"De mensen kopen weer boeken"

De laatste dag van de Boekenbeurs en de verwachte en verhoopte stormloop bleef niet uit. Of het vooropgestelde getal van 160.000 bezoekers gehaald zal worden, is twijfelachtig. Het schitterende weer van begin november zal er niet vreemd aan zijn. Maar raar genoeg gaat dat lagere bezoekersaantal bij vele standhouders (ik heb her en der mijn licht opgestoken, maar heb geen algemeen beeld, voor alle duidelijkheid) niet gepaard met omzetverlies. Integendeel zelfs. Ik zie mijn eigen uitgever glunderen.

Je ziet het ook aan de kassa's. En aan de omvang van de Boekenbeurstassen. Aankopen van 80 à 90 euro zijn geen uitzondering. "De mensen kopen weer boeken", is een vaak gehoord zinnetje aan de boekenstands. Dat was vorig jaar en in 2013 wel anders. Al laten uitgevers niet graag en niet altijd het achterste van hun tong zien.

De Boekenbeurs is overigens niet doorslaggevend voor de jaaromzet: 5 à 10 procent van het jaarcijfer, ongeveer. Maar op de beurs bereikt een uitgever wel de mensen die nooit een voet in een gewone boekhandel zetten. En à propos: wat de uitgever aan meerontvangst heeft door het uitschakelen van de tussenpersonen, geeft hij of zij uit aan het bouwen van een aantrekkelijke stand.

Verwennerij

De bezoekers zijn echt wel verwend, vind ik. Dit was een aangename Boekenbeurs, met meer ruimte en comfort voor de lezers, met beter eten, ik heb het al geschreven.

En "Confituur" - het samenwerkingsverband van de onafhankelijke boekhandels - weze geloofd en geprezen om haar geniale zet: het oprichten van een eigen (weliswaar klein) podium. Lezers verwachten meer dan uitgestalde boeken.

Organisator Boek.be heeft dat idee radicaal overgenomen, heeft de lezingen, gesprekken, interviews, debatten weggehaald uit de ongezellige zalen boven Antwerp Expo en heeft ze verkast naar podiums in de vier zalen zelf. En met succes: de podiums trekken veel volk. En ze stoorden het kuieren, slenteren en keuren niet.

Ik stond vanmorgen zelf op het podium van Confituur, voor een korte maar intense verschijning. Ik moest qua geluidsversterking opboksen tegen de clan van de Planckaerts, maar ik heb - denk ik - meer boeken gesigneerd :-).

Wierook

Drie dingen nog:

  • mijn excuses aan schrijfster Elisabeth Marain van wie ik op de vooropening bijna de vingers brak, die ze achteloos tussen de deurstijl had gestopt;
  • mijn felicitaties aan de toiletten van zaal 1, waar de lucht werd opgefrist met geurkaarsen, met ouderwetse wierook zelfs, wat mij in gedachten deed terugreizen naar het kerkje van Bonheiden in de jaren zestig;
  • en het moet mij van het hart: ik vond het ontstellend dat de VRT voor het eerst in jààààren helemaal geen stand had op de Boekenbeurs.

Dit is mijn laatste verhaal van op de Boekenbeurs. U was een fijn publiek.

lees ook