Flatgebouw verlaagt overlevingskansen bij hartaanval

Wie op de hogere etages van een flatgebouw woont, heeft aanzienlijk minder kans om een hartaanval te overleven dan wie op het gelijkvloers of de eerste verdieping woont. Dat blijkt uit een Canadese studie. De reden? Hulpverleners verliezen vaak kostbare minuten terwijl ze zich een weg naar boven banen.

Overal ter wereld leven mensen in toenemende mate in flatgebouwen. Vooral in steden wonen miljoenen mensen "verticaal" in torens. Die evolutie heeft tal van voor- en nadelen, maar heeft ook verregaande gevolgen voor wie het slachtoffer van een hartaanval wordt.

Een team Canadese wetenschappers heeft dertienduizend hartaanvallen in de buurt van Toronto onderzocht. Het ging om gevallen die niet in het ziekenhuis plaatsvonden. Zo'n 8.500 keer ging het om een hartaanval die bij het slachtoffer thuis gebeurde.

De overlevingskansen van al deze mensen bleken in grote mate af te hangen van de plek waar ze zich precies bevonden. Slachtoffers die op het gelijkvloers of de eerste verdieping woonden, hadden een overlevingskans van 4,2 procent.

Dat lage cijfer daalde drastisch voor wie op of boven de tweede verdieping woonde. Die slachtoffers overleefden hun hartaanval in slechts 2,6 procent van de gevallen. Boven de 14e verdieping daalde dit verder tot 0,9 procent en boven de 24e verdieping overleden àlle slachtoffers.

De verklaring is vrij eenvoudig: hulpverleners hebben meer tijd nodig om slachtoffers op hogere etages te bereiken. Het gaat dan vaak om een kwestie van minuten, maar bij een hartaanval telt elke seconde.

De overlevingskansen bij een hartaanval buiten het ziekenhuis variëren tussen de tien en de zestig procent in geïndustrialiseerde landen. Veel hangt af van de verspreiding van reanimatietechnieken en de toegankelijkheid tot defibrilatoren.