"Notaris is eigenlijk een jong en sociaal beroep"

De notaris heeft nog steeds een wat stoffig imago. Maar in de praktijk is het beroep de jongste jaren fors verjongd en vervrouwelijkt. Daarom gaan we in onze reeks "Jong bloed, oud beroep" langs bij zo’n jonge, vrouwelijke notaris. Priscilla Claeys (35) leidt samen met haar zus Saskia een kantoor in Vorst.

Het kantoor van de zussen Claeys is gelegen in een statige buurt in Vorst, met veel groen in de omgeving. Het drukke centrum van Brussel is vlakbij, maar lijkt veraf. "Een superbuurt is het hier", zegt Priscilla, die uit West-Vlaanderen afkomstig is, maar zich helemaal thuis voelt in de hoofdstad.

"Brussel heb ik altijd iets extra gevonden. Ik vind dat de stad heel veel kwaliteiten heeft die de meeste mensen jammer genoeg niet kennen. Ik ben vereerd dat ik in Brussel notaris mag zijn. Voor mij is dat de kers op de taart."

Hoe is ze in het notariaat terechtgekomen, vragen we. "Ik had al lang het idee om rechten te doen", vertelt ze. “Na mijn vijf jaar rechten mocht ik één jaar specialisatie doen van mijn ouders. Mijn zus was mij voor. Zij had al een jaar notariaat gedaan en ze vond dat geweldig. Ik ben dan een beetje gevolgd in feite."

Van voorbestemdheid om notaris te worden was geen sprake. "In het begin was ik wat afwachtend. Ik was niet vertrouwd met het beroep, want niemand in onze familie is notaris. Voor ons was het een ontdekking. Tijdens de stage merkte ik dat het echt de invulling was die ik aan mijn job wou geven. Zo ben ik erin gerold."

Formaliteiten en procedures

Aan de benoeming tot notaris gaat een lange procedure vooraf: zes jaar studeren, minstens drie jaar stage lopen en minstens één staatsexamen afleggen. Vervolgens ben je kandidaat-notaris en kan je je associëren met een notaris die al benoemd is, of je kan je kandidaat stellen om een kantoor over te nemen dat vrijkomt. Priscilla koos voor de tweede manier, de moeilijke weg.

"Meestal associëren jonge notarissen zich met iemand die al wat ervaring heeft, of in een groot kantoor. Dat jongeren een kantoor overnemen, zoals wij gedaan hebben, komt minder vaak voor. Er gaat een ganse reeks formaliteiten en procedures aan vooraf", vertelt ze.

"Bovendien is het financieel een groot engagement. Het kantoor heeft een prijs, het personeel neem je erbij en moet uiteraard betaald worden. Ook sociaal is het zwaar, want het vraagt enorm veel uren. Ik heb me wel eens afgevraagd waar ik aan begonnen was."

"Toen ik het kantoor net had overgenomen, twee jaar geleden, heb ik echt gigantische uren gedaan. Ik stond ’s ochtends op om 4 uur, werkte tot 8 uur, nam mijn ontbijt en begon aan mijn werkdag op het kantoor. Daar bleef ik dan tot 21 à 22 uur. Dat heb ik toch een half jaar gedaan. Dat is intens, ik heb afgezien."

"Maar dat is nodig omdat je die rol moet overnemen. De verantwoordelijkheid ligt bij mij, want ik teken. Ik wou op de hoogte zijn van alle dossiers, alles controleren. Dat kost tijd natuurlijk. Nu is dat minder, maar ik werk nog altijd veel uren."

"Het kantoor is ons kindje"

Een notaris heeft een divers takenpakket: woningaankopen, huwelijkscontracten, echtscheidingen, schenkingen, erfenissen, enzomeer. "Dat is niet evident. En je moet van alles de basis kennen om te kunnen slagen in het examen. Maar ik en mijn zus hebben ook allebei onze eigen domeinen. Als je moet gaan uitdiepen, is het aangenaam dat iedereen zowat zijn eigen ding heeft."

Zo intensief samenwerken met je zus, hoe is dat? "We zitten hier heel veel uren. Dus het is leuk dat je die doorbrengt met iemand met wie je al eens een ander praatje kunt doen tussendoor. Het is ons gemeenschappelijke project ook. Het is een beetje ons kindje waar we mee bezig zijn. We trekken aan hetzelfde zeel."

Wat Priscilla in het bijzonder fijn vindt aan de job, is de adviserende rol en het contact met jonge mensen. "Als je ziet wat het inhoudt, is het eigenlijk een sociaal en een jong beroep, want we komen heel veel in contact met jonge mensen. Een huwelijkscontract, de aankoop van een eerste huis, dat zijn jonge mensen. Dat is zeer aantrekkelijk en eigenlijk weinig geweten."

Daarnaast heeft de notaris ook een bemiddelende functie, bijvoorbeeld bij erfeniskwesties. "We proberen te zoeken naar een consensus. Dat is iets wat mij van bij het begin heeft aangetrokken in het beroep. Ik vind het mooi dat we dat als doel hebben in onze job. En ja, soms blijven mensen bij hun standpunt. Dat kom je tegen, maar dat is hun recht natuurlijk."

"Notaris van vader op zoon behoort tot het verleden"

Velen hebben nog steeds het beeld van de notaris van vader op zoon. Maar dat behoort intussen tot het verleden, zegt Priscilla. "Dat verhaal klopt niet. Het gaat volledig via procedure. Iedereen heeft de kans om het beroep uit te oefenen. Van mijn vriendinnen van de unief komt er geen enkele uit een notarisfamilie."

Of het idee klopt dat een notaris aan al dat werk wel een zeer mooie verloning overhoudt, vragen we tot slot. "Ik kan dat alleszins niet bevestigen", antwoordt Priscilla. "Misschien is het iets dat met groeien samengaat, maar het komt in elk geval niet zomaar."