzaakt.

Hardzuchtende Vlaming

Daar blijft het niet bij. Want al die hardwerkende Vlamingen zien zich ook nog het volgende door de neus geboord.

Eén, ambtenaren en onderwijzend personeel zijn hun vaste benoeming kwijt. Zoals ook hun specifieke regeling voor de overheidspensioenen voor de bijl moet. Bij de overheid gaan ze naar een “volledig contractueel ambtenarenkorps”, overgeleverd aan de willekeur van wie toevallig de politieke dienst uitmaakt. En in het onderwijs krijgt het onderwijzend personeel met de N-VA, naast de zekerheid dat er aan de structurele zwakheden niets zal worden verholpen, kennelijk ook de zekerheid dat ze op een schopstoel gaan worden gezet.

Twee, oudere werknemers in de privé moeten niet meer rekenen op SWT (brugpensioen), ook niet wanneer ze er al een lange loopbaan hebben opzitten, werken in zware beroepen of kampen met ernstige medische problemen. Neen, al die stelsels moeten uitdoven. Dat is vooral een fiks cadeau aan de werkgevers die oudere werknemers willen dumpen. Die oudere werknemers komen, als ze nog niet in aanmerking komen voor pensioen, in de gewone werkloosheid terecht. Zonder een aanvulling door de werkgever, noch extra bijdragen van de werkgever voor de overheid.

Met andere woorden: oudere werknemers ontslaan wordt veel goedkoper voor de werkgever, veel duurder voor de overheid en vooral ook veel pijnlijker voor de oudere werkloze. Met een VDAB die hen trouwens tot hun 65 jaar moet blijven aanjagen om naar werk te zoeken. Althans zolang er nog een werkloosheidsuitkering is. Want in het N-VA-voorstel valt die uitkering na twee jaar weg. Nadien is er nog enkel één jaar een lage, forfaitaire “activeringsuitkering”. Met enkel een overgangsmaatregel voor wie nu al 50 jaar is.

En als je dan later op pensioen gaat, dan staat je ook nog eens een zware hap in je pensioen te wachten. Want alleen voor de eerste twee jaar werkloosheid kan je nog pensioenrechten opbouwen. Voor die andere jaren van gedwongen werkloosheid komt er een fikse hap in je pensioen.

In de N-VA-voorstellen zou vervroegd pensioen nog wel kunnen, maar alleen nog als je een aardig stuk van je pensioen laat vallen: per jaar niet enkel meer 1/45 van het pensioen kwijt, maar bovenop nog een straf van 5% per jaar.

Drie, op het einde van je loopbaan wat minder gaan werken via een landingsbaan, om het langer te kunnen volhouden, zou ook al niet meer kunnen. Want alleen voor ouderschap, zorg of voor het volgen van een opleiding zou nog in een uitkering worden voorzien.

Hardklagende werkgevers

Tegenover zoveel hardvochtigheid ten aanzien van de hardwerkende Vlaming, staat dan een enorme gulheid ten aanzien van de hardklagende werkgevers.

4,5 miljard euro aan extra verlaging van werkgeversbijdragen. Vennootschapsbelasting van 33.99% naar een tarief onder de 25%. Versterking van de DBI-vrijstelling van dividenden ten behoeve van holdings en hoofdkwartieren. Belasting bij vereffening van bedrijven (liquidatiebonus) opnieuw van 25 naar 10%... En uiteraard niet te vergeten: zaakvoerders die er op betrapt worden privékosten (van citytrips tot het communiefeest van de kinderen) op de zaak te zetten, mogen niet meer zo streng bestraft worden.

Weten de Vlaamse werknemers wat hen allemaal boven het hoofd hangt? Of onderschatten we hun masochisme ten bate van de Vlaamse werkgevers?

(Chris Serroyen is hoofd ACV-studiedienst.)

 

Lees ook de reactie van Sander Loones van de N-VA.
 

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.