"Philippe Moureaux, de nuttige idioot van de imams"

In een open brief haalt het gewezen PS-kopstuk Merry Hermanus meer dan fors uit naar de manier waarop de Brusselse PS het gewest jarenlang heeft laten verpauperen. "De partij heeft nooit willen zien welke problemen er waren, heeft nagelaten er iets aan te doen." Ook Philippe Moureaux, oud-burgemeester van Molenbeek en jarenlang close met Hermanus, krijgt een veeg uit de pan. "Hij bespeelde de islamitische gemeenschap met de hulp van de moskeeën."
Merry Hermanus (foto uit 1999)

Na de aanslagen in Parijs richtten de ogen van de wereld zich op Brussel, de gemeente Sint-Jans-Molenbeek in het bijzonder, toen bekend raakte dat enkele verdachten daar woonden. Philippe Moureaux (PS), van 1992 tot 2012 burgemeester van Molenbeek, kreeg de wind van voren. Zijn lakse beleid zou de teloorgang van de gemeente in de hand gewerkt hebben, sommigen verweten hem de situatie te hebben laten betijen uit electorale overwegingen.

De PS krijgt nu voor het eerst ook forse kritiek uit eigen rangen, en niet van de minste. In een 43 bladzijden tellende open brief aan partijvoorzitter Elio Di Rupo waar De Tijd de hand op kon leggen, doet het gewezen Brusselse PS-kopstuk Merry Hermanus een lelijk boekje open over de manier waarop de Brusselse PS het hoofdstedelijke gewest jarenlang heeft laten afglijden, en niet alleen wat het probleem van fundamentalisme betreft. Ook vertelt hij hoe Philippe Moureaux geprobeerd heeft de islamitische gemeenschap te bespelen met de hulp van de moskeeën.

Wie is Merry Hermanus?

In Vlaanderen is Merry Hermanus vooral bekend voor zijn rol in de corruptieschandalen bij de PS rond Uniop en Augusta-Dassault, waarvoor hij in 1996 veroordeeld werd. Hermanus speelt echter ook een zeer grote rol van betekenis voor de Brusselse PS. In 1985 raakte hij verkozen als Brussels parlementslid. Decennialang was hij de rechterhand van Philippe Moureaux, hij is nog voorzitter geweest van het Molenbeekse bedrijvencentrum. Dat maakt hem bijzonder goed geïnformeerd over de interne keuken van de Brusselse PS.

"Een communautaire gasfabriek die nooit zal werken"

Hermanus beschrijft het Brussels Gewest als "een door Jean-Luc Dehaene en Moureaux opgetrokken communautaire gasfabriek die nooit behoorlijk heeft gefunctioneerd en dat ook nooit zal doen. Brussel is een institutionele bladerdeeg van Vlaamse en Franstalige beleidsinstanties, elk bezorgd om het eigen voortbestaan. De Brusselse bevolking is er sinds het ontstaan van het gewest in 1989 alleen maar op achteruit gegaan."

De Brusselse PS, schrijft Hermanus, is "een amalgaam van allochtone clans, van zonen en dochters van de lokale kopstukken, die werken aan de eigen carrière en de hand willen houden aan de Brusselse vetpotten die met de politieke macht gepaard gaan. Brussel wordt bestuurd door politieke onderdeurtjes, elk met hun eigen speeltjes. "

"Philippe Moureaux, de nuttige idioot van de imams"

De Brusselse PS heeft nooit de problemen willen zien, alle alarmsignalen in de wind geslagen, nooit geanticipeerd op de problemen waar het hoofdstedelijk gewest vandaag mee kampt, oordeelt Hermanus. De Brusselse socialisten hebben hun principes overboord gegooid om zich electoraal te handhaven. "De zwakste bevolkingsgroep, de islamitische aanhang, mocht niet geschoffeerd worden. Wie nog over integratie durfde te beginnen, werd uitgekreten als racist."

Ooit was Moureaux een voorstander van migratiestop en assimilatie van migranten. Geen migrantenstemrecht, geen subsidiëring van islamreligie. Moureaux komt uit de Franstalige bourgeoisie, "hij kende arme medeburgers alleen door erover te lezen." Toen Moureaux in 1992 burgemeester werd, veranderde alles.

"Moureaux, een zelfverklaarde marxist, gedroeg zich net als andere Brusselse PS'ers als kolonialen in Congo die steunden op de stamhoofden om de inboorlingen rustig te houden. Toen hij de eerste keer geconfronteerd werd met opstootjes bij Molenbeekse jongeren, klopte hij aan bij de moskeeën. Die moesten dienen als doorgeefluik om de rust te bewaren en kleine criminaliteit in te dijken."

"Philippe Moureaux werd zo de nuttige idioot van de imams, die steeds inhaliger werden en nieuwe eisen stelden. De Brusselse PS vandaag zit verstrikt in dat deel van het electoraat dat zich niet wenst te integreren en niet wil begrijpen dat zijn waarden niet overeenstemmen met de westerse."

"Wie niet droomt, is dood"

Hermanus richt zich tot voorzitter Di Rupo. "Misschien lees je deze brief, misschien ook niet. Ik wil ons oude gemeenschappelijk huis, de PS, absoluut niet verlaten. Ook al lijkt de partij me vandaag op een rottend lijk." (...) "De partij doet niet langer dromen. En wie niet droomt, is dood. Maar er is nog altijd hoop."