Death Cab For Cutie toont ervaring en klasse

Death Cab For Cutie heeft in The Barn een knappe, snedige set neergezet. De band draait al bijna 20 jaar mee in het indiewereldje, maar Ben Gibbard en co zijn nog niet verzadigd.

"Wij zijn niet Ben Howard, wij zijn Death Cab For Cutie", zegt frontman Ben Gibbard. Ja, het blijft jammer dat de Britse singer-songwriter op het laatste nippertje moest afzeggen, maar tijdens het optreden van DCFC was er geen tijd om te treuren.

De band opent met stevige versies van "The new year" en "Crooked teeth". Gibbard heeft er zin in en zijn zalvende stem klinkt kraakhelder. Na "Doors unlocked and open" volgen enkele nummers uit de nieuwe plaat "Kintsugi", waar Gibbard even reclame voor maakt. Het is niet het sterkste album uit het rijke repertoire van de band, maar de nieuwe nummers halen het tempo niet naar beneden.

"Het is een zeldzame dag dat we trots zijn om Amerikaan te zijn", verwijst Gibbard naar de beslissing van het Amerikaanse Hooggerechtshof om het homohuwelijk te legaliseren in heel de VS. "Dat werd dringend tijd." Vervolgens krijgen we het lang uitgesponnen "I will possess your heart" en "Cath...".

Gibbard en co doen het voortaan zonder gitarist, medesongschrijver en producer Chris Walla, die de band heeft verlaten. Zijn twee vervangers doen het echter uitstekend, want op de liveversies van de DCFC-klassiekers valt niets aan te merken. Afsluiter is het epische "Transatlanticism", waar Gibbard plaats voor neemt aan de piano. Death Cab For Cutie staat er nog steeds, zoveel is duidelijk.