Tour over de heilige grond van Meensel-Kiezegem

Als de Tour de France door je gemeente passeert, dan breekt altijd een volksfeest los. Maar als de Tour de France door Meensel-Kiezegem rijdt, dan koersen de renners over “heilige grond”. In die gemeente werd vijfvoudig Tourwinnaar Eddy Merckx 70 jaar geleden geboren en vandaag werd Merckx er gehuldigd alsof hij de Tour voor een zesde keer gewonnen had. Onze redacteur mengde zich onder de duizenden enthousiaste toeschouwers, die haast meer oog hadden voor Eddy dan voor het passerende peloton.
Merckx was vandaag alomtegenwoordig in Meensel-Kiezegem

Lang voor het startschot voor de renners in Antwerpen, is het volk al toegestroomd in het geboortedorp van de kannibaal. De onvermijdelijke liefhebbers met een retrotruitje van Molteni, een zee van koerspetjes.... u kent het wel.

Onder hen ook Jef Vander Stukken, van twee dorpen verder. 92 jaar oud is hij en kranig in zijn stoel trotseert hij de zinderende zonnestralen. “Ik ben al heel mijn leven een echte koerssupporter en vandaag is een speciale dag voor mij. Dit is de eerste keer in mijn leven dat ik dit meemaak. Het is een mirakel dat we al die grote vedetten in zo'n dorpje zien passeren. En straks komt ook Eddy Merckx nog met gans zijn familie.”

Even verderop – tussen de braadworsten, vibrerende muziekinstallaties en springkastelen – vinden we de burgervader van Meensel-Kiezegem. “Ik ben een heel trotse man. Wij hebben inderdaad de geboorteakte van Edouard Merckx in onze registers zitten, ik moet regelmatig zijn geboortehuis aanwijzen en vandaag passeert de Tour hier. Circus hebben we al gehad, maar van deze omvang.... Het is niet gebruikelijk dat ik hier Spaans hoor spreken”, aldus burgemeester Rudi Beeken.

Voor Beeken is het evenwel geen vakantiedag vandaag. “Dit is een beetje zoals de dienstplicht: achteraf bekeken een fantastische belevenis, maar op het ogenblik zelf niet altijd prettig. Ik sta namelijk in voor de openbare veiligheid en heb vanochtend al een briefing gehad met de hulpdiensten.” Maar deze dag zal sowieso in het geheugen gegrift blijven staan, zo verzekert de burgemeester. Dank u Eddy!

Iedereen familie van Eddy

Door de geluidsboxen schalt het wielercommentaar van wijlen Fred De Bruyne en de stem van een jonge Eddy Merckx. Nostalgie als voorsmaakje op de komst van “de grootste renner aller tijden” die straks een standbeeld krijgt in zijn geboortedorp.

Twee vrouwen vallen op: ze staan met een foto van Merckx in hun hand enthousiast te wuiven en ze claimen zowaar een bloedband met Eddy. “Onze ouders zijn neven van Eddy en we zijn oorspronkelijk afkomstig van hier”, aldus Lus Cappelle. “We komen vandaag supporteren voor onze Eddy. We hebben zelfs ooit nog op zijn schoot gezeten, daar is een foto van! De 70e verjaardag maakt heel wat los in de familie en bij de plaatselijke bevolking hier. En vandaag is een heel speciale dag voor iedereen en we hopen er ten volle van te genieten met dit mooie weer.”

De achternicht van Eddy is nog niet uitgepraat, of daar komt al een neef. “Ik heb in mijn jeugd dikwijls opgetrokken met Eddy. Wij fietsten rond in Kiezegem, maar ik kon toen al niet volgen”, lacht Renil Cappelle. Nog een andere achternicht hoopt stiekem dat ze haar Eddy toch nog de hand kan schudden vandaag.

Een zesde Touroverwinning

Dan is het zover. Mensen hangen uit hun raam, zijn op de kerkmuur geklauterd of leunen over de haag. “Eddy, Eddy”, scandeert de menigte. Met een brede glimlach en steeds herhalende overwinningsgebaren klimt Eddy Merckx op het podium. Onder zijn goedkeurend oog en ook dat van onder anderen zijn vrouw Claudine, dochter Sabrina en boezemvriend Paul Van Himst wordt Eddy's beeld onthuld. Champagne en bloemen, fotoflitsen en gejoel.

Het is alsof Merckx voor een zesde keer de Tour heeft gewonnen, vindt ook die andere Tourkampioen, Bernard Hinault. “Het onthaal hier is fantastisch. Iedereen wil hier zijn en feesten. Voor Eddy moet dit toch iets uitzonderlijks zijn: zijn eigen standbeeld in zijn geboortedorp.” Het is overigens Hinault die Merckx direct na de start in Antwerpen naar heimat Kiezegem heeft gevoerd. Een erechauffeur zeg maar. “Dit was niet de eerste keer”, lacht de Bretoen hartelijk. “We zijn vaak samen en dat is altijd erg leuk.”

En dan vertrekt het hele gezelschap opnieuw, want de renners zijn in aantocht. Benieuwd of die ook echt beseft hebben welke grond ze vandaag onder hun wielen hebben zien voorbij glijden.