"Monsieur le président, zoek alstublieft een man voor mij"

De Franse president François Hollande ontvangt elke dag honderden brieven van wanhopige Fransen die hem om een oplossing voor hun probleem vragen. Vandaag verschijnt in Frankrijk een boek over die praktijk. Daaruit blijkt dat de Fransen hun president werkelijk alles durven toevertrouwen.

Het lijkt enigszins paradoxaal: François Hollande verslaat keer op keer het record van minst populaire president van de Franse republiek. Toch lijken honderden Fransen op hun president te vertrouwen voor persoonlijke problemen. Elke dag ontvangt het Elysée zo'n 800 brieven waarin Hollande ernstige, wanhopige en soms ook grappige bekommernissen van zijn "chers compatriotes" te lezen krijgt. Op het kabinet van de president is er zelfs een speciale dienst met 73 werknemers die zich enkel en alleen bezighoudt met het beantwoorden van de brieven. Maar heel soms neemt ook de president zelf de pen ter hand om zijn burgers te schrijven.

Het Elysée als relatiebureau

Vandaag verschijnt in Frankrijk een boek over het fenomeen (Sandrine Campese, "Monsieur le président, je vous écris aujourd'hui"). De krant "Le Parisien" publiceert enkele fragmenten. Daaruit blijkt dat sommige Fransen het Elysée zien als een relatiebureau:

"Meneer de president, het is mijn moeder die mij gedwongen heeft om u te schrijven. Ze is wanhopig want ik ben al 38 jaar single. Ik verzeker u, ik wil niet dat u mijn man wordt (pardon, maar u bent mijn type niet). Maar mijn moeder denkt dat u mij wel kunt helpen aangezien u veel mensen kent."

Daarnaast is afgunst de Fransen kennelijk ook niet vreemd:

"Monsieur le président de la République, ik maak me zorgen om mijn buurman Patrice. Hij heeft een sportwagen gekocht en ik weet niet hoe hij het doet om de benzine te betalen aan het tempo dat hij verbruikt. Daarenboven werkt hij ook niet. Ik stel me daar vragen bij."

Het merendeel van de brieven wordt echter geschreven door Fransen die zonder werk zitten. Werkloosheid is dan ook een groot probleem bij onze zuiderburen. Het lijkt er op dat de Fransen steeds minder vertrouwen hebben in de overheidsinstellingen zelf en eerder een persoonlijke behandeling van hun problemen wensen. Of hoe de democratie in Frankrijk nog steeds steunt op pen en papier.