Vlaanderen excuseert zich voor gedwongen adopties

Het Vlaams Parlement en de regering hebben zich officieel verontschuldigd bij de slachtoffers van gedwongen adopties, die vooral tussen de jaren vijftig en tachtig plaatsvonden. De overheid heeft te laat gereageerd, erkennen ze. De Belgische bisschoppen sloten zich aan bij de excuses.

Een aanzienlijk aantal pasgeboren kinderen werd in Vlaanderen onvrijwillig afgestaan voor adoptie, vaak omdat men niet wist hoe om te gaan met tienermoeders. Rita Schouppe, bijvoorbeeld, beviel eind jaren zestig in een Brussels ziekenhuis, nadat ze als minderjarig meisje zwanger was geraakt. "De adoptie gebeurde onder dwang van mijn schoonouders", vertelt ze. "Het kind werd onmiddellijk bij mij weggenomen, pas enkele dagen later kreeg ik te horen dat het een jongen was."

In het geval van Rita werd de adoptie georganiseerd door "La famille adoptive", een organisatie die al lang is opgeheven. "Pas drie jaar geleden vond mijn zoon me terug, na een zoektocht op het internet", zegt ze.

DNA-databank

Vlaanderen wil zich excuseren, omdat het te weinig medewerking heeft verleend aan moeders en kinderen. "We moeten erkennen dat wat gebeurd is, niet ongedaan kan worden gemaakt", aldus Welzijnsminister Jo Vandeurzen (CD&V). "Deze pijnlijke vaststelling plaatst ons des te meer voor onze verantwoordelijkheid. We moeten doen wat voor slachtoffers essentieel is om het gedane leed te verwerken, en waar mogelijk tot herstel te komen."

De minister stelt onder meer een DNA-databank in het vooruitzicht en een afstammingscentrum, dat onafhankelijk de informatie van de verschillende instellingen kan verwerken. Om het leed te erkennen komt er volgend jaar een expo in het Museum Dr. Guislain.

Ook Vlaamse bisschoppen verontschuldigen zich

Ook de Vlaamse bisschoppen bieden in een aparte mededeling namens de katholieke kerkgemeenschap hun excuses aan bij de slachtoffers van gedwongen adopties. "Wij leven mee met het verdriet en de trauma's die de scheiding van moeder en kind - toen en nu - met zich meebrengen", luidt het.

"Sinds wij op deze problematiek werden aangesproken, hebben wij een netwerk van contacten gevormd, voornamelijk met de bedoeling om archiefmateriaal terug te vinden en de beheerders ervan te overtuigen alle beschikbare informatie door te geven aan Kind & Gezin. Langs deze weg willen wij verder bijdragen aan de zoektocht van geboortemoeders en adoptiekinderen."