Regen tempert euforie, maar niet de feestvreugde op Tomorrowland

Op de laatste dag van Tomorrowland is er door de festivalgangers gefeest tussen de regenbuien en de modderplassen door. Het festivalterrein was niet enkel gehuld in nationale vlaggen, ook kleurrijke poncho’s en paraplu’s waren massaal aanwezig. Onze redacteur zag hoe de festivalelfjes de sfeer erin hielden en hoe het Nationaal Orkest het dancepubliek moeiteloos inpakte.
Chris Stessens

Het 80-koppige Nationaal Orkest werd aangekondigd als de vreemde eend in de bijt op de affiche. Toch maken de muzikanten al van bij hun eerste noten indruk.

Al is het maar omdat hun aanwezigheid en geluid als groep schril afsteken tegen het klassieke beeld van de eenzame dj achter zijn draaitafel.

Voor veel festivalgangers is het bovendien de eerste keer dat ze een klassiek concert meemaken. “Leuk dat ik mijn eerste ervaring met klassieke muziek in deze context kan meemaken”, aldus Sanjiv Dutt uit Maleisië.

Chris Stessens

“Vernieuwend en gedurfd van de organisatie om dit te programmeren. Eerlijk is eerlijk: op de derde festivaldag is dit een aangename afwisseling met de beats (lacht).”

Zijn vriend Wey Han Chan treedt hem bij. “Ik heb eerder al klassieke concerten gezien, maar het Belgische orkest speelt echt op een hoog niveau. Ik vind het ook leuk om na elke intro te proberen raden welke hit ze coveren. Volgend jaar graag opnieuw op de affiche!”

Kevin uit Australië vindt het jammer dat hij enkel het einde van het concert heeft meegemaakt. “Ik hoorde te laat waar en wanneer ik het orkest kon zien. Wat een verrassing dat klassieke muzikanten zo’n sfeermakers zijn!”

Verbazing en tranen

Nadat het publiek van zijn eerste verbazing is bekomen, gaan de handen op elkaar tijdens de klassieke cover van “Levels” van Avicii. Vuurwerk, confetti en enthousiaste kreten doen bijna vergeten dat er wel degelijk een orkest staat te spelen. Tijdens “This is what it feels like” van Armin van Buuren barst het feest helemaal los. Sommige muzikanten kunnen een blik van ongeloof amper onderdrukken.

Aan het einde van de set wordt luid geroepen om een bisronde, wat het orkest zichtbaar verbaast. De muzikanten nemen de minutenlange ovatie met een grote glimlach in ontvangst. Ze zijn het duidelijk niet gewend dat hun publiek zo uitzinnig reageert.

Een Aziatische muzikante pinkt een traantje weg, een oudere muzikant neemt enkele foto’s van het publiek. Voor hen lijkt dit optreden even memorabel als voor hun atypische publiek.

Chris Stessens

Tomorrowland draait om openheid

“Tomorrowland heeft zijn limiet qua volk en aantal podia bereikt, dus de organisatie moet op een andere manier proberen te vernieuwen”, zegt Arno Peeters, die het festival al voor de 6e keer meemaakt. “De keuze voor een orkest was een berekende gok, maar het werkt op dit podium omdat de Opera Stage iets weg heeft van een concertzaal.”

“Je ziet ook aan de massa volk die is opgedaagd dat het publiek nieuwsgierig was. Ik heb hier de voorbije jaren nog nooit zoveel volk zien staan aan het begin van de namiddag”, zegt hij vastberaden. "Maar deze act toont waar Tomorrowland voor staat: openheid en het doorbreken van grenzen, ook qua muziekgenres. En vind je dit maar niks, dan heb je nog keuze uit de andere podia.”

“Misschien dat de keuze voor het orkest voor de Belgen iets minder verrassend is dan voor de buitenlandse bezoekers. Wij kennen immers de Night of the Proms. Misschien dat de organisatie daarin een voorbeeld zag dat het klassieke genre kan aanslaan bij een breed publiek”, treedt broer Thomas bij.

Chris Stessens

Welke regen?

De weergoden zijn Tomorrowland vandaag iets minder gunstig gezind. Vanaf het begin van de namiddag barsten de regenbuien met de regelmaat van een klok los.

Niet de zonnebrillen, maar wel de regenponcho’s zijn het accessoire van de dag. Slalommen tussen modderplassen, of er zorgeloos inspringen met het enthousiasme van een kind zijn de mogelijke opties.

Daarnaast proberen de hostessen of festivalelfen de sfeer erin te houden. Hun zomerse pakjes doen de mannelijke festivalgangers de frisse temperaturen alvast vergeten. De vrouwelijke bezoekers kunnen bij hen terecht voor ballonnen of gouden plaktattoo’s.

“Als je hard genoeg danst, dan voel je de regen trouwens niet”, zegt een groepje Nederlandse meisjes vastberaden. En ook deze jongeman lijkt niet bepaald afgeschrikt door het miezerige weer.

Sven Michiels - Photography
Chris Stessens

België en Nederland boven

Op de laatste festivaldag staan er verschillende Belgische artiesten op de affiche. Aan het begin van de namiddag maakt Lost Frequencies zijn debuut. Felix De Laet, die wereldwijd een hit scoorde met “Are you with me”, wordt warm onthaald. Hij krijgt de massa in beweging en is zichtbaar in zijn nopjes. “I feel so much love for you Tomorrowland”, klinkt het.

Ook Regi is van de partij. Op de tonen van zijn eerste hit “La vache” laat het publiek zich voor een eerste keer horen. Voorts mixt hij de hits aan elkaar, van “Insomnia” van Faithless tot de Ultratopbalade “When I see you again”.

Hij moedigt het publiek in de regen aan tot een sit-down. Voorts beroept Regi zich op de leuzes “alles kapot” en “fuck the rain”. En op zijn klassieker “waar zijn die handjes”, voor de gelegenheid geformuleerd als “let me see those lovely hands”. Het publiek, dat vooral uit Belgen bestaat, lust er wel pap van.

Ook broers Dimitri Vegas en Like Mike, die opgroeiden in de achtertuin van het festival konden niet ontbreken. De ruimte voor het relatief kleine “Smash the house”- podium staat helemaal vol, ook al valt de regen met bakken uit de lucht.

De aanwezigheid van enkele gasten, vlammenwerpers en een verblindende lasershow moeten dat doen vergeten. Beide broers springen met de regelmaat van een klok op de draaitafel. Een remix van de klassieker “Sweet dreams” zorgt voor een eerste hoogtepunt. Enkele vuurwerkpijlen vroeg in de set doen de rest.

Het hoofdpodium kleurt op de laatste festivalavond dan weer opvallend oranje: met Afrojack, Hardwell en Tiësto kiest Tomorrowland voor drie Nederlandse acts op rij. Tot slot mogen Dimitri Vegas en Like Mike samen met Steve Aoki nog een laatste keer het podium op als 3 Are Legend, voor het afsluitende vuurwerk een punt zet achter de 11e Tomorrowland.

Chris Stessens