Democratie vraagt moeite - Jos Bouveroux

Zo. We zijn op amper enkele weken voor de grote stembusslag. Let maar goed op, want je moet niet minder dan drie stembrieven invullen: federaal, Vlaams en Europees. Het zal dus een tijdje duren en de wachtrijen zullen lang zijn. Maar voor de democratie moet je dat ervoor over hebben.
opinie
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

We krijgen slechts één keer om de vijf jaar om onze verkozenen aan te wijzen. De stembusslag is dus belangrijk. Welk beleid komt er de volgende vijf jaar en welk niet? Dat kunnen we met zijn allen beslissen.

Kiezen we voor de huidige aanpak met zijn kleine veranderingen of gaan we voor de grote big bang? Daar draait het om: de regeringspartijen halen alles uit de kast om hun manier van werken te verdedigen terwijl de oppositie – met de N-VA op kop – kiest voor een grote schoonmaak. Daarover moeten wij een keuze maken.

En dat voor de komende vijf jaar! Je zou voor minder gaan twijfelen. Lees daarom goed de partijprogramma’s en laat je niet leiden door een sympathieke kop, die goed overkomt op televisie. We spreken immers over serieuze zaken. Wat me opvalt tot nog toe is dat de N-VA de kop van Jut is. Logisch, want in de peilingen komt ze naar voren als de grootste partij. Dan moet je tegen een stootje kunnen. De N-VA werpt zich op als de kampioen van grote ingrepen, die onze samenleving grondig zullen veranderen. Terwijl de andere partijen kiezen voor een zachte aanpak. Elk met hun eigen accenten weliswaar.

N-VA

De N-VA zal dik in de verf zetten dat zij in Vlaanderen goed hebben bestuurd. Geen begrotingstekort! Dat intussen de lange wachtlijsten voor gehandicapten, sociale huisvesting en dergelijke steeds langer worden, daar ligt hun achterban niet wakker van.

Waaruit bestaat die achterban? Op de eerste plaats zijn dat de ondernemers die vrij massaal op de N-VA zullen stemmen. De aanhangers van een republiek Vlaanderen zijn danig in de minderheid. En dan is er die grote groep mensen die zich van het programma niets aantrekken en die kiezen voor Bart De Wever. Omdat die nu eenmaal beter scoort tijdens debatten: vinnig, humoristisch, gevat en het typisch Vlaamse calimerogevoel belichaamt. Iedereen is tegen hem. Dan moet hij wel een goeie zijn. Dat is zowat de teneur. Het recente debat met PS-voorzitter Magnette was daar een schoolvoorbeeld van.

En dan heb je nog een groep, die hen een kans willen geven om ook federaal te besturen. Zij trappen in de val dat het N-VA-model beter is dan dat van de PS.

Maar bouw je daarmee een beleid op? Het eerste punt van hun programma – Vlaamse onafhankelijkheid – hebben ze handig weggemoffeld door het vage model van confederalisme. Ze weten ook wel dat de grote meerderheid van de Vlamingen niet gewonnen is voor zelfstandigheid. Per slot van rekening is het Vlaams Belang pas groot geworden toen zij de migranten van stal haalden.

De deelname aan de Vlaamse regering was een meesterzet. Daardoor kregen zij een aura van goed bestuur. Terwijl het Vlaams Belang zich stuk liep op het cordon sanitaire en niets kon verwezenlijken.

SP.A?

Wat met de SP.A? Die partij mag dan wel inhoudelijk goed werk leveren, maar ze komt zo niet over. Voorzitter Bruno Tobback zal in komende weken veel werk hebben. De SP.A is een (groot)stedelijke partij geworden die in la Flandre profonde niet aanslaat. En dan zwijgen we nog zedig over boegbeeld Johan Vande Lanotte die als Keizer van Oostende niet goed overkomt.

Voor de rest is het armoe troef bij de Vlaamse socialisten. Geen wonder dat zij Elio di Rupo de hemel inprijzen. Hun geloofwaardigheid is zoek: als linkse partij een centrumrechts beleid voeren is tegenstrijdig. Ze krijgen serieuze tegenwind op hun linkerflank met de Groenen en de PVDA. Ook de PS zal dat ondervinden meer nog dan de SP.A. De Franstalige tegenhanger van de PVDA scoort in de peilingen bijzonder goed. De schrik bij de PS zit er goed in.

Intussen laat de MR al weten dat zij met de N-VA geen coalitie wil vormen. Die boodschap is vooral bedoeld voor de PS, waar ze nog niet zeker zijn. Voor de MR is de PS de vijand bij uitstek. Als ze die partij pijn kan doen, zal ze het niet laten. We zullen wel zien na 25 mei. Als de N-VA een monsterscore behaalt, wordt ze incontournable, ook op federaal niveau.

En CD&V en Open VLD? Die wachten met een bang hart de verkiezingsuitslag af. Minister-president Kris Peeters doet zijn best net zoals Gwendolyn Rutten. Maar kunnen zij het tij keren? Dat is maar de vraag. De CD&V zal moeite hebben om de 20 procentdrempel te halen. Zoniet dreigt de partij te worden weggeblazen. De monsterscore van Yves Leterme zal ze geen tweede keer behalen. Harde werkers, dat wel. Maar zal dat voldoende zijn?

Zo te zien zijn er meer vragen dan antwoorden. Moge de campagne losbarsten!

(De auteur was hoofdredacteur bij de VRT-redactie.)

 

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.