Krijgen we te veel info? - Jos Bouveroux

We worden dezer dagen overspoeld met verkiezingsnieuws. Je kan geen krant of weekblad meer openslaan of er staat wel iets in. Om dan nog maar te zwijgen over allerlei reclamefolders via de postbus. Elke kandidaat stelt zichzelf voor als de beste keuze. Je moet geen onheilsprofeet zijn als je daarin trapt.
labels
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

Daarenboven hebben alle media wel speciale bijlagen om ons warm te maken voor de stembusslag. Het lijkt wel alsof de rest van het nieuws naar de achtergrond wordt geschoven.

En toch is dat alles nodig. We moeten nu eenmaal goed geïnformeerd worden. 25 mei is te belangrijk om zomaar als een fait divers te worden beschouwd. We verkiezen immers onze vertegenwoordigers voor vijf jaar. Dat mag best wat aandacht krijgen. Allen stel ik mij de vraag of het niet allemaal wat veel is. Zou alles wel gelezen worden of krijgen de mensen een afkeer van de politiek? Dat zou spijtig zijn. We weten uit onderzoek dat een pak mensen pas op het allerlaatste moment een keuze maken. Vandaar dat de partijen alles zullen zetten op de laatste week. De N-VA is zelfs van plan om op de laatste dag een heus mediaoffensief te lanceren. Intussen dweilen de kandidaten de markten af of gaan op huisbezoek. Overal waar er veel mensen zijn kom je ze wel tegen. De borden langs de weg dienen als geheugensteuntje.

Sociaal maar niet socialistisch

Wat hebben we intussen geleerd? Dat de strijd in Vlaanderen vooral draait rond de N-VA. Die partij slaagt erin met de meeste media-aandacht te gaan lopen. Dat is mee de schuld van de andere partijen, die van de N-VA een boeman hebben gemaakt. Haar sociaal-economisch programma lokt de meeste reacties uit. Gaande van instemming tot regelrechte afwijzing. Vooral de socialisten zijn er sterk in om haar voorstellen te verketteren als antisociaal en een terugkeer naar de negentiende eeuw. CD&V, Open VLD en Groen pakken met hun eigen verhaal uit en hoeden zich voor een al te felle confrontatie. Zij vrezen dat de N-VA nog sterker zal worden door er al te fel tegen te boksen. De N-VA heeft nu al een soort calimerogevoel gekweekt. Iedereen is tegen ons. Dus moeten we wel goed zijn.

Dat gevoel zal de N-VA allicht geen windeieren leggen. Zeker niet als MR-kopstuk Reynders de zogeheten pestbelastingen afdeed als een aanval op Vlaanderen. Meer heeft de N-VA niet nodig om het PS-model aan te klagen. En er haar eigen alternatief tegenover plaatsen. We komen wel in een ernstige situatie terecht waar de N-VA de grootste Vlaamse partij zal worden en in Wallonië de PS. Dat verplicht hen na de verkiezingen samen te gaan zitten. En dat zal vonken geven. Of wordt de PS zodanig verzwakt door de groenen en de PTB? Die laatste partij zou wel eens de verrassing van de avond kunnen zijn. Er bestaat nu eenmaal in Wallonië een potentieel voor extreemlinkse kiezers.

Tot nog toe kon de PS daarvan profiteren, maar de tijden zijn veranderd. Zeker nu de PS gekozen heeft voor een centrumkoers. Voor Di Rupo kan de kanseliersbonus een vloek of een zegen zijn. Met de bescherming van de sociale zekerheid win je geen verkiezingen meer. Kijk maar naar de S.PA, die amechtig probeert dat thema op de agenda te plaatsen. In Vlaanderen bestaat nu eenmaal een rechtse onderstroom. Dat heeft de N-VA goed ingeschat. Een strenge aanpak trekt mensen over de streep. Het zwaaien met het Duitse model is weloverwogen. Dat er daarbij mensen uit de boot vallen, neemt de partij erbij. Zij mikt op de gewone Vlaming die werk heeft en daar veel voor moet betalen. Werklozen, asielzoekers en andere steuntrekkers horen niet bij dat plaatje. Ze wil een sociaal beleid voeren, geen socialistisch.

De emotie van het ogenblik

En wat met Vlaams Belang? Volgens de laatste peiling krijgt die nog meer klappen en flirt ze zelfs met de kiesdrempel. De mensen zijn het Belang beu. Liever een stem op de N-VA dan op een partij die toch niets kan realiseren. Wie had dat gedacht na al de monsterscores die het Belang heeft behaald?

In de politiek bestaan geen zekerheden meer. De kiezer is meer dan ooit volatiel geworden en huppelt van de ene partij op de andere. Niet weinigen beslissen zelfs de laatste dag op wie ze gaan stemmen. Die stem wordt dan vooral ingegeven door de emotie van het ogenblik. En daar zou de N-VA van kunnen profiteren. Zij heeft het meest uitgesproken profiel. Iets wat bij andere partijen ontbreekt. Vooral CD&V en Open VLD zouden daar het slachtoffer van kunnen worden. Krijgen we te veel informatie? Ik meen van niet. Het komt erop aan met die informatie aan de slag te gaan.

(De auteur was hoofdredacteur bij VRT-nieuws.)

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.