Boekenbeursweer

De mensen van organisator Boek.be en de standhouders moeten vanmorgen tevreden naar de betrokken lucht hebben gekeken: eindelijk Boekenbeursweer. Het was er aan te zien op de invalswegen naar Antwerp Expo: voor de eerste keer stonden er ferme files en binnen was het om elf uur al koppen lopen.

Louis Van Dievel is schrijver en moderator van deredactie.be. Hij kampeert dezer dagen op de Boekenbeurs.

Dat mocht ook wel, want totnogtoe was het geen vetpot. Meer dan één collega-schrijver informeerde de afgelopen dagen ongerust of het bij mij ook zo "stillekes" was. Ja dus. Of dat allemaal op het conto van het mooie herfstweer mocht geschreven worden, is maar de vraag. De rekening wordt pas op elf november gemaakt, de slotdag van de 79e Boekenbeurs.

De regen moet ook de arbeidsinspectie geïnspireerd hebben, want daar waren ze (zie mijn column "Zijn auteurs zwartwerkers?"). De komst van de inspecteurs leidde bij Boek.be tot enige zenuwachtigheid maar ook niet meer. Ze leken zich vooral te concentreren op de traditionele "zwakke" schakels: de vestiaires en de toiletten.

Belevingsbeurs

Overigens gaat deze Boekenbeurs resoluut door op de weg die enkele jaren geleden aarzelend werd ingeslagen. De beurs is niet langer een saaie etalage met tienduizenden boeken.

"Beleving" is een clichéwoord geworden maar het is hier wel van toepassing. Er is eindelijk plaats om eens te gaan zitten en de drukte van de zijkant te bekijken, de catering is veel beter (maar niet goedkoop). De lezingen, debatten, enzovoort zijn weggehaald uit de ongezellige en ongeschikte zalen en verhuisd naar podia tussen de boekenstands. De uitgevers doen zelf hard hun best om hun stand aantrekkelijk te maken.

Vanmorgen stond er een heus kinderkoor te zingen en te dansen bij Borgerhoff & Lamberigts. Hopelijk was dat geen inbreuk op de wet op de kinderarbeid.

Reclame maken

Ieder jaar weer stel ik mijzelf de vraag wat sommige standhouders (namen op eenvoudige aanvraag verkrijgbaar) op de Boekenbeurs komen doen. Reclame maken, ja natuurlijk, maar niet voor boeken. En ik ken het antwoord van Boek.be natuurlijk wel: die standhouders doen het budget kloppen. Waar zijn overigens de meisjes die gratis Royco-soep uitdelen gebleven?

Een Boekenbeursdebuut

Tot slot wil ik u mijn ontmoeting met Rita uit Aalter niet onthouden, gepensioneerd werknemer van Het Zeewezen.. Al blozend bekende ze dat ze nog nooit in haar leven naar de Boekenbeurs was geweest, tot vandaag. Haar vriendin Jacqueline, ook uit Aalter, maakte haar nog harder aan het blozen met de aankondiging dat ze nog beschikbaar was op de huwelijksmarkt. Onze vrolijke lachsalvo's deden de passanten omkijken, halthouden en op hun beurt lachen. Het was een goede dag op de Boekenbeurs.

lees ook