Depardieu: "Ik was een escortjongen, grafrover en zakkenroller"

Nu is hij dan wel een steenrijke bon vivant die in zelfgekozen ballingschap in Rusland woont, ooit kende Gérard Depardieu heel wat ellende en leefde hij in miserabele omstandigheden. Dat vertelt de Franse acteur in zijn autobiografie "Ça s'est fait comme ça".
AP2014

Pochte hij enkele weken geleden nog met de stelling dat hij dagelijks makkelijk 14 flessen wijn achteroverslaat, dan zijn de onthullingen die Depardieu in "Ça s'est fait comme ça" doet van een heel ander kaliber.

Zo vertelt hij dat zijn moeder heeft geprobeerd abortus te plegen toen ze zwanger was van hem. Zijn familie was zo arm dat hij later meehielp bij de geboorte van zijn broers en zussen, omdat zijn ouders geen vroedvrouw konden betalen.

Nauwelijks tien jaar oud trok hij naar eigen zeggen de straat op. Het duurde niet lang of hij merkte dat hij bij homoseksuele mannen in de smaak viel. "Ze benaderden me en vroegen me om seks. Ik vroeg hen in ruil om geld."

Ook grafschennis behoort tot zijn palmares. Hij schrijft dat hij af en toe een man hielp om pas begraven lichamen op te graven en vervolgens van juwelen of schoenen te ontdoen.

"Ik sloeg hen bont en blauw en stal hun geld"

Toen hij 16 was, zat hij 3 weken in de gevangenis, omdat hij een wagen had gestolen. Even later verhuisde hij van zijn geboorteplaats Châteauroux naar Parijs waar hij zijn werk als escortjongen voortzette. Met de regelmaat van de klok beroofde hij zijn klanten. "Ik was 20 en het rotjong in me was actief. Soms sloeg ik hen bont en blauw, en stal ik hun geld."

Ook studenten waren niet veilig voor hem. Tijdens de protesten van mei 68 stal hij hun portefeuilles terwijl ze op straat lagen te slapen. Pas toen een homoseksuele theaterscout hem opmerkte, beterde hij zijn leven en ging hij naar de toneelschool.

"Poetin is als een oude kameraad"

Tot slot heeft Depardieu het ook nog over zijn vriendschap met Vladimir Poetin. De twee ontmoetten elkaar in 2008 en konden het blijkbaar meteen met elkaar vinden. "Ik denk dat hij meteen van mijn hooligankant hield", beweert Depardieu, "van het feit dat ik regelmatig stomdronken van het trottoir werd geplukt".

Converseren doen ze via een tolk. "Ik spreek en een kerel schrijft mijn woorden neer. Vervolgens vertaalt hij ze naar het Russisch en belanden ze op het bureau van Poetin. Hij is als een oude kameraad. Hij vindt het amusant en antwoordt me."