Heeft Griekenland gepokerd maar verloren? - Michaël Van Droogenbroeck

Het moment van de waarheid is aangebroken voor Griekenland. Maandenlang heeft het noodlijdende land de moeilijke beslissingen voor zich kunnen uitschuiven, maar dat kan nu niet meer. Het geld is op, de tijd is op en vooral: het geduld van de internationale geldschieters is op.
labels
Analyse
Aansturen van de 'analyse' teaser o.a. op de home pagina en 'analyse' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'analyse' overzichtspagina

Daarom hebben Europa, de Europese Centrale Bank en het IMF een ultiem voorstel op tafel gelegd. Het lijkt wel pokerspel. De bal ligt nu helemaal in het kamp van Griekenland. Premier Tsipras moet daardoor de keuze maken die hij niet wil maken: in de euro blijven, verkiezingsbeloftes inslikken en zijn partij zien uiteenspatten, of het been stijf houden, zijn verkiezingsbeloftes nakomen maar zich zo de facto uit de eurozone zetten.

Tussen twee vuren

Sinds Alexis Tsipras met zijn linkse Syriza eind januari glansrijk de Griekse verkiezingen won en zo bijna een meerderheid in het parlement veroverde, heeft hij getracht die twee te verenigen. Griekenland in de eurozone houden, en tegelijkertijd zijn kiezers en vooral zijn partij tevreden te stellen. Maar dat bleek al bij aanvang bijzonder moeilijk.

De belofte van Syriza om na de verkiezingen de zware besparingen van de voorbije jaren terug te schroeven, botste meteen op een njet van de geldschieters. Alleen met nieuwe besparingen en meer hervormingen wilden zij vers geld aan Griekenland overmaken. Maar ook de Griekse regering hield voet bij stuk en die patstelling is maandenlang blijven duren.

Het water aan de neus

Tot nu. Morgen moet Griekenland 300 miljoen euro terugbetalen aan het IMF, de volgende weken loopt dat op tot ruim anderhalf miljard euro. Geld dat Griekenland niet heeft. De kassen in Athene zijn helemaal leeg geschraapt, alle ander potjes zijn opgebruikt.

Griekenland heeft de laatste schijf van de noodlening, die al in februari was beloofd, nu echt nodig. Bovendien loopt het tweede reddingsplan eind deze maand af. Op eigen benen staan en zelf naar de financiële markten trekken, is voor Griekenland vandaag onmogelijk.

En dus zit er voor Griekenland niets anders op dan te rekenen op de internationale geldschieters. Die hebben de voorbije dagen de violen gestemd en hebben Griekenland een ultiem voorstel overgemaakt. Over de inhoud van dat voorstel is weinig geweten. Het zou Griekenland wat ademruimte geven, waardoor het minder moet bezuinigen, maar Griekenland moet ook verder besparen op de pensioenen en moet de btw verhogen.

Twee maatregelen die minstens voor een deel van de meerderheid, en zeker voor de radicaal linkse vleugel binnen Syriza, niet te slikken zijn.

Kiezen is verliezen

Voor die bijna onmogelijke taak staat de Griekse premier de komende uren en dagen. Zet hij door en komt hij de 3 instellingen tegemoet, dan mag hij rekenen op muiterij binnen de meerderheid en is de kans op nieuwe verkiezingen groot. Houdt hij het been stijf, dan komt een grexit of graccident akelig dichtbij. Kiezen is verliezen. Voor Alexis Tsipras valt daar niet meer aan te ontsnappen.

(Michaël Van Droogenbroeck is financieel journalist van de VRT en volgt de Griekse crisis al jaren).