Dos cervezas por favor - Luc Van der Kelen

opinie
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

Verkiezingen zijn voorspelbaar sinds Bart De Wever ze organiseert.

Fase 1: In de precampagne transfereert de N-VA-voorzitter een paar liberalen. Tevreden likt hij het bloed van de wonden bij Open Vld.

Fase 2: Nu stuurt hij een paar Scud-raketten af op de “sociale partijen”, eerst op de katholieken en daarna op de socialisten, niet zonder zich rond 1 mei een sociale partij te noemen.

Fase 3: Tot woede van zijn tegenstanders discuteert hij niet man tegen man-vrouw met die lilliputters van Vlaamse partijvoorzitters, maar enkel met de PS, een partij op zijn niveau.

Fase 4: De Wever overbluft alle andere partijen met een barnumcampagne. Geen wei in Vlaanderen of daar staat een bord van de N-VA. De kranten kunnen geen bladzijden
genoeg drukken om alle foto's van lachende N-VA'ers te plaatsen.

Fase 5 (komt nu op gang): In de laatste weken van de campagne speelt De Wever zoals coach Mourinho met Chelsea: hij probeert geen doelpunt meer binnen te laten.
 

Een overwinningsnederlaag?

Zo was het in 2010 en zo is het ook deze keer gegaan. Vier jaar geleden volgde de ontnuchtering na anderhalf jaar surplacen. Geen bondgenoten meer te vinden, tenzij ene Kris Peeters, maar die heeft ook zijn les geleerd sinds De Wever een Scud-raket op de Vlaamse regering afvuurde. Doelwit de onderwijshervorming.
Wordt het zoals de vorige keer, maar dan sneller? Het is de voorspelling van Karel De Gucht: ofwel vindt hij geen bondgenoten, ofwel vindt hij ze wel en moet hij zich verbranden. In de twee gevallen verliest hij, denkt De Gucht.

Het zal wat afhangen van de cijfers op verkiezingsavond, maar één zaak staat vast: niemand zal de N-VA-voorzitter met open armen verwelkomen. Als hij onder de 30 percent blijft, zal dat gezien worden als een nederlaag. En als hij het wel haalt, zullen de gevestigde machten hem een zomer van geluk bieden en hem vervolgens kielhalen, in de regering, in de bureaucratie of gewoon in de oppositie.

Dos cervezas por favor!

Maar eerst moeten we nog door de affichenslag. Laatst reed ik door het mooie Kempense landschap. Geen boer met N-VA-sympathie of er mag een bord in zijn wei staan. Daarop de N-VA-voorzitter met zowat alle kopstukken en backbenchers die ergens op de lijst staan. En allemaal in dezelfde pose. En met dezelfde glimlach. De zuurste trekt alleen zijn mondhoeken op, de meest fotogenieke de tanden bloot.

En allemaal vragen ze “dos cervezas por favor”. Als je aan de toog in je stamcafé die twee vingers omhoog steekt, zet de barkeeper toch twee pintjes voor je neus. Of niet soms.

Gisteren viel de N-VA-folder in mijn brievenbus, de eerste in een wellicht lange rij, want de N-VA is een grote partij en ze kan het dus breed laten hangen. Geen indexsprong voor de campagnepropaganda.

Goed tegenover Kwaad

Enfin, de N-VA-folder: vooraan De Wever-himself en zijn alter-ego Homans, die straks Kris Peeters zijn job zal overnemen. Achteraan de remake van Siegfried Bracke, Johan Van Overtveldt van de Knack en de Trends en zo, aangetrokken om voor wat economische serieux te zorgen.

Binnenin krijg je de keuze ingelepeld voor de N-VA. Tegen die andere Vlaamse partijen? Natuurlijk niet, in de dialectiek van de N-VA bestaan die niet. De kiezer krijgt alleen twee grafiekjes, een met het PS-model, één met het N-VA-model. Het ene model eindigt met belastingen en staatsschuld, het andere met welvaart en welzijn. Goed tegenover kwaad, recht uit de Ring van Tolkien.

En daarnaast 12 gezichten, allemaal lachend en met die twee vingers in de lucht. 24 pintjes por favor. En allemaal spreken ze de Vlaamse kiezer toe: als burger, als papa, als burgemeester, als dit en als dat en als zus en zo.

Campagnemaker Wim Schamp, uitvinder van de creativiteit op 20 vierkante meter-borden, ziet het met lede ogen gebeuren. De N-VA is als een Romeinse falanx. Geen persoonlijke inbreng nodig. Er is er één die denkt. Meer hoeft niet.

(Luc Van der Kelen was een leven lang politiek commentator van de krant Het Laatste Nieuws en nu columnist.)
 

In de komende 4 weken laten we iedere dag minstens één campagnewatcher op u los.
Daar zijn politologen bij, jazeker, maar ook auteurs die we hebben aangesproken omwillen van hun frisse kijk op de kiescampagne.
Ze hebben allemaal een vaste dag in de week. Jens Cardinaels (hoofdredacteur van het studentenblad Veto) heeft de spits afgebeten, de niet onbekende Carl Devos sluit op 24 mei het campagnewatchen af.

Moderator

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.