De geschiedenis herhaalt zich – Bert De Vroey

Het is weer ‘back to normal’ in het Griekse parlement: de regering regeert en verdedigt haar beleid, de oppositie verzet zich daartegen. Dat is gebleken bij de stemming over het nieuwste pakket bezuinigingen en hervormingen. Die vloeien allemaal voort uit de derde leenovereenkomst die Athene met Europa heeft gesloten. De overeenkomst zélf kon in de zomer nog op de goedkeuring rekenen van de centrum-rechtse en centrum-linkse oppositie (Nea Dimokratia, To Potami en PASOK), de uitvoeringsmaatregelen niet meer. Premier Tsipras stelt meteen vast hoe krap zijn eigen meerderheid is: hij had amper vier stemmen op overschot.
labels
Analyse
Aansturen van de 'analyse' teaser o.a. op de home pagina en 'analyse' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'analyse' overzichtspagina

Bert De Vroey is journalist internationale betrekkingen bij VRT-Nieuws en volgt Griekenland.

Regeren staat in Griekenland al zes jaar lang synoniem met besparen, ongeacht wie er regeert. Tsipras probeerde dat, met zijn eerste regering, zeven maanden lang anders te doen. Hij faalde. De regering Tsipras II doet nu net als de vorige. PASOK, Nea Dimokratia en uiteindelijk ook SYRIZA: allemaal voerden ze eerst campagne met stoere verklaringen tegen de besparingslogica, en allemaal werden ze volgzame uitvoerders van hetzelfde verketterde besparingsbeleid. Zelfs Tsipras gebruikt nu het bekende TINA-argument: there is no alternative. De oude Grieken wisten het: de geschiedenis is cyclisch.

Wie gelooft die mensen nog?

Het cynisme van het politieke bedrijf in Griekenland wordt daarmee alsmaar stuitender. Even recapituleren. Amper vier maanden geleden mobiliseerde Tsipras de hele Griekse bevolking in een referendum tegen de besparingslogica van Europa. Nea Dimokratia voerde toen campagne voor een overeenkomst met Europa. Tsipras kreeg een overtuigende meerderheid achter zich, een massaal ‘ochi’ tegen Europa, maar het duurde niet lang of hij ging overstag. Intussen voert Tsipras uit wat Europa gevraagd heeft, en is het Nea Dimokratia die haar steun intrekt. Wie gelooft die mensen nog?

Toch zal Europa blij zijn met de afhamering van het bezuinigingspakket in het parlement. Tsipras toont zich, in de ogen van Brussel, eindelijk een ‘verantwoordelijk’ politicus. De tijd van het tegenspartelen is voorbij. De voorbije weken zagen we trouwens al een veel pragmatischer toon en aanpak van de nieuwe regeringsploeg dan bij de start van Tsipras I in januari. Die vorige regering blonk uit in ideologische verklaringen en tamelijk nutteloze provocaties. Nu is er enkel een relletje gesignaleerd met de orthodoxe kerk, omdat een adjunct-minister van onderwijs het makkelijker wil maken voor niet- of andersgelovige leerlingen om aan de godsdienstlessen te ontsnappen. Zo’n vermetel voornemen blijft in Griekenland niet onopgemerkt, en de senior minister van onderwijs moest de boze aartsbisschop Hiëronymus gaan sussen. Maar verder lijken de meeste ministers zich nog gedeisd te houden.

Bekwamere mensen

Op een aantal belangrijke posten zijn er schijnbaar ook bekwamere mensen aan de slag. De publieksschuwe maar solide Euclid Tsakalotos was al begin juli verantwoordelijk geworden voor financiën, in plaats van de ijdele theoreticus Varoufakis. Sindsdien verloopt het contact met de eurogroep spectaculair veel vlotter.

Op de sleutelpost van migratie lijkt de arts (en ‘Dokter van de wereld’) Yannis Mouzalas veel sterker en nuchterder dan zijn voorgangster Christodoulopoulou. Met Europese hulp kan Griekenland misschien eindelijk een klein beetje controle verwerven over de toestroom en doorstroming van vluchtelingen – al moet er nog veel water door de Egeïsche zee stromen alvorens de hotspots zullen opereren zoals bedoeld en gepland is.

En op het spreekgestoelte van het parlement heeft Zoe (‘trouble is my middle name’) Konstantopoulou plaats moeten ruimen voor Nikos Voutsis, een man die zich de voorbije maanden een trouwe volgeling toonde van de premier.

Meer linkse accenten nodig

Dat alles kan Europa gerust stemmen. Maar daarmee scoort Tsipras niet noodzakelijk bij zijn eigen achterban. Want SYRIZA was - weet u nog? – in feite een radicaal-linkse partij. Om zijn aanhangers gerust te stellen blijft Tsipras hameren op de strijd tegen corruptie en belastingontduiking.

In het parlement kondigde hij aan dat een aantal fiscale ontduikingsdossiers niet zouden geklasseerd worden op het einde van dit jaar, zoals voorzien was, maar dat het onderzoek zou verlengd worden. Maar er zullen meer linkse accenten nodig zijn om alle parlementsleden van zijn coalitie aan boord te houden. De stemming over de bezuinigingen bewijst het: een handvol zieken en/of gefrustreerde dissidenten volstaan om de regering-Tsipras II aan het wankelen te brengen.