Is alles toeval? - Walter Van Steenbrugge

Het leven is toeval. Eén en al toeval. Laat daar geen twijfel over bestaan. Met miljoenen gelukzoekers op weg en net die ene cel die het haalt van alle medezwemmers. Een toevalstreffer.

Moeders, dragers van die lucky bastards, werpen hun kroost ter wereld in een smetteloze verloskamer, een schamel huis in een afgelegen gebied of, kan het erger, een onherbergzame streek waar overleven een helse opdracht is.

Het zal je maar overkomen: geboren worden in een wereld waar schaarste of dreiging deel uitmaken van je alledag. Waar lijfsbehoud een eerste bekommernis is en "dagelijks brood” geen betere bakkerszaak, maar een obsessie die jou en alle anderen rond jou angstvallig bezighoudt. En de vlucht om dit fatum te ontlopen al evenzeer een gok is die niet noodzakelijk een happy end kent op de kusten van een voortvarend weldoenersland.

Dan liever meteen op dat deeltje van de aardkloot geworpen worden waar de nieuwe dienstregeling van een openbaar vervoerverstrekker kopzorgen biedt, een zomeronweer lelijk huis kan houden (wanneer? waar?), of een indexsprong de wakkere burger verontrust.

Hier en niet daar. Geheel toevallig. Zoek niet naar verdienste.

Opvoeding, vrienden, partners, professionele activiteiten, vrije tijd… hoe vaak heb je niet te maken met een vorm van toeval dat meteen ook geluk of tegenslag in zich sluit. Het verkeer, het werk, de hobby, vrienden en liefde,… alles kan levensbedreigend zijn als je toevallig op het verkeerde moment op de verkeerde plaats vertoeft of zaligmakend zijn als je toevallig, op het juiste moment, op de place to be bent.

Toevallig een vriend ontmoet die je toevallig naar dat ene café brengt waar je toevallig de vrouw/man van je leven tegen het lijf loopt, of waar je niet heel gewild en geheel toevallig, je eerste fakkel rookt die misschien de aanzet vormt voor een verstikkende verslaving. Toevallige ontmoetingen, toevallige gesprekken, toevallige interesses, toevallige gebeurtenissen, … je wil het niet geloven dat die je leven bepalen.

Het toeval en hoe het te beheersen, te doorgronden, te kneden… ons aller uitdaging. Kansberekenaars komen aardig in de buurt, maar falen, geheel toevallig, vaak in de foutmarge.

Het recht matcht niet met toeval. Willekeur, het venijnig zusje van toeval, krijgt geen kans in de rechtstaat. Geen regel mag toevallig wel of niet van toepassing zijn. Geen rechterlijke uitspraak mag willekeurig zijn. Geen regelgever mag geïnspireerd worden door toeval.

Ik hou van de rechtstaat.

Laat dat geen toeval zijn.

(De auteur is advocaat.)

lees ook