De Donald Muylles van de Senaat

Houterig en amateuristisch? Het deert de dames en heren senatoren niet. Met zelfgemaakte filmpjes proberen ze de Senaat nieuw leven in te blazen en zichzelf op de kaart te zetten. Ivan De Vadder analyseert hoe Donald Muylle moeiteloos de weg naar de Belgische Senaat heeft gevonden.

Het is natuurlijk een klassieke marketingtruc. Vooral bij waspoeders wordt die nog altijd vlotjes toegepast. De persoonlijke getuigenis van een ogenschijnlijk "normaal" persoon - in werkelijkheid een zorgvuldig gecaste acteur of actrice - moet ons overtuigen van de waarde van het product.

Ook Donald Muylle past het procedé toe en hij voegt er in het Youtube-tijdperk een wat amateuristische look aan toe. De wat ruwe en onafgewerkte filmpjes van Muylle - met de West-Vlaamse tongval - moeten de keukens van het bedrijf in de kijker zetten. Een aanpak die wel loont, tenminste als het over aandacht voor het bedrijf gaat.

Jan Peumans - N-VA

De Senaat moet gedacht hebben dat dit marketingprincipe ook voor hem zou kunnen werken. Om de wat zieltogende instelling te promoten die amechtig naar een tweede politieke adem hapt, werden de senatoren opgetrommeld om zichzelf te spelen in deze Donald Muylle-filmpjes. Het levert hilarische beelden op. U moet mij niet geloven. U moet gewoon de tijd nemen om zelf enkele van deze filmpjes aan te klikken. 

Brigitte Grouwels - CD&V

Het staat politici vrij om moderne middelen aan te wenden om zich te profileren. Maar de meeste politici zijn allesbehalve digital natives. En dan durft het gebruik van sociale media wel eens tegenvallen. 

Het leidt tot uitschuivers. Zoals wanneer Bruno Tobback via Twitter de hashtag #ikwilwerk lanceert. Het is een poging om reacties te sprokkelen over mensen die protesteren tegen het beleid van deze regering. Tobback heeft daarbij goed gekeken naar het effect van #wijoverdrijvenniet en #dailyracism.

Via die hashtags komen op de sociale media honderden reacties los over respectievelijk seksisme en racisme. Maar Tobback zit niet op Twitter, hij noemt het instrument zelfs een "journalistenziekte", en vooral, de poging om op die manier het oppositieprotest viraal te laten gaan komt kunstmatig over. En wanneer heel wat tweeps opmerken dat de SP.A de laatste jaren wel wat ministers van Werk heeft geleverd, sterft de actie een stille dood.

Elisabeth Meuleman - Groen

Ook de Antwerpse CD&V dacht enkele weken geleden gebruik te maken van de sociale media. Wanneer minister van Werk en Economie Kris Peeters openlijk gaat shoppen op de Antwerpse Meir om te ‘protesteren’ tegen de aanwezigheid van de para’s in het Antwerpse straatbeeld, probeert de partij dezelfde boodschap viraal te lanceren.

Een mail binnen de Antwerpse CD&V suggereert tweets als ‘Een veilig gevoel tijdens het shoppen? Heb toch mijn bedenkingen bij militaire aanwezigheid op Meir... #Antwerpen’ of ‘Ben ik nu een potentieel target? #Meir #militairen #terreur’. Maar wanneer de mail uitlekt in Het Laatste Nieuws, keert ook deze propagandapoging zich tegen de initiatiefnemers.

Lode Vereeck - Open VLD

De filmpjes van de senaat zijn zeker niet gemaakt door digital natives of door een reclamebureau. Ze overtuigen ons ook niet van het nut van de Senaat, noch van de geestdrift van de senatoren voor hun eigen instelling. Het zal de Senaat misschien wat publiciteit opleveren, maar wellicht vooral leiden tot vermaak en vertier. En dat is meer dan wat we ooit verwacht hadden van deze Senaat. 

Wie alle filmpjes wil bekijken: klik hier

Sambal pimpt de "saaiste Senaat-filmpjes ooit"

De collega's van Sambal vonden de filmpjes maar niets en noemt ze op sociale media zelfs "de saaiste Senaat-filmpjes ooit". Constructief als ze zijn, steken ze onmiddellijk een handje toe.

lees ook