Evangelische Omroep probeert geloof rock&roll te maken

Dat God nog niet helemaal dood was in Europa, dat weten ze in Nederland al 41 jaar. Want zoveel keer al organiseert de Evangelische Omroep de jaarlijkse jongerendag.

In de Gelredome in Arnhem waren er dit jaar 25.000 jongeren samen, voor een massa-evenement dat het midden houdt tussen een religieuze viering en een popfestival. Met een grootse lichtshow, dansers op diverse podia, muziekgroepen uit Nederland en de VS, en predikanten die zich de stijl en de taal van de jeugd willen aanmeten. Heel Amerikaans allemaal - het is overduidelijk waar de evangelische beweging haar inspiratie heeft gehaald.

Twee dingen zijn kenmerkend voor evangelische kerken: een persoonlijke bekeringservaring, en de bereidheid om getuigenis af te leggen van je geloof, om ervoor uit te komen in het openbaar. Dat laatste wordt wel 's een onvervalst of rabiaat soort missioneringsdrang. Ook op de EO-jongerendagen werden er in het verleden soms opdringerige, confronterende vormen gehanteerd: jongeren werden naar het podium geroepen of moesten zich kenbaar maken als ze voor Jezus kozen. Als het gaat om veertien- of vijftienjarigen, massaal samen in een sportarena, kan dat al gauw naar manipulatie neigen. De jongste jaren hebben ze die aanpak wat verlaten, en wat ik zag in de Gelredome leek behoorlijk vrij of zelfs vrijblijvend - happy clappy, licht en poppy. Maar dat er een sfeer wordt opgebouwd en op gevoelens wordt gemikt, dat staat buiten kijf.

Bovendien hoorde ik van de organisatoren, en ook van EO-directeur Arjan Locke, dat de jongerendag jongeren expliciet wil 'bemoedigen' in hun geloof: zo kunnen ze ervaren dat geloven niets vreemds hoeft te zijn, dat je daarmee naar buiten mag komen, dat er tienduizenden anderen zijn die geloven. Ook Vlaamse jongens die ik sprak haalden dat aan als een reden om te komen: hier schamen jonge christenen zich niet, hier tonen ze zich. En hier wordt dat geloof een beetje cool, en een heel klein beetje rock & roll.