Bij Ivago wordt er niet voor het eerst gestaakt

De Gentse huisvuilophaaldienst Ivago heeft een woelig sociaal verleden. De voorbije vijf jaar waren er maar liefst acht korte of langere stakingsacties. Vervelend voor de Gentenaars, want hun huisvuilzakken bleven telkens staan.

Eind jaren 90 werd de Gentse Stadsreiniging omgevormd tot Ivago, voluit de “Intergemeentelijke Vereniging voor Afvalbeheer in Gent en Omstreken”. Het personeelsbestand werd meer dan gehalveerd, de vuilniszak kwam in de plaats van de aloude afvalemmer. Het waren nog de tijden dat in de maand januari de “mannen van de vuilkar” bij elk huis aanbelden en om hun "nieuwjaar" vroegen. Er werd vaak gul gegeven: een manier was dat om je respect voor de vuilnisophalers uit te drukken. Of om zeker te zijn van een goede service. Het Gentse stadsbestuur heeft de vuilnismannen uiteindelijk verboden om nog langer aan te bellen.

De vuilnisophalers van Ivago zijn ruwe bonken, die in weer en wind met de vuilniswagen op pad zijn. Het loon is laag, de solidariteit des te groter. "Eén voor allen, allen voor één". Dat sterke groepsgevoel zorgt er mee voor dat het werk snel wordt neergelegd. Bijvoorbeeld als één van de collega’s met agressie te maken krijgt. Of als een collega-vuilnisman na enkele slechte evaluaties dreigt op straat te belanden. Of als de prestatiepremies van één personeelslid niet tijdig worden uitbetaald. Of omdat één collega het verbod had gekregen om nog met de vrachtwagen te rijden. Het sociale lontje is bijzonder kort bij de Ivago-werknemers. Dat leidt tot spontane stakingen, de vakbonden hollen dan vaak achter hun strijdlustige leden aan.

Moeizame relatie met de directie

En dan is er de directie van Ivago. De vuilnisophalers hebben een erg moeizame relatie met hun bazen. Regelmatig zijn er verwijten over geen of slechte communicatie, bijvoorbeeld bij een grondige verandering aan de rittenschema’s. Gevolg: opnieuw een staking. In januari 2014 wordt er gestaakt tegen het "pestgedrag" van leidinggevenden.

Eén van de oplossingen is dat vuilnisophalers en dispatchers een week lang elkaars job uitoefenen, om zo meer begrip voor elkaars werk te krijgen. Maar de malaise zit diep. Een vakbondsverantwoordelijke heeft het over “de minachting van de werkvloer”. Management en directie komen sedert enkele jaren uit de private Ivago-partner Ecov, het uitvoerend personeel stamt nog uit de oude Stadsreiniging. Twee totaal verschillende bedrijfsculturen in dit "gemengd bedrijf" zorgen dus voor een voortdurende reeks conflicten.

In maart van dit jaar is er nog een spontane staking: er zijn klachten over een nieuw tijdsregistratiesysteem voor het personeel. Ook is er onvrede over de laattijdige uitbetaling van lonen en premies. Het overleg met de directie mislukt, de stakers trekken naar het stadhuis waar een voorlopig compromis gevonden wordt. De Gentse politici spelen trouwens ook een rol in dit verhaal, de stad is immers de hoofdaandeelhouder van Ivago.

Het blijft enkele maanden rustig bij Ivago, maar eind mei is het dus opnieuw prijs. Aanleiding van de huidige staking is de verontwaardiging over het mogelijk ontslag van een straatveger na een negatieve evaluatie. Maar al snel komen de bekende verzuchtingen weer naar boven. Problemen met de loonadministratie, en vooral: de voor de actievoerders onaanvaardbare managementstijl van enkele leidinggevenden bij Ivago. Dat laatste is nu het grote punt bij de stakers.

Na een eerste overlegronde tussen vakbonden en directie werd al bekendgemaakt dat de personeelsmanager opstapt. De stakers viseren nu ook nog een tweede manager; als die verdwijnt, wordt er meteen weer gewerkt, zo luidt het.