© VRT 2008 - Bart Musschoot

Muziek-collega's blikken terug op overlijden Yasmine: "We hadden nog niet alles gehoord en gezien van haar"

25 juni 2009, iets voor 17 uur. Op de nieuwsredacties loopt het bericht binnen dat Yasmine overleden is. Ze heeft zichzelf van het leven beroofd. De Vlaamse showbizz- en muziekwereld staat voor de rest van de dag stil. Een stilte die nog een hele tijd zou aanhouden. Nog steeds zijn de herinneringen aan Hilde Rens -de naam die op haar identiteitskaart prijkte- en haar muziek nog steeds levendig. Bij het publiek, maar ook bij de mensen met wie ze samenwerkte. "Het was écht een schone mens."

“Porselein”, “Meisjes aan de macht”, “Diep in mij” of “Hou me vast (dieprood)”. Iedereen kan op z’n minst het refrein van één van die nummer meeneuriën of –zingen. Iedereen kent de zangeres die achter die nummers schuilgaat. Ze mocht dan wel minstens zo bekend zijn als omroepster en als presentatrice van “De rode loper” en “Zo is er maar één”, toch was muziek het belangrijkste in het leven van Yasmine.

De zangeres uit Kontich heeft in haar carrière van twintig jaar een hele evolutie afgelegd. Ze stond er dan ook om bekend om telkens weer haar muzikale lat te verschuiven. Na enkele commerciële dancenummers en dito albums in het begin van de jaren 90, besliste Yasmine dan ook snel dat ze een andere, meer persoonlijke, weg wou opgaan. Eric Melaerts werd haar producer. Met de single "Ik was zo graag bij jou gebleven" was er sprake van Yasmine 2.0. “Dat was voor haar een hele verschuiving”, zegt Melaerts. “We namen afscheid van het chewing gum-poppemieke dat ze tot dan was.” Melaerts zou uiteindelijk als producer bij talloze singles en vier albums aan de zijde van Yasmine staan.

"Ze was geliefder dan ze zichzelf toedichtte"

De muziek van Yasmine scoorde bij het grote publiek. De singles en albums gingen vlot over de toonbank en enkele cd’s waren zelfs goed voor een gouden plaat. Muziek die stilaan ook tijdloos wordt, als we ons mogen baseren op de eindejaarshitlijsten die samengesteld worden door het publiek.

Volgens Melaerts zijn er verschillende redenen voor dat blijvende succes. “Ze zat met haar muziek dan wel in het meer commerciële genre, ze kon wel met opgeheven hoofd rondlopen. “Porselein” is een nummer dat echt wel iets betekend heeft”, klinkt het. “Daarnaast was ze voor heel wat holebi’s ook een soort boegbeeld, omdat ze vrij open sprak over haar geaardheid. Voor heel wat andere mensen was ze de plezante presentatrice met leuke liedjes. Ik denk dat ze geliefder was dan ze zichzelf soms toedichtte. Oprecht geliefd.”

"Het doet deugd dat iedereen haar nummers kent"

Dat die nummers het nog zo goed doen bij het publiek is geen verrassing voor Stefaan Fernande, de componist van onder andere “Porselein” en “Meisjes aan de macht”. “Er wordt elke dag nog wel een nummer van Yasmine gedraaid op de radio”, zegt hij. “Het doet deugd dat iedereen die nummers kent.”

De samenwerking tussen Fernande en Yasmine begon in september 1996, op een albumvoorstelling van Clouseau. Hij had net “Nobelprijs” geschreven voor de twee broers. Jean Blaute kwam bij hem en zei dat Melaerts en Yasmine op zoek waren naar een nieuwe single. “Hoewel ik haar nog nooit gezien had en haar enkel kende van interviews, ben ik aan een nummer begonnen. Dat is "Porselein" geworden", zegt hij. Pas een jaar later heeft hij de zangeres voor de eerste keer ontmoet. “Om goede nummers voor iemand te maken, moet je die persoon niet door en door kennen. Enkele kernzaken zijn genoeg.”

"Ze zocht naar nummers waar ze iets kon inleggen"

Nadien zou Fernande nog heel wat nummers schrijven voor Yasmine. “Ze liet mij grotendeels mijn gang gaan. Alles mocht, er waren geen grenzen. Ongeveer een op de twee nummers keurde ze uiteindelijk goed. Ze veranderde ook nauwelijks iets aan de nummers. Ze moest er meteen verliefd op zijn, anders hoefde het niet.”

 Ze zocht naar nummers waar ze iets kon inleggen

Ook Piet Van den Heuvel, die onder andere “Da’s een goeie vraag” schreef, raakte met Yasmine in contact door Melaerts. “We hebben meteen afgesproken, omdat ik enkel een nummer voor iemand kan schrijven als ik die persoon ook al ontmoet heb. We hebben toen gepraat over welke muziek ze graag hoorde, maar ook over haar leefwereld.” Ook hij stuurde nummers op waar zij dan haar zegje over had. “Soms keurde ze het meteen goed of af, soms wou ze er iets aan veranderd zien”, zegt hij.

“Ze zong heel toegankelijk”, zegt Van den Heuvel. “Het ging niet om hoge noten pakken, maar wel om een verhalende stijl. Ze zocht naar nummers waar ze iets kon inleggen.” Melaerts gaat akkoord. “Ze kon emotie in haar nummers leggen”, zegt hij. “Het klinkt misschien wat vaderlijk, maar ik kon echt supertrots op haar zijn. Ik ben er zeker van dat we nog niet het laatste van haar gehoord of gezien hadden. We hadden er wel nog het een en het ander van te verwachten.”

"Die laatste platen was hoe Yasmine echt was"

De wegen van Yasmine enerzijds en mensen als Melaerts, Fernande en Van den Heuvel anderzijds gingen uit elkaar op het moment dat de zangeres voor de tweede keer in haar carrière een totale omzwaai wou maken met een album rond Leonard Cohen. “Ik zag dat niet zitten”, zegt Melaerts. “Ik had die nummers al te vaak zien vermoord worden door grote namen. Bovendien had ik het ook erg druk op dat moment.”

De laatste periode van haar carrière zou dan ook een stuk alternatiever worden. Ze keek op naar mensen als Frank Boeien en Thé Lau en wou ook zelf haar teksten beginnen schrijven. “Ze wou een ander publiek aanspreken, maar ik weet niet of dat publiek daarop zat te wachten”, zegt Melaerts. “Naar mijn mening had ze iemand kunnen zijn die een zekere kwaliteit maakte, maar toch ook een groot publiek aansprak. Zo zijn er maar weinigen in Vlaanderen. Te weinig, helaas. Op dat punt bestond en bestaat er geen tegenhanger voor Clouseau. Van iedereen die ik ken, is zij daar het dichtste bij in de buurt gekomen. Ze wou echter een andere weg op.”

Dat de muziek die ze maakte in die “tweede muzikale periode” –de tijd van Melaerts- kwalitatief beter was dan het gemiddelde, erkent Jo Mahieu, die erg betrokken was in het laatste deel van haar carrière en voordien al een viertal jaar in haar band speelde. “Die laatste platen, dat was waarschijnlijk hoe Yasmine echt was”, zegt hij. “Ze was dan pas sterk genoeg om die stap te zetten en was daar ook erg blij mee. Volgens mij was ze nergens zo goed als toen. Het werd haar meest intense relatie met muziek. Ook haar laatste concerten waren volgens mij de meest persoonlijke die ze ooit gedaan heeft.”

"Denk nog vaak aan haar, mis ze soms echt"

Het is duidelijk: iedereen vond Yasmine een klasbak. Als artieste, maar ook als mens. “We konden het heel goed met elkaar vinden”, zegt Melaerts. “We zeiden “moeke” en “vake” tegen elkaar. Ik weet niet meer precies hoe dat gekomen is, maar het stond wel symbool voor onze band. Het klinkt misschien wat melig, maar er was veel liefde tussen ons. We hadden elkaar heel graag.” Met Mahieu had ze een soortgelijke band. “Ze noemde mij haar tweede man. “Vent” zei ze meestal tegen mij”, lacht hij. “Ze opende zich misschien niet snel voor iemand, maar als ze het deed, deed ze dat onvoorwaardelijk. Ik denk dat ze mij oprecht graag zag.”

Ook met haar liedjesschrijvers had ze een goede band. “Ik heb haar graag gezien als vriendin”, zegt Van den Heuvel. “Het was een warme vrouw. Telkens we elkaar zagen was het contact intens.” Met Fernande ging ze vaak uit in Brussel. “Enkele weken voor haar overlijden heeft ze mij nog een mailtje gestuurd met de vraag of we nog eens samen gingen feesten”, zegt hij. “Ik ben daar toen door persoonlijke redenen niet op ingegaan. Helaas.”

Ik dacht eerst dat het om een slechte grap ging, ik snapte het allemaal niet goed

Het moment waarop ze vernamen dat Yasmine is overleden, zullen ze dan ook nooit vergeten. Van den Heuvel was aan het soundchecken op Rivierenhof met Bart Peeters, Melaerts was, net als Fernande, thuis toen hij het nieuws vernam. “Ik dacht eerst dat het om een slechte grap ging, ik snapte het allemaal niet goed”, zegt Melaerts. “Het is heel traag binnengesijpeld.”

“Ik heb het er heel lang moeilijk mee gehad”, zegt hij. “Elke dag is misschien overdreven, maar ik denk nog heel veel aan haar. Ik mis ze soms echt. Het was ne schone mens. Dat was echt ne schone mens.”

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de website www.zelfmoord1813.be.

Meest gelezen