Zijn nep-sollicitanten het probleem of nep-vacatures?

Volgens de ondernemersorganisatie Unizo krijgt 7 op de 10 bedrijven te maken met nep-sollicitanten, werklozen die alleen maar uit zijn op het bewijs dat ze gesolliciteerd hebben, maar verder niet geïnteresseerd zijn in de job. Sommigen komen daar openlijk voor uit, zegt Unizo, anderen gaan listiger te werk en gaan bijvoorbeeld niet in op vervolggesprekken.

Unizo roept haar leden op om die nep-sollicitanten aan te geven bij de VDAB. Een andere ondernemersvereniging, het NSZ roept op om een centraal meldpunt in te stellen, waar ondernemers werkonwillige sollicitanten kunnen aangeven.

De vakbonden ACV en ABVV vinden de oproep van de ondernemersorganisaties ongehoord. Ze willen dat de rollen ook worden omgedraaid en dat werklozen de bedrijven zouden aangeven die nooit op sollicitaties reageren, omdat er geen echte vacatures zijn of omdat de sollicitanten bijvoorbeeld te oud zijn.

Wat denkt u ervan?

Plegen zogenoemde nep-sollicitanten sociale fraude en vergallen ze de kansen van echte werkzoekenden? Is de VDAB te laks? Of wordt de kwestie danig overdreven? Krijgen werklozen via de oproep van Unizo en Co het stempel van profiteur? Of snijdt het mes aan twee kanten en moeten de bedrijven ook in eigen boezem kijken? Bijvoorbeeld omdat ze niet reageren op sollicitaties van oudere werknemers?

Uw beschaafd geformuleerde en onderbouwde mening is welkom. Lees de regels voor deelname aan de discussie.
 

lees ook