"Op mijn tweede dag stierf een meisje van 1 jaar in mijn armen"

Ebola blijft slachtoffers maken in West-Afrika. Dat weten ook de hulpverleners van Artsen Zonder Grenzen. Twee van hen zijn net terug van een ebola-missie en kwamen met hun verhaal naar "Reyers laat". "Erover praten is heel belangrijk."

Jolien Colpaert en Rob D'Hondt zijn twee jonge hulpverleners van Artsen Zonder Grenzen. De ene gaat als verpleegster mee op missie, de andere om te controleren of de veiligheidsprotocols gerespecteerd worden. Beiden zijn ze net terug van een -verschillende- ebola-missie.

"Als verpleegster probeer ik de patiënten te helpen", zegt Colpaert. "Vaak lukt dat niet. Maar het percentage patiënten dat de ziekte weet te overwinnen is wel gestegen sinds Artsen Zonder Grenzen er zes maanden geleden toekwam."

"Welkom in deze ebola-missie"

Maar hoe hard is het eigenlijk om als verpleegster te werken in een ebola-omgeving? "Op mijn tweede dag ging ik mee op melkronde. Er waren een zestal kinderen die geen ouders of zorgpersoon in het centrum hadden en dus extra begeleiding nodig hadden. Toen ik een meisje van nog geen jaar oud uit haar bedje nam, voelde ik dat ze het enorm warm had. Na vijf minuten melk geven, wordt haar ademhaling onregelmatiger en zie ik haar ogen wegdraaien. Ze is in mijn armen gestorven."

De jonge verpleegster besluit om haar ronde toch voort te zetten. "Ik focuste mij op de andere patiënten die ook gevoed moeten worden. Nadien ben ik naar buiten gegaan. De hoofdverpleegster zei: "Welkom in deze ebola-missie. Het is nu eenmaal een realiteit dat er zoveel kinderen sterven.""

"Belangrijk om erover te praten"

Voor D'Hondt zag de missie er iets of wat anders uit. "Ik moest erop letten dat alle veiligheidsprotocols in het centrum gerespecteerd werden", zegt hij. "Zo zijn er strikte regels om bijvoorbeeld bloed en braaksel op te kuisen, aangezien de lichaamsvloeistoffen het meest besmettelijk zijn."

Daarnaast was hij ook vaak met lijken bezig. "De lichamen van de overleden patiënten zijn heel besmettelijk", klinkt het. "Het aantal virussen in het lichaam stijgt namelijk naarmate je zieker wordt. Als je sterft, is het aantal virussen op het hoogste niveau." Toch wil hij niet weten van de term "gevaarlijk". "Als je de regels kent en respecteert, is er geen gevaar."

En hoe gaan de twee hulpverleners met al die misserie om eens ze thuis zijn? "Het is belangrijk om erover te praten, om te zeggen wat je hebt meegemaakt", zegt D'Hondt. "Mijn vrienden en familie steunen mij gelukkig enorm. Hun reactie is enorm hartelijk en warm", besluit Colpaert.