EU en Zwitserland ronden onderhandelingen over uitwisseling bankgegevens af

De Europese Commissie en Zwitserland hebben formeel hun onderhandelingen afgerond over de automatische uitwisseling van bankgegevens. Vanaf 2018 zal Zwitserland de EU-landen een brede waaier aan informatie moeten doorgeven over de rekeningen die hun burgers in het Alpenland hebben - en vice versa. Voor de zomer moeten de Raad van de EU en de Zwitserse regering het akkoord bekrachtigen.

De overeenkomst werd geparafeerd door Europees commissaris Pierre Moscovici (foto), bevoegd voor Financiën. "Vandaag zetten we een belangrijke stap in de richting van totale transparantie tussen Zwitserland en de EU", zei hij. "Deze transparantie is van vitaal belang om te garanderen dat elk land de belastinginkomsten kan innen waar het recht op heeft."

Met het akkoord komt een einde aan het Zwitserse bankgeheim. EU-onderdanen zullen hun inkomsten niet langer voor de fiscus kunnen verbergen door ze op een Zwitserse rekening te parkeren. Het akkoord ligt in de lijn van de nieuwe, binnen de OESO en de G20 afgesproken globale standaard voor de automatische uitwisseling van bankgegevens.

Vanaf 2018 zullen de EU-lidstaten jaarlijks de namen, adressen, geboortedata en andere identificatiegegevens doorkrijgen van hun onderdanen die in Zwitserland een rekening hebben. Ze zullen ook financiële informatie doorkrijgen, zoals de stand van de rekeningen van de betrokkenen.

Behalve met Zwitserland, knoopte de Commissie ook onderhandelingen aan met de ministaatjes Liechtenstein, Monaco, Andorra en San Marino. Die moeten eveneens leiden tot bilaterale overeenkomsten over de uitwisseling van gegevens volgens de principes van OESO/G20 en de Europese spaarrichtlijn.

De onderhandelingen werden opgestart zodat Luxemburg en Oostenrijk hun verzet tegen de uitbreiding van de spaarrichtlijn (naar inkomsten uit beleggings- en pensioenfondsen, stichtingen, trusts...) zouden laten vallen. Ze waren daar maar toe bereid als het toepassingsgebied van de richtlijn de facto werd uitgebreid naar de vijf niet-EU-landen. Op die manier hoopten Zwitserland en Oostenrijk hun financiële belangen te vrijwaren nadat ze onder Europese en internationale druk afstand hadden gedaan van hun bankgeheim.