"Luide" Damien Rice sfeervolle afsluiter in The Barn

Damien Rice heeft opnieuw indruk gemaakt met zijn krachtige stem en zijn vakmanschap als performer. De Ierse singer-songwriter vormt een band op zichzelf en daagt zijn publiek uit met gedurfde versies van zijn klassiekers.
Lies Borgers
Archieffoto

8 jaar hebben de fans van Damien Rice moeten wachten op nieuw werk. De Ierse singer-songwriter met de melancholische songs is geen veelschrijver, maar wat hij uitbrengt is steevast de moeite waard. Hij opent op Werchter met klassieker "Cannonball" en laat vervolgens "Delicate" en "Elephant" zachtjes opbouwen naar een scheurende finale waarin hij de distortion aanzet.

Rice maakt gebruik van zijn krachtige stem, maar ook van zijn "trukendoos" met effecten. Hij staat helemaal alleen op het podium, maar laat het lijken alsof er een hele band staat door gitaarpartijen in loop af te spelen en op elkaar te stapelen. Hij doet dat al lang, maar vanavond opvallend vaak. Bijvoorbeeld in een gedurfde, stevige versie van het zachte "9 crimes".

De muziek van de singer-songwriter is doorspekt met drama, maar live toont hij zich vaak gemoedelijk en grappig. Vandaag zien we echter een ernstige Rice aan het werk, die vooral de muziek voor zich laat spreken. Interactie met het publiek is er wel tijdens "Volcano", waarbij hij het publiek opdeelt in groepen die elk tegelijk een stuk van het refrein moeten zingen. Een vast gegeven in zijn optredens, maar het werkt nog steeds.

Nieuwe nummers als "The greatest bastard" en "My favourite faded fantasy" vormen zeker geen verzwakking in de set van de Ier. Hij wisselt rustige momenten af met zijn heftige wall of sound, die bijvoorbeeld in "I remember" en "Long long way" terugkomt. In afsluiter "It takes a lot to know a man" laat hij zich helemaal gaan en loopt hij zo veel instrumenten door elkaar dat de song bijna onherkenbaar wordt. Een indrukwekkende show van een rasperformer.