Tout Va Bien toont zijn potentieel op Werchter

Met Tout Va Bien stond vanmiddag in Klub C jong talent van eigen bodem op Rock Werchter. De 22-jarige Mechelaar Jan Wouter Van Gestel heeft op korte tijd een hele evolutie doorlopen en bevestigde het goede dat over hem verteld wordt in zijn debuut op het festival.
Sven Michiels - Photography

Wij waren erbij op Pukkelpop twee jaar geleden toen de drie laureaten van de Nieuwe Lichting van Studio Brussel enkele nummers mochten spelen in de Wablief-tent. Van Gestel zat toen nog alleen achter zijn piano en oogde wat bedeesd. Hij speelde een knappe cover van “Ne me quitte pas” van Jacques Brel, maar voorts hadden wij eerlijk gezegd niet de indruk dat Tout Va Bien snel zou doorbreken.

“If you go away”, de Engelstalige Brel-cover zit ook op Werchter in de set. Al zegt Van Gestel in zijn aankondiging dat hij eerst van plan was om het nummer niet te spelen op het festival. Tout Va Bien telt intussen naast Van Gestel, die zingt en keyboard speelt, vier bandleden waardoor hij de dromerige elektropop van het album “Kepler star” live feilloos kan brengen.

De muziek van Tout Va Bien doet in de meer poppy momenten denken aan Oscar and the Wolf, maar een kopie is het zeker niet. Als piano, keyboards, drums, gitaren en de hoge, ijle stem van Van Gestel samenkomen in een muur van geluid komt het beeld van Sigur Rós bij ons op. Ook opvallend: Van Gestel is een echte frontman geworden. Hij neemt de band op sleeptouw en van zenuwen is weinig te merken.

In de tweede helft van de set haalt Tout Va Bien plots een koor van een tiental mensen in rode gewaden op het podium om mee te zingen op “Sometimes in life” en “Old love”. Gedurfd, maar het levert een mooi vol geluid op dat de hele tent vult. Voor "Sometimes in life" wordt trouwens een videoclip opgenomen tijdens het concert. Radiohit “This fight” is het voorlaatste nummer. De band zet er op het einde een beukende beat onder, waarna Van Gestel het publiek “Walk on, my friend” laat meeroepen. Knap.

Het zou logisch geweest zijn om daar te eindigen, maar Tout Va Bien gooit er nog “Messiah” tegenaan, dat live in een stevig jasje wordt gestoken. Even overweldigd als bij het Werchterdebuut van Oscar and the Wolf vorig jaar zijn we niet, maar Tout Va Bien heeft duidelijk veel potentieel.

Voor Tout Va Bien mochten de Britten van CC Smugglers Klub C openen. Met hun energieke mix van country, blues, swing en bluegrass kregen ze de tent op het middaguur al volop aan het dansen. Frontman Richie Prynne is één bom energie op het podium en weet hoe hij een publiek moet bespelen. Hij zorgt ook voor de PR. Zelden hebben we iemand zo vaak de eigen groepsnaam weten vermelden. Niet echt memorabel, maar amusant? Absoluut.