Bemoei u ermee! - Isaac Verhaeghe

De huidige generatie jongeren zou nauwelijks maatschappelijk engagement tonen, laat staan zich bezighouden met politiek. Virtuele vrienden wisselen virtuele informatie uit, terwijl het echte leven aan hen voorbijgaat en de politiek over hun hoofden heen beslissingen neemt. Althans, dat wordt toch gezegd.

Door volwassenen, met de vinger wijzend naar ons, ‘de jeugd van tegenwoordig’: lui, asociaal, ongeïnteresseerd, egoïstisch. Hierbij een poging om één en ander recht te zetten, en om jongeren op te roepen deze kans niet aan hen voorbij te laten gaan.

“Politiek? Tsémanie!”

Zit er dan geen grond van waarheid in de vooroordelen die volwassenen hebben over jongeren en politiek? Vraag een doorsnee jongere wat hij of zij van politiek vindt, en je krijgt een antwoord als ‘dat interesseert mij niet!’. Wanneer je aan jongeren vraagt hoe dat komt, hoor je vaak: ‘Die onderwerpen, dat boeit mij niet’. Voor velen is daarmee de kous af. Jongeren en politiek, dat gaat niet samen. Het is een ver-van-mijn-bed-show die slechts door een handvol minderjarigen bekeken wordt.

Maar niets is minder waar. Vraag dezelfde jongere van daarnet wat hem of haar dan wél interesseert, en je krijgt de meest uiteenlopende antwoorden. Op straat spelen, kattenkwaad uithalen zonder daarvoor gestraft te worden. Van een goedkopere autoverzekering tot een job met zekerheid. Je stem kunnen verheffen, op straat én in het stemhokje. Dát zijn zaken waar wij, jongeren, dag in dag uit mee geconfronteerd worden; thema’s waar wij op café of op internet over discussiëren. En ook deze thema’s zijn politiek.

Correctie: vooral deze thema’s zijn politiek. Maar ze komen niet of zelden aan bod. Niet omdat ze niet belangrijk zijn, maar omdat het politieke strijdtoneel andere prioriteiten heeft.

Leeuwen en Hanen

Er wordt ons uit verschillende hoeken wijsgemaakt dat deze verkiezingen een clash zullen zijn tussen twee kampen. Er bestaat geen midden meer, het is het een of het ander. Vlaamse Leeuwen en Waalse Kemphanen domineren de campagnestrijd. De inzet van de verkiezingen, althans, dat is wat ik moet afleiden uit wat ik voorgeschoteld krijg; is verschoven: het gaat enkel nog om het besparingsmodel enerzijds, of om het veranderingsmodel anderzijds.

Meer en meer lijkt ons politiek strijdtoneel op dat van de Verenigde Staten. De voorzitters van de twee grootste partijen van ons land staan lijnrecht tegenover elkaar. Hun politieke debatten zijn ware kijkcijferkanonnen, het is een bokswedstrijd met woorden. Een retorisch schaakspel, waar applaus en boe-geroep voor sfeer zorgen. Meer dan ooit treedt de politiek buiten de muren van de Wetstraat. Liefst tot in de huiskamer van de burger-kiezer.

Het is net die evolutie die ervoor zorgt dat ik, als jongere, afhaak. Heel amusant allemaal, die titanenstrijd. Maar inhoudelijk ongelofelijk zwak, en ontzettend irrelevant: tenzij we opeens een federale kieskring hebben, waar ik absoluut voorstander van ben, bestaat de keuze tussen PS en N-VA niet. Tenzij Vlaanderen opeens 70% kleiner werd, spreekt Bart De Wever niet voor elke Vlaming. Tenzij de veralgemeningspolitiek zo ver gaat dat liberalen, socialisten, christendemocraten en groenen opeens ook al Vlaams-Nationalisten zijn, is de ‘partij voor verandering’ niet de enige die iets te zeggen heeft.

Ik heb geen boodschap aan die schijnheilige façade die wordt opgetrokken tussen links en rechts, tussen Vlaanderen en Wallonië. Het gaat niet over het ego van enkelingen, of om de grootste mond. Politiek hoort te gaan over inhoud.

Geen botoxkuur nodig

Over beslissingen nemen die het leven van elke Gentenaar, Vlaming, Belg en Europeaan mee bepalen. Beslissingen die ervoor zorgen dat ons land een land blijft, en niet als een hoopje as in elkaar zakt. Beslissingen die ons leven bepalen, beslissingen die onze toekomst, en dat van de volgende generaties kunnen verzekeren.


Op 25 mei geven wij ons vertrouwen aan hen die het volgens ons verdienen om die toekomst te verzekeren. Voor mij is het niet belangrijk hoe deze mensen eruitzien, welke schoenen ze aanhebben of welke strikken ze dragen. Het interesseert mij niet wie de scherpste sneer kon uithalen, wie het grootste applaus kreeg. Ik kies voor mensen die na het debat naar hun kleedkamer gaan, hun schmink verwijderen en nadien samen een pintje gaan drinken. Ik geef mijn vertrouwen niet aan een leeuw of een haan. Ik geef mijn vertrouwen aan de ideeën en de gedrevenheid van deze mensen.


Een wijs man zei me onlangs dat onze democratie verouderd is: “Het is als iemand van 90 jaar: alles gaat hangen, alles gaat stroef. Maar in dat oude lichaam zitten nog steeds jonge ideeën, al geraken deze er maar zelden uit.” Onze democratie, ons politiek systeem heeft geen facelift of botoxkuur nodig om er opnieuw jong uit te zien. Het zijn die ideeën, die visies, die passie en levenslust die opnieuw het licht moeten zien. Het zijn die ideeën die onze stem verdienen.
 

Mijn eerste verkiezingen

Deze verkiezingen zullen mijn eerste zijn. Hoewel ik zelf actief ben binnen de Vlaamse Jeugdraad, politieke wetenschappen studeer, mijn vrienden keer op keer enerveer met politieke discussies; weet ik nog helemaal niet op welke partij ik zal stemmen op 25 mei. Geen enkele partij heeft een programma dat mij volledig overtuigt haar bolletje(s) te kleuren. Jongerenthema’s zijn vaak ‘tweederangs’.

Hier en daar vind je een jeugdvriendelijk beleidsthema terug, slechts af en toe verschijnt de categorie ‘jongeren’ of ‘jeugd’ bovenaan de lijst. En dat terwijl “jeugdige” thema’s voor het rapen liggen: de jeugdwerkloosheid in Europa is nog nooit zo groot geweest, al beweert men steevast ‘dat het nog wel meevalt’ en ‘dat we niet mogen klagen’. (Kans-)armoede bij jongeren blijft een gigantisch probleem. Ons onderwijssysteem prijkt in de top van de Europese lijsten, onze schooluitval jammer genoeg ook. Gemeentelijke Administratieve Sancties blijven jongeren wakker houden, maar jongerenprotest werd weggelachen in het parlement.

Bemoei u ermee!

Tijd voor een nieuwe speler in de verkiezingsstrijd. Een speler die zich door vele generaties heeft laten voorgaan. Een speler die barst van frisse en innovatieve ideeën. Een speler die niet wordt belemmerd door een oud lichaam, maar een speler die vol energie de strijd aangaat.

Deze nieuwe speler is geen politicus, geen ervaren rot, geen wit konijn. Politiek is niet zijn ambitie, van zich laten horen des te meer.
Jongeren, meng jullie in de verkiezingsstrijd! Op 25 mei kies je niet enkel de volgende volksvertegenwoordigers. Zondag krijgen jullie de kans om op jonge, frisse, vernieuwende ideeën te stemmen. Zondag is het uitgelezen moment om duidelijk te maken dat jongeren wél geïnteresseerd zijn in politiek, maar in een ander soort politiek. Duidelijk maken dat wij gehoord willen worden. Duidelijk maken dat jongeren een straffere plaats in een partijprogramma verdienen. Jongeren zijn geen zorg voor later, begin vandaag!
 

(Isaac Verhaeghe is student politieke wetenschappen en actief in de Vlaamse Jeugdraad.)

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.

Meest gelezen