Parijs is nog ver... - Alex Polfliet

“Parijs is nog ver…” Dat is steevast het clichématige antwoord dat de renners in de Tour opdissen wanneer naar hun kansen op de eindzege wordt gepeild. De wielerliefhebber weet dat de geïnterviewde renner daarmee bedoelt dat er nog tijd genoeg is om een scheve situatie recht te zetten.
labels
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

Alex Polfliet is energie-expert en zaakvoerder Zero Emission Solutions.

“Parijs is nog ver…” is ook wat onze klimaatministers deze week leken te denken. De inkt van het moeizaam bereikte akkoord – het had er al in 2010 moeten zijn - tussen het federale niveau en de gewesten over de verdeling van de klimaatinspanningen was nog niet droog, of het werd alweer afgeschoten. De N-VA vond dat milieuminister Schauvliege zich had laten rollen en Vlaanderen er bekaaid van afkwam. En dus diende het akkoord heronderhandeld te worden. Vicepremier De Croo zei: “We hebben nog 4 weken, dus dat moet lukken”. Parijs lijkt dus inderdaad nog ver…

Het pompstation van Coo

Bovendien bleek dat in de rapportage naar de Europese Commissie federaal minister Marghem het pompstation van Coo als hernieuwbare energie zou hebben meegeteld. Wat een blunder. De Centrale van Coo pompt water op naar het hoger gelegen bassin van Brume op momenten dat de stroom overtallig en dus goedkoop is. Op momenten van tekort, wanneer stroom duur is, laat men het water terugvloeien over een waterkrachtturbine.

Het pompstation kan dus als een grootschalige batterij worden beschouwd, maar niet als hernieuwbare energieproductie. Want bij het oppompen wordt stroom verbruikt die wellicht grotendeels van nucleaire oorsprong is. Bij het terugvloeien over de waterkrachtturbines gaat ongeveer 35 % van de initiële stroom verloren. Onkunde van Marghem of trachtte zij ‘en stoemelings’ de boel te belazeren? In ieder geval een aanwijzing dat onze politici de klimaatproblematiek nog steeds niet ernstig nemen.

Slechte punten

Reeds vorige week was gebleken dat België bij de vier slechtste leerlingen van de Europese klas behoorde wanneer de klimaatrapporten worden uitgedeeld: ruim onvoldoende op ‘energie-efficiëntie’, zwaar gezakt op het vak ‘broeikasgasemissies’ en enkel met de hakken over de sloot inzake ‘hernieuwbare energie’. Nu echter blijkt dat bij dit laatste examen werd valsgespeeld (de cijfers in het rapport klopten dus niet) krijgt België de ezelsoren opgezet. En moeten onze ministers met het schaamrood naar Parijs, wetende dat niemand rond de tafel hen au sérieux zal kunnen nemen.

Maar eerlijk gezegd hoeft dit niet te verbazen: toen dat bijzonder negatieve rapport van de commissie over onze klimaatprestaties verscheen, was het laconieke commentaar van onze Vlaamse klimaatminister “dat Vlaanderen toch maar een fractie van de mondiale CO2-uitstoot vertegenwoordigde”… Nogmaals een aanwijzing dat onze politici de klimaatproblematiek niet ernstig nemen.

Echappée-bidon

Toch is er nog tijd genoeg om de scheve situatie recht te zetten. In die zin is Parijs inderdaad nog ver. Maar dan moeten we wel een “échappée-bidon” opzetten: meteen demarreren en véél tijd goedmaken. Dat kan: in 2011 werd het geïnstalleerd vermogen aan hernieuwbare energie in één jaar tijd verdubbeld (al viel dat in 2013 weer stil). Onze grote industriële bedrijven zijn de laatste jaren top geworden op het vlak van energie-efficiëntie. Meer dan de helft van de Vlaamse steden, gemeenten en provincies tekenden de Burgemeestersconvenant en engageren zich voor een CO2-reductie van 20 % tegen 2020 en klimaatneutraliteit tegen 2050.

Maar we moeten wel nog enkele flinke cols overwinnen: de energie-efficiëntie bij de kleinere kmo’s moet drastisch verbeteren, er moet een programma worden opgezet om oudere woningen energiezuiniger te maken, het verplicht aandeel hernieuwbare energie in nieuwbouw moet verhoogd worden, bij grote nieuwbouwprojecten en industrieterreinen moet een aanbod van collectieve hernieuwbare energieproductie bij ontwerp voorzien worden, er moet een transitie van stookolie naar schonere brandstoffen komen,…

Maar vooral: de uitstoot van broeikasgassen veroorzaakt door transport blijft maar stijgen en dat moet dringend worden omgekeerd. De vergroening van de autofiscaliteit is daarin een eerste voorzichtige stap, maar we moeten drastischer durven omschakelen. Waarom geen verlaagd btw-tarief (van 21 naar 6 %) voor de aankoop van fietsen, temeer daar voor fietsherstellingen wél slechts 6 % geldt? Waarom geen rijvakken schrappen ten voordele van fietsstroken? Waarom geen wettelijke verplichting voor werkgevers om de fietsende werknemers het nodige comfort (douches, fietsstalplaats, etc) te bieden. We moeten met z’n allen de fiets op: Parijs is in zicht!

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.