Kleinere Europese fracties

Er bevinden zich ook drie kleinere fracties in het Europees Parlement. Daarnaast is ook de groep van niet-ingeschrevenen belangrijk, ook al hebben zij minder recht op subsidies en spreektijd.

Europese Conservatieven en Reformisten: David tegen Goliath

De Europese Conservatieven en Hervormers, afgescheurd van de EVP na de verkiezingen in 2009, zijn op zichzelf al een buitenstaander. De ideeën waarop deze partij gebaseerd is, kennen hun oorsprong in het eurosceptische gedachtengoed. Toch zijn ze niet zo tegen Europa als de andere rechtse fractie, het Europa van Vrijheid en Democratie. De fractie wordt voorgezeten door de Brit Martin Callanan.

Eerder dan zich zorgen te maken om het aantal stemmen dat ze behalen, moeten zij ook rekening houden met het aantal landen waaruit de aangesloten partijen komen. Een fractie kan pas gevormd worden als er 25 parlementsleden zijn die verkozen zijn in ten minste een vierde van de lidstaten (in dit geval dus zeven lidstaten). Zeker nu ook bekend is geraakt dat Lijst Dedecker geen Europese lijst indient, wordt het moeilijk voor deze fractie. In de vorige samenstelling van het Europees Parlement zat Derk-Jan Eppink voor LDD in deze fractie.

Europees Unitair Links/Noords Groen Links: geen Vlamingen

Deze fractie is een bundeling van (al dan niet voormalige) communistische, marxistische, links-populistische en groene Eurosceptische nationale partijen. Zij verzetten zich vooral tegen het supranationale en neoliberale karakter van de Europese Unie. Er wordt te vaak gefocust op de marktwerking en te weinig sociaal beleid gevoerd.

De voorzitter van deze fractie is de Duitse Gabriele Zimmer. Er zijn geen Vlamingen in deze fractie. Na de verkiezingen van 2014 wordt voorspeld dat deze fractie de vierde grootste wordt in het Europees Parlement. Na een recente peiling wordt zelfs gedacht dat ze groter zouden worden dan de liberale fractie.

Niet-ingeschrevenen: vaak extreemrechtse parlementsleden

Er zijn ook 32 niet-ingeschreven parlementsleden in het Europees Parlement. De meerderheid van die parlementsleden zijn van extreemrechtse signatuur.

Deze fractie schuwt geen controversiële afspraken, bijvoorbeeld uitspraken over de gaskamers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Philip Claeys zit voor Vlaams Belang in deze fractie.

Er is heel wat verandering op komst voor deze groep: Marine Le Pen van het Franse Front National en Geert Wilders van de Nederlandse Partij voor Vrijheid maakten in november 2013 bekend dat ze op Europees vlak gaan samenwerken. Of dat effectief betekent dat ze een nieuwe extreemrechtse fractie zullen oprichten, is voorlopig nog niet bekend. Le Pen probeerde dit al eens in 2007, met de partij ‘Identiteit, Traditie en Soevereiniteit’. Deze fractie kreeg zelfs niet eens de kans om zijn éénjarige verjaardag te vieren wegens geschillen tussen de Italiaanse neofascisten en de Roemeense partij. Na een tijd had de fractie niet genoeg leden om nog als fractie erkend te worden.

Bovendien zijn er nog heel wat -- misschien fundamentele -- verschillen tussen het FN en de PVV: zo staat vader Le Pen bekend om hun antisemitische uitspraken in 2009. Marine Le Pen heeft zich hier al openlijk van gedistantieerd, maar de kans dat Jean-Marie Le Pen zich zelf kandidaat stelt, is groot. Voor andere extreemrechtse partijen in Europa is dit net een brug te ver. Le Pen zal deze plooien wel moeten gladstrijken, wil ze genoeg leden - ten minste 25 leden uit zeven lidstaten - voor erkenning als fractie.

A2013

Europa van Vrijheid en Democratie: nieuw sinds 2009 en zeer rechts

De fractie ‘Europa van vrijheid en democratie’ is de meeste eurosceptische partij in het Europees Parlement en bestaat pas sinds 2009. Door de meeste parlementsleden wordt deze fractie aanzien als de opvolger van de Onafhankelijkheid/Democratie-fractie, die na de verkiezingen van 2009 in moeilijkheden kwam. De voorzitter is de Britse Nigel Farage van de UK Independence Party en de Italiaan Fransesco Speroni. Voor Vlaanderen zit Frank Vanhecke als onafhankelijk politicus in deze fractie.

Als de extreemrechtse fractie van Le Pen en Wilders er effectief zou komen, zou deze fractie heel wat concurrentie kunnen krijgen. De insteek van de fracties zijn immers dezelfde: meer macht voor de nationale staten en behoorlijk wat euroscepticisme.