In het kielzog van de koning

Het Belgische koningspaar is op staatsbezoek in China. Het is het eerste staatsbezoek van Filip en Mathilde buiten Europa. Heel de week houden verslaggevers Veerle de Vos en Pascale Mertens afwisselend een dagboek voor u bij. Tweede halte: Peking.

De koning als journalist volgen op staatsbezoek is niet goed voor de gezondheid, bedenk ik op dag 3, in stad 2. Onze montage voor het Journaal van 7 is net af (over de grandeur in Peking), een nacht van 4 uur slaap wenkt, zowat het gemiddelde tot hiertoe op deze trip door China.

We waren gewaarschuwd: op z’n allereerste staatsbezoek, naar het Verre Oosten, zou Filip 5 steden aandoen in 7 dagen. Slapen is duidelijk geen prioriteit van deze busy king. Nu weet ik waarom hij ons op de lange vlucht van Brussel naar China vroeg: "Bent u in vorm?"

Dat moet, als je mee wil kunnen in the slipstream van de koning. Want een koning wacht niet. Indrukwekkend, hoe hier in China de auto’s en busjes met zijn gevolg – z’n eigen team, de politieke delegatie nieuwe stijl, uitgebreid met de ministers-presidenten van de regio’s, meer dan 130 CEO’s en universiteitsmensen, en als we chance hebben ook wij, de pers – vliegensvlug door het verkeer snijden. Of beter, naast het verkeer.

Kilometers en kilometers lang wordt het verkeer gestopt, zelfs hier in Peking. De weg vrijgehouden, met op zowat elke 100 meter een politieagent, met z’n rug naar de voorbijrazende motorcade . Een Chinese uiting van respect? Of gewoon, de blik gericht op potentieel gevaar?

Geen Facebook, Twitter, Google…

China is over the top. Groots. Overdreven. Eigenlijk wisten we dat al, nu ondervinden we het ook. De uitnodiging om naar China te gaan, kwam vorig jaar, na het staatsbezoek van de Chinese president Xi Jinping aan ons land, en aan de panda’s. Makkelijk zijn ze niet (om mee samen te werken), de Chinezen, maar wel economisch belangrijk. Nog altijd.

De koning is hier voordien al 8 keer geweest, voor mij is het mijn eerste keer. Hou er rekening mee dat elke sms of mail gecheckt wordt voor hij China verlaat, hoor ik op dag 1. Eerste vaststelling als ik via wifi op internet kom: Google werkt hier niet, Facebook en Twitter ook niet. Reality check 1.

Reality check 2: de Chinese pers heeft geen stijl. Komen in short en T-shirt staatshoofden filmen of fotograferen, vallen in slaap on the spot, en dat in een land dat tegelijk houdt van decorum en waar CEO’s de contracten sneller bovenhalen als ze ze kunnen tekenen met een staatshoofd erbij, zo vertellen ons toch de Belgische zakenmensen.

Ook een verrassing, hun toiletten zijn "Frans". Niet in het hotel, maar wel bijvoorbeeld in het hoofdkwartier van autogigant Dongfeng, of in het moderne stadhuis van Wuhan, een stad in het hart van dit grote land met bijna evenveel inwoners als België. De koning was er vol lof over de stadsontwikkeling in China: "Wat hier op 20 jaar gebeurd is, had in Europa 120 jaar nodig", zo sprak hij. Maar dààrover leren ze het best iets van ons, de Chinezen.

Petit Belge

Ik heb hier op dit staatsbezoek in China ook al wel het mooiste, knapste, meest indrukwekkende gezien wat ik ooit heb gezien. De Han Show, van de Italiaanse Belg Franco Dragone uit La Louvière. "Petit Belge", zoals hij het zelf zei, maar hij is bezig China te veroveren met zijn spektakels, die een adembenemende mix van menselijke performance en spitstechnologie zijn.

Mogelijk gemaakt met Chinees geld. Een Belgisch-Chinees succesverhaal. Onder de aandacht gebracht door het hoog bezoek uit België. En dat is waar dit staatsbezoek nieuwe stijl helemaal om draait. En een koning als journalist volgen op zo’n staatsbezoek is op z’n minst boeiend. Slaapwel.