Bloggers op leven en dood - Willy Legendre

Op 31 oktober 2015 wordt Faisal Abedin Deepan, een uitgever in Dhaka (Bangladesh) met machetes afgemaakt. Amper drie uur voordien kunnen een andere uitgever en twee jonge bloggers ternauwernood aan een gelijkaardige moordpoging ontsnappen. De slachtoffers liggen nu zwaargewond met schot en hakwonden in het hospitaal. Na de aanslag krijgen talloze uitgevers via sms de volgende tekst: “prepare to die!”
labels
Opinie
Aansturen van de 'opinie' teaser o.a. op de home pagina en 'opinie' weergave op een detail artikel. Deze tag zorgt er ook voor het automatisch aanvullen van de 'opinie' overzichtspagina

Willy Legendre werkt volgend jaar een kwarteeuw als hulpverlener voor de grootste internationale hulporganisaties wereldwijd. Vooral in moslimlanden, meestal in vluchtelingenkampen.

Op 28 september wordt een Italiaanse ontwikkelingswerker op straat neergeschoten, op 3 oktober, amper vijf dagen later, wordt een Japans landbouwdeskundige, in dezelfde executiestijl, neergemaaid. Begin september ontsnapt een Christen priester aan een moordpoging en op 24 oktober vallen er twee doden en honderd gewonden bij een bomaanslag op een Sjiitisch religieus festival in Bangladesh (de eerste aanslag ooit of Sjiieten in het land). Het exact aantal aanslagen op religieuze minderheidsgroepen (zoals hindoes en boeddhisten) is niet eens geweten (uit angst voor represailles worden niet alle aanslagen aan de politie doorgegeven).

Dit jaar alleen worden vier vermaarde Bengaalse bloggers (auteurs van talloze boeken en publicaties) koelbloedig vermoord in Bangladesh.

Dodenlijst

Verschillende extreemrechtse islamitische groeperingen (waaronder IS) eisen de aanslagen op. Algemeen wordt aangenomen dat “Ansar Al Islam” (AQIS), de al-Qaeda vertegenwoordigers voor het subcontinent, verantwoordelijk zijn.

Deze terroristische organisatie publiceert in 2013 een “hit-list” (“dodenlijst”) met 84 namen van personen in Bangladesh (schrijvers, humanisten, vrijdenkers, intellectuelen, politiekers, leraren en professors, bloggers, studenten…), “schuldig bevonden aan atheïsme, godslastering en het beledigen van de profeet Mohammed”. Hun doodseskaders hebben ondertussen reeds acht bloggers - die op de lijst voorkomen - geëxecuteerd…

Volgens een verklaring van IS waren de twee vermoorde buitenlanders “kruisvaarders” die op legitieme wijze door “soldaten van het kalifaat werden gedood”. Verschillende ambassades (waaronder de Belgische ambassade) hebben onmiddellijk aan de alarmbel getrokken want buitenlanders vormen nu eenmaal een makkelijk doelwit (“soft target”) voor terroristen.

Een woordvoerder van Amnesty International noemt de toestand in Bangladesh “uiterst gevaarlijk”. De aanslagen zouden gericht zijn “tegen de vrijheid van meningsuiting” en “afgaande op de georganiseerde wijze waarop de aanslagen gebeuren, mogen we er zeker van zijn dat nog veel meer levens op het spel staan”.

Geïsoleerde incidenten…

Secularisme is één van de grondwettelijke hoekstenen van Bangladesh (95% van de 160 miljoen inwoners is moslim). Verscheidene commentatoren in de Bengaalse pers spreken nu over “een oorlogsverklaring” van “extreem rechts” (waarmee het moslimextremisme steevast wordt omschreven in Bangladesh) aan de seculaire democratie.

De reactie van de Bengaalse overheid zorgt echter voor verwarring en vooral woede. De regering blijft met de vinger wijzen naar de oppositiepartijen en weigert toe te geven dat moslimextremisten operatief zijn in het land. Volgens de minister van binnenlandse zaken hebben de moorden niets met mekaar te maken. Het zijn “geïsoleerde incidenten” beweert hij, “noem me één land waar dergelijke zaken niet gebeuren”.

Passief langs de zijlijn

De vader van uitgever Faisal Abedin Deepan heeft geen vertrouwen meer in het rechtssysteem in Bangladesh en weigert daarom mee te werken aan een politieonderzoek. Net zoals Rafida Ahmed Bonya, de Bengaals-Amerikaanse vrouw van de blogger Avijit Roy, die op 26 februari van dit jaar, na een bezoek aan “Ekushey Boi Mela” (de jaarlijkse boekenbeurs in Bangladesh), in een drukke straat in Dhaka werd doodgehakt. Rafida werd zwaar gewond en verloor een vinger toen ze haar echtgenoot probeerde te beschermen.

“Waarom zou ik een klacht indienen? Krijg ik mijn echtgenoot daardoor terug?” schrijft Rafida op haar facebook pagina. Volgens haar blijft de Bengaalse overheid passief langs de zijlijn terwijl bloggers en vrijdenkers door extremisten worden vermoord. “Door de incompetentie van de overheid kan het moslimfundamentalisme ongehinderd aan kracht en aanhangers winnen”. Ze besluit dat bloggers en schrijvers niet enkel een doelwit vormen voor religieuze fanatici maar ook voor de politie in Bangladesh.

“Section 57”

Daarmee verwijst ze naar “section 57” van de Bengaalse wetgeving. Deze wet beschouwt het als een misdaad om teksten te publiceren (via het internet) die kunnen worden geïnterpreteerd als (onder andere) “smaad, laster, obsceen, schadelijk voor de reputatie van een persoon (of de staat), beledigend of provocatief voor de religieuze gevoelens van een persoon, personen of organisaties”.

“Section 57” geeft, volgens critici, de politie, overheid en vooral de moslimextremisten carte blanche. “Ganajagaram Mancha” (“people’s platform”) een forum van bloggers, vrijdenkers en humanisten in Bangladesh, noemt de tekst ondemocratisch en een schending van de vrije meningsuiting. De organisatie heeft de overheid 48 uur gegeven om de daders van de moorden op bloggers en uitgevers te arresteren, anders dreigen ze met meer acties. Al de namen van de organisatoren van dit forum komen voor op de dodenlijst van “Ansar Al Islam”.

Mes op de keel

De Bengaalse overheid heeft echter “section 57” ontworpen om de gemoederen te bedaren en om – al is het maar gedeeltelijk – toe te geven aan de eisen van de moslimextremisten die twee jaar geleden, via massale demonstraties, het mes op de keel van de regering hebben gezet. In mei 2013 blokkeerden honderdduizenden moslimextremisten dagenlang de hoofdstad en eisten, via gewelddadige straatrellen, de doodstraf voor de “atheïstische bloggers”.

Als verdere toegeving worden bloggers gearresteerd op verdenking van “het beledigen van de religieuze gevoelens van moslims”. In januari 2013 wordt een jonge (moslim) blogger, Asif Mohiuddin op straat aangevallen en neergestoken, hij overleeft de aanslag, maar wordt in april 2013, samen met drie andere bloggers, gearresteerd omdat ze – volgens islamitische organisaties – “Islam en de profeet Mohammed hebben beledigd” (de daders van de moordpoging op Asif Mohiuddin werden echter nooit gevonden).

Rekbaar begrip

In de nacht van 29 op 30 september 2012 worden in Ramoe, een dorp in het zuiden van Bangladesh op de grens met Birma, tientallen eeuwenoude Boeddhistische tempels door een meute uitzinnige moslimextremisten totaal vernield. De houten gebouwen gaan in vlammen op, Boeddhistische beelden worden stukgeslagen, unieke antieke kalligrafieën en kunstvoorwerpen van onschatbare waarde worden vernield of gestolen. Terwijl politie en leger toekijkt (maar niet ingrijpt) worden privéwoningen van Boeddhisten geplunderd (huizen van Moslims worden systematisch ontzien). Niemand wordt gearresteerd, een politie onderzoek levert niets op.

Het lijkt erop dat het “provoceren van religieuze gevoelens”, een vrij rekbaar begrip is en enkel waardevol is in de handen van moslimfundamentalisten.

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.