Belasting op Griekse leenwoorden - Walter Van Steenbrugge

Begin dit jaar overleed Demis Roussos. Een in Egypte geboren Griek, die later carrière zou maken in Frankrijk en Duitsland. Uitgerekend daar. Het scheelde geen haar van de mollige charmezanger of we hadden naar aanleiding van een Grexit, "Goodbye my love goodbye" op de draaitafel gelegd.

Poging tot moedermoord

Griekenland, het leek lang een paradijs op aarde: aardige mensen in een oogstrelend land met een zonnig zuiders klimaat. Met een geschiedenis en culturele erfenis van alsjemenou.
Helaas, Hellas raakte in de wurggreep van Europa. U weet wel, de Fenicische prinses uit de, jawel … Griekse mythologie. Noem het een schandelijke poging tot moedermoord.

Een stevige partij Grieks-Romeins worstelen en de vrees voor de rode oosterbuur, die zijn baltsgedrag niet kon onderdrukken, brachten uiteindelijk, na oeverloos gepalaver, redding.
Griekenland, een land van blauw en wit, in vlag en panorama, overleefde jarenlang op gemaskeerde rode cijfers. In werkelijkheid verkeerde het goddelijke schiereiland in uiterste geldnood. Het bleek niet zo rijk als Cresus. En ook Aristoteles Onassis is al lang niet meer.

Sjoemelen als Kenteris en Thanou

Corrupte maatschappij met een overheidshoorn des overvloeds, zo heet het nu. Geen wonder. Als je Griekenland zegt, denk je niet aan economie of financiën, maar aan Sirtaki, uitgevoerd door potsierlijke mannelijke dansers met rokjes, sokken met kousenbanden en belachelijke huispantoffels met pom-poms. En aan restaurants waar je bij het tafelen getrakteerd wordt op een rondedans waarbij bergen borden aan het diggelen gaan. Argeloos arrogant. Het kon niet op. Was het beeldspraak of hubris?

Sjoemelen als Kenteris en Thanou, het zou een aardige uitdrukking kunnen zijn. Zelfs op een vespa konden zij de waarheid niet ontlopen. Bedriegers in vel en vezels.
Ziende blinden. Levenslange steuntrekkers. Foefelaars.

De bakermat van de democratie die zich in een overhaast georganiseerd referendum, hoogfeest voor populisten, zou uitspreken over besparingsmaatregelen. Waarbij “nai” ja betekent. Als dat geen boerenbedrog was.
Dát Griekenland wilden wij, rechtgeaarde Europeanen, toch niet aan het hart drukken?

Een meesterlijke tragedie waardig

Geen treffender beeld dan Alexis Tsipras aan de Europese onderhandelingstafel. Tegenover hem 27 uitdagers. Geen hoofdrolspeler uit een Griekse tragedie die zich gesteund voelt door een empathisch koor. Veeleer een geplaagde underdog met gespeelde sterallures. Moederziel alleen. Blijkbaar zelfs geen muntje op overschot voor de veerman aan de Styx.

En wat te denken van de zoen van Juncker. Was het een judaskus of het schijnheilig voorspel voor een zoenoffer dat de Grieken op hun bord zouden krijgen?
Het tij werd tijdig gekeerd. Een meesterlijke tragedie waardig.
De Grieken blijven Europeanen, weze het mopperend, meesmuilend of minachtend. Want de offers zijn niet min. Wat jarenlang misliep, moet in duizend dagen worden rechtgetrokken. De maatregelen grenzen aan de collectieve vernedering.

Belasting heffen

Het volk dat ons de democratie leerde kennen. Het volk van de Plato’s, Sophoclessen, Aristotelessen en andere Demosthenessen. Van Euripides en Socrates. Van de epicuristen en de stoïcijnen. De wieg van de olympische spelen. De bakermat van de marathon. Het land van Alpha en Omega. Met tempels als huzarenstukken en discuswerpers als modellen. Het land van de mythologie en de orakels van Delphi. Het land van het panta rhei en het kalos kai agathos. Het land van mezze, tarama, tiropitaki’s en retsina. Kleftiko, moussaka en feta. Tzatziki en baklava. Het land van de Peloponnesos, de straat van Marmara en de Samariakloof. Van Spartanen en Cycladen.

Dat land komt in een economische en financiële houdgreep. No pain, no money.
De gouden eeuw van Perikles lijkt verder weg dan ooit. Het Europese reddingsplan, een paard van Troje.

Misschien moeten we, uit sympathie, een belasting op het gebruik van Griekse leenwoorden invoeren. Van chronologie tot kaleidoscopen. Van oligarchen tot technocraten. Alfabet, psychologie, synoniemen. Dogma’s, delta’s en drama’s. Logaritmes en logistiek. Agorafobie , polyfonie en hypotherapie. Erotiek en semantiek.

Griekenland blijft Europa. Er zullen geen nieuwe drachme’s uit de bankautomaten rollen, maar euro’s met nog steeds Grieks letterschrift. Om te (over)leven.
Forever and ever, zong Demis.

(Walter Van Steenbrugge is strafpleiter.)
 

lees ook